سلام دوستان هاجر هستم همسفر
موضوع در مورد حس و حالم و تغییراتی است که از موقع آمدنم به کنگره دریافت کردم.
روز اول آمدنم به کنگره و بغل کردن دوستان و دست زدن برای تازه‌واردین را هیچ‌وقت از یاد نمی‌برم. قبل از آمدنم فکر می‌کردم که من تنها کسی بودم که ۱۲ سال در کنار یک مصرف‌کننده زندگی سختی داشتم؛ ولی با مشارکت اعضا، مخصوصاً دختران جوانی که سن آن‌ها هم سن دخترم بود، تجربه‌های زیبایی به دست آوردم که هر کدام به اندازه یک کتاب هزارصفحه‌ای برایم پیام داشت.
دوستان با صداقت کامل مشارکت می‌کردند، به همدیگر عشق می‌ورزیدند و این برایم تجربه زیبایی از عشق و همدلی کنگره ۶۰ بود.
من قبلاً در برنامه‌های دیگری بودم، ولی نظم و برنامه‌ریزی و اصولی که در کنگره حاکم بود، برایم حامل پیام‌های بزرگی بود.
من دیگر تمرکزم را از بیمارم به آموزش‌های زیبای کنگره تغییر دادم و امیدوارم روزی برسد که شاهد موفقیت روزافزون کنگره باشیم و به گوش همه انسان‌های نیازمند برسد.
یاد و خاطره بزرگ‌مرد، آقای مهندس حسین دژاکام، تا ابد بر صفحه تاریخ جهان هستی و بر صفحه دل‌ها ثبت خواهد بود.
نویسنده: همسفر هاجر رهجو راهنما همسفر مریم(لژیون چهارم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
36