سیدی «اشعث» برای من یکی از سیدیهایی است که هر بار با دقت بیشتری به مطالب آن نگاه میکنم، نکات تازهای در آن پیدا میکنم. موضوع اصلی که در این سیدی برای من بسیار قابل تأمل بود، شناخت انسان و وجود اضداد در وجود او است. ما انسانها فقط آن چیزی نیستیم که در ظاهر میبینیم. در وجود هر انسان، صور آشکار و صور پنهان وجود دارد. بسیاری از مسائل را با چشم، گوش و حواس ظاهری خود درک میکنیم، اما قسمتهایی از وجود انسان هستند که برای شناخت آنها به حواس دیگری نیاز داریم. شاید به همین دلیل است که گاهی انسان چیزی را احساس میکند، اما نمیتواند به راحتی آن را برای دیگران توضیح دهد.
در این سیدی، به این موضوع اشاره میشود که ذهن انسان بسیار عظیم است و اطلاعات فراوانی در آن وجود دارد. انسان میتواند به یک موضوع فکر کند، آن را مرور کند و با ادامه دادن این افکار، آن موضوع را در ذهن خود بزرگتر و قویتر کند. این مسئله برای من بسیار آموزنده بود، چون متوجه شدم افکار ما، موضوع سادهای نیستند و اگر مراقب نباشیم، یک فکر میتواند آنقدر در ذهن ما رشد کند که تعادل ما را به هم بزند. گاهی اوقات یک ناراحتی کوچک را آنقدر در ذهن خود مرور میکنیم که تبدیل به یک مشکل بزرگ میشود. ممکن است یک حرف، یک رفتار یا یک اتفاق را بارها با خود تکرار کنیم و هر بار تصویر بزرگتری از آن بسازیم. در نتیجه به جای اینکه مسئله را حل کنیم، خود را بیشتر درگیر آن میکنیم.
آموزشهای کنگره به من یاد میدهد که باید روی افکار و برداشتهای خودم کار کنم و اجازه ندهم ذهنم هر چیزی را به شکل نادرست بزرگ کند. موضوع دیگری که در این سیدی برای من جالب بود، وجود اضداد در انسان است. در جهان، بسیاری از چیزها در مقابل یکدیگر قرار دارند؛ عشق و خشم، ترس و شجاعت، قهر و آشتی و خوبی و بدی. نکته مهم این است که انسان توانایی انجام هر دو طرف را در وجود خود دارد. یعنی همان انسانی که میتواند محبت کند، میتواند خشمگین هم بشود و همان انسانی که میتواند کار نیک انجام دهد، اگر مسیر را اشتباه برود، میتواند وارد مسیر ضد ارزشها شود. بنابراین انسان موجودی است که قدرت انتخاب دارد و همین انتخاب است که مسیر زندگی او را مشخص میکند.
به نظر من، آموزش زمانی ارزش پیدا میکند که انسان بتواند این اضداد را در خودش بشناسد و به مرور زمان، توانایی انتخاب درست را در خود بیشتر کند. قسمت دیگری از سیدی که برای من جالب بود، داستان لباس اشعث است؛ اینکه لباس او در جنگ سیاه و در خانه سفید بوده است. این موضوع برای من نمادی از دو جهت متفاوت در وجود انسان بود؛ تاریکی و روشنایی، خوبی و بدی و نیروهایی که میتوانند انسان را به سمتهای مختلف هدایت کنند. این مطلب باعث شد بیشتر به رفتارهای خودم توجه کنم. شاید همیشه لازم نباشد برای پیدا کردن مشکل، به دنبال دیگران باشم. گاهی باید به درون خود نگاه کنم و ببینم در چه شرایطی، کدام قسمت، وجود مرا پررنگتر میکنم.
آیا در شرایط سخت، صبر و آرامش را انتخاب میکنم یا خشم و ناراحتی را؟ آیا در مقابل یک رفتار نامناسب، میتوانم تعادل خود را حفظ کنم یا سریع واکنش نشان میدهم؟ یکی دیگر از نکات مهم این سیدی، موضوع حکمت اتفاقات زندگی است. ممکن است در زندگی با اتفاقی روبهرو شویم که دلیل آن را نمیدانیم و تصور کنیم چرا باید چنین اتفاقی برای ما رخ دهد؛ اما شاید در همان لحظه از حکمت آن بیخبر باشیم. آموزش به انسان کمک میکند که به جای قضاوت عجولانه، صبر و تفکر بیشتری داشته باشد. من از این قسمت یاد گرفتم که همه چیز را نباید فقط از زاویه ظاهر ببینم. ممکن است چیزی در ظاهر برای من سخت و ناخوشایند باشد، اما در ادامه همان اتفاق باعث تغییر و رشد من شود.
مهم این است که بتوانم از اتفاقات زندگی آموزش بگیرم. در کنگره۶۰ نیز، آموزش فقط برای زمان حضور در جلسه نیست، هدف این است که آموختهها را وارد زندگی کنیم. اگر من درباره صبر، دانایی، محبت و دوری از ضد ارزشها آموزش بگیرم، ولی در زندگی نتوانم آنها را اجرا کنم، هنوز آموزش من به مرحله عمل نرسیده است. برای من، یکی از پیامهای مهم سیدی اشعث، همین است که انسان باید خودش را بشناسد، باید بداند چه نیروهایی در وجودش قرار داده شده است و چگونه میتواند آنها را در مسیر درست به کار گیرد. نمیتوانم بگویم چون در وجود من خشم یا ترس وجود دارد، پس مجبور هستم همیشه با خشم و ترس رفتار کنم، در کنار اینها، محبت، شجاعت، صبر و دانایی نیز در وجود من قرار داده شده است و انتخاب با خود من است.
در نهایت، این سیدی به من یادآوری میکند که شناخت انسان پایانی ندارد. هرچه بیشتر آموزش میبینم، متوجه میشوم که هنوز چیزهای زیادی برای یاد گرفتن و شناختن دارم. کنگره به من کمک کرده است که به جای اینکه فقط دیگران را بررسی کنم، بیشتر به خودم نگاه کنم و ببینم در درون من چه میگذرد. به نظر من، سفر واقعی انسان فقط تغییر در ظاهر زندگی نیست؛ بلکه سفری است از ناآگاهی به آگاهی، از تاریکی به روشنایی و از شناخت سطحی خود به شناخت عمیقتر وجود خویش. اگر بتوانم آموزشها را در زندگی کاربردی کنم، آرامآرام میتوانم قسمتهای تاریک وجودم را بشناسم و با انتخابهای درست، مسیر روشنتری برای ادامه زندگی خود بسازم. سیدی اشعث، برای من یادآور این حقیقت است که انسان موجودی با ظرفیتهای بسیار گسترده است و اگر آموزش ببیند، تفکر کند و در مسیر درست حرکت کند، میتواند از بسیاری از تاریکیهای درون خود عبور کند و به تعادل و آرامش بیشتری برسد.
منبع: سایت کنگره۶۰
نویسنده: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
رابط خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن
- تعداد بازدید از این مطلب :
54