گروه خانواده_«زمان‌بندی خداوند و رسیدن به حال خوش در مسیر لژیون سردار»

جلسه دوم از دور اول لژیون سردار با استادی همسفرپهلوان فروغ و نگهبانی همسفرساره و دبیری همسفرتیام و خزانه داری همسفر مریم،بادستورجلسه(( روش DST و تجربه ی من از سایر روش ها )) در روز یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ در ساعت ۱۵:۴۵ آغاز به کار کرد.
سخنان استاد:

سلام دوستان، فروغ هستم، همسفر
خیلی خوشحالم که در جمع شما حضور دارم. در ابتدا از خانم ساره عزیز، نگهبان لژیون سردار، ایجنت محترم، خانم بنفشه و همه عزیزانی که اجازه خدمت به من دادند، تشکر می‌کنم.
در ابتدا می‌خواهم صحبت خودم را با یاد آقای مهندس گرامی آغاز کنم و با جمله‌ای از قرآن شروع کنم که خداوند در قرآن می‌فرماید: «انسان را با سختی و درد آفریدیم.»
آقای مهندس کسی بودند که توانستند از این درد و رنجی که همراه من بود، کم کنند. امروز فشاری که در قلبم احساس می‌کنم و احساس نبودن ایشان، در واقع به خاطر خدمت عظیمی است که به من شده است؛ به خاطر دردی که از من کم کردند. ان‌شاءالله که راهشان سبز و پرنور باشد و خداوند به تمام رهجوهای ایشان توان، صبر و قدرت بدهد تا بتوانند ادامه‌دهنده مسیر ایشان باشند.
یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای آقای مهندس، روش DST بود که در ماه رمضان به ایشان الهام شد. ایشان در شرایطی توانستند این کشف بزرگ را انجام دهند که پزشکان در درمان اعتیاد و بیماری‌ها با مشکلات زیادی روبه‌رو بودند و به دنبال راه‌های سخت و پیچیده می‌گشتند.
آقای مهندس با ابداع روش DST، خدمتی بزرگ به بشریت کردند. کسانی که جسمشان درگیر اعتیاد، بیماری‌ها، اضافه‌وزن و حتی نیکوتین بود، توانستند جسم خود را بازسازی کنند و دوباره به سلامت برگردند.
اگر بخواهم تعریفی از روش DST داشته باشم، باید بگویم این روش، بازگشتی است به سلامت جسم انسان؛ جسم‌هایی که دوباره به سلامتی بازمی‌گردند.
امروز روش DST برای من یک روش کلی برای زندگی است. این روش به من یاد می‌دهد که باید در مسیری قرار بگیرم که هیچ راهی جز تصفیه و تزکیه وجود ندارد تا بتوانم دوباره به اصل خودم برگردم و به جایی که برای آن تعیین شده‌ام، نزدیک‌تر شوم.
همان‌گونه که آقای مهندس این مسیر را ادامه دادند، من هم می‌خواهم از تجربه شخصی خودم بگویم.زمانی که با مشکلی روبه‌رو شدیم و به پزشک مراجعه کردیم، در مورد دخترم به ما گفتند که ایشان دچار بیماری خودایمنی شده‌اند و این بیماری مزمن است و باید داروهایی مصرف کنند که زمان مشخصی برای پایان مصرف آن‌ها وجود ندارد.
این مسئله حدود ۱۵ سال ادامه پیدا کرد. داروهایی که حتی قادر نبودند بیماری را کنترل و در حالت نگهدارنده قرار دهند، باعث گسترش آن نیز شده بودند.
برای خانواده‌ای که با چنین مسئله‌ای روبه‌رو می‌شود، در درجه اول امید از بین می‌رود. شاید در ظاهر نشان دهد که امیدوار است و خودش را محکم و استوار نشان دهد، اما از درون چیزی برایش باقی نمانده است.
وقتی آقای مهندس این راه‌حل را پیدا کردند، آن را فقط برای حال خوب خودشان و خانواده‌شان نخواستند، بلکه آن را گسترش دادند و دست منِ دردمند را گرفتند؛ منی که دخترم را می‌دیدم و هیچ کاری از دستم برای او برنمی‌آمد.
در واقع، روش DST باعث شده است که امروز دخترم حال بهتری داشته باشد و به خاطر این موضوع خداوند را هزاران بار شکر می‌کنم.
لژیون سردار چه ارتباطی می‌تواند با روش DST داشته باشد؟
فکر می‌کنم تمام اتفاقاتی که در لژیون سردار می‌افتد، با روش DST ارتباط دارد. تجربه شخصی خود من هم همین موضوع را نشان می‌دهد.
زمانی که وارد لژیون سردار شدم، اگر بخواهم حال امروز خودم را با آن زمان مقایسه کنم، اصلاً قابل مقایسه نیست. اگر بخواهم نگاهی کلی به زندگی‌ام داشته باشم و حتی وارد جزئیات نشوم، شاهد تغییرات و دگرگونی‌های بسیاری هستم که واقعاً به لطف خداوند، به دست آقای مهندس، بزرگواری ایشان و آموزش‌هایی که در این مسیر به ما داده شده است، اتفاق افتاده‌اند.
بخشش و گذشتی که در لژیون سردار اتفاق می‌افتد، واقعاً مانند خود آقای مهندس است. ایشان الگوی بسیار مهمی از بزرگی و گذشت هستند. آقای مهندس از خودشان گذشتند و با جمله «تا از خودت نگذری، به خودت نمی‌رسی»، این مفهوم را به تمام معنا معنا بخشیدند.
به قول استاد امین، ایشان کلیدی را از دری باز کردند و گنج‌هایی را از درون خودشان استخراج کردند و به ما تقدیم کردند تا ما نیز با دست پر و با اطمینان خاطر به سفر خودمان ادامه دهیم.

اگر بخواهم از تجربه خودم بگویم، قبل از ورود به لژیون سردار و از زمانی که زندگی‌ام را شروع کردم تا به امروز، خودم بهتر از هر کسی می‌دانم که در درونم و در زندگی‌ام چه اتفاقاتی افتاده است.
زمانی می‌خواستم پیش بروم، حرکت کنم و تلاش می‌کردم. به این در و آن در می‌زدم و فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر می‌گذاشتم. چند سال بعد به نقطه‌ای رسیدم که وقتی به عقب برگشتم و به خودم نگاه کردم، لبخندی زدم.
به نقطه‌ای رسیده بودم که در ظاهر قرار بود اتفاقی بیفتد و من به جلو حرکت کنم، اما آن اتفاق نیفتاد. اینجا فکر می‌کنم هم خودم لبخند زدم و هم خداوند خنده‌اش گرفت؛ چون اگر کاری که من انجام می‌دادم به نتیجه می‌رسید، شاید بسیار موفق‌تر می‌شدم، اما اتفاقی که در لژیون سردار افتاد و آن نقطه‌ای که دست حمایت خانواده به کمک ما آمد و ما را از نقطه‌ای بلند کرد و به نقطه دیگری رساند، این موضوع را برای من ثابت کرد که گاهی من بیش از اندازه تلاش می‌کنم، در حالی که تا خداوند نخواهد و فرمانش نرسد، امری محقق نمی‌شود و اتفاقی نخواهد افتاد.
دوباره می‌خواهم از تجربه دیگری از خودم بگویم.گاهی وقت‌ها خواسته‌هایی سر راه من قرار می‌گرفت که به آن‌ها خیلی محکم می‌چسبیدم و توان رها کردنشان را نداشتم. با اینکه تمام شرایط و مقدمات فراهم بود و در ظاهر مشکلی وجود نداشت، باز هم آن اتفاق نمی‌افتاد.
اینجا دوباره به زمان‌بندی خداوند می‌رسیدم؛ اینکه تا خداوند نخواهد، هیچ اتفاقی در زمان موردنظر من محقق نمی‌شود.
امروز دیگر مطمئن هستم و باور دارم که هر کاری باید در زمان خودش اتفاق بیفتد تا حال خوب را برای من و خانواده‌ام به وجود بیاورد.
خداوند را باز هم هزاران بار شکر می‌کنم. اگر هزار بار هم شکرگزاری کنم، باز هم کم است که در این مسیر قرار گرفته‌ام. ان‌شاءالله بتوانم در این مسیر قدرت بیشتری پیدا کنم و در کنار شما عزیزان، اساتید و استاد امین، این راه را ادامه بدهم.
ممنونم که به مشارکت من گوش دادید. سپاسگزارم.

ارسال و‌تنظیم:همسفرساره نگهبان سایت

همسفران نمایندگی کارون