جلسه دهم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰، نمایندگی غزالی مشهد به استادی راهنما همسفر زهرا نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر ثریا با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز دوشنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
از ایجنت، مرزبانان، دبیر و نگهبان که به من فرصت را دادند تا در این جایگاه خدمت کنم و آموزش بگیرم، سپاسگزارم.
یکی از ارزشمندترین گنجینه‌ها و متون آموزشی که آقای مهندس برای ما به یادگار گذاشتند، کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر است. اگر دقت کرده باشید، قبل از پیش‌گفتار و حتی قبل از فهرست، کتاب ۶۰ درجه با یک پیام آغاز می‌شود؛ من هم به تبعیت از ایشان می‌خواهم امروز صحبت‌هایم را با این پیام آغاز کنم:
من آب می‌آورم، تو آن‌قدر بنوش که سیراب شوی؛ اما نه زیر آب.
من بلندم، به بلندای قله‌هایی که نتوان تسخیر نمود؛ اما تو بر بام من مسلح بیا تا عظمت را ببینی.
من می‌رویانم، آن‌قدر که زمین و آسمان را شب و ظلمت فراگیرد؛ اما تو از میان سبزه‌ها نور را بیاب و بر بال آن بنشین و به‌سوی من پرواز کن تا آنچه به باورت نمی‌گنجد ببینی.
تو می‌توانی همه آنچه که هست، با نیروی عقل خویش تبدیل به بهترین کنی و به‌سوی نقطه‌ای بیایی که آغاز نمودی.
یاد و نام استاد مهر، عشق و انسانیت، آقای مهندس عزیزمان، همیشه در قلبمان جاودانه است؛ روحشان شاد و نامشان گرامی.
یکی از دستاوردهای علمی آقای مهندس، روش DST است. همان‌طور که در کتاب ۶۰ درجه بیان کردند، با الهام از ماه مبارک رمضان، درمانشان استارت می‌خورد و موفق به کشف روش DST می‌شوند. روش DST یک روش تدریجی و پله‌ای است که به بدن این فرصت را می‌دهد طی یازده ماه خودش را بازسازی کند. البته به جسم، روان و جهان‌بینی نیز تأکید شده و برخلاف ترک‌های ناگهانی است که بدن فرصت بازسازی ندارد.
برای خود من، روش DST نه‌تنها باعث شد که اعتیاد و سیگار مسافرم درمان شود، بلکه عشق و امید را به زندگی‌مان فراخواند. اگر فلش‌بک به گذشته بزنم، اولین بهار زندگی مشترکمان بود که مسافرم راهی کمپ شد و متاسفانه آنجا در حال سپری‌کردن روزهای سختی بودم. تحمل‌کردن موقعی که همه دور سفره هفت‌سین جمع بودند و من آنجا تنها و چشم‌انتظار مانده بودم... پس از این‌که از کمپ برگشت، نه‌تنها درمانی صورت نگرفته بود، بلکه خیلی آسیب‌های بیشتری دیده بود. اصلا آرام‌و‌قرار نداشت؛ اضطراب و افسردگی‌اش خیلی بیشتر شده بود. دو هفته بود که اصلا خواب به چشمش نمی‌آمد و دوباره این عوامل باعث شد متاسفانه به سمت مواد روی آورد.
سری بعد به کلینیک مراجعه کردیم؛ آنجا هم حدود چهل روز بستری شد که همچنان سختی‌ها تمامی نداشت. چقدر آن وقتی که برگشت، انگار یک آدم نحیف و تکیده شده بود و چقدر وابستگی به یک‌سری قرص‌های خواب‌آور و آرامش‌بخش پیدا کرده بود! قبل از آن خیلی مصرف سیگارش کم بود، تقریبا می‌توانم بگویم حدودا ۴ الی ۵ برابر شده بود و متاسفانه مابین این‌ها ترک‌های متعددی انجام داد. بارها خودش را بستری می‌کرد، چقدر عطاری مراجعه می‌کرد؛ متاسفانه درمانی واقع نمی‌شد و این شکست‌های پی‌درپی باعث شد که ما امیدمان را دیگر از دست بدهیم و فکر می‌کردیم که دیگر راه درمانی وجود ندارد.
سال‌های زیادی آمدورفت تا این‌که یک روز از طریق سایت، کنگره۶۰، را پیدا کردم و خوشبختانه آنجا بود که استارت خورد و موفق شدیم که به کنگره بیاییم.
روش DST واقعا روشی است که من تا قبلش که سفر اول بودم، درک خیلی واضحی نداشتم. علت این شکست‌ها را آقای مهندس خیلی قشنگ توضیح می‌دهند؛ کسانی که می‌خواهند یک‌شبه به دنبال موقعیتی بگردند که زود به نتیجه برسند، تمام این‌ها را می‌گویند که مثلا دو هفته در کمپ حضور یابید یا چهل روز برای ترک بستری شوید، یا تبلیغاتی که در ماهواره‌ها می‌شود یا پشت برچسب‌ها می‌بینید. این‌ها همه به علت این است که آدم می‌خواهد زود به نتیجه برسد.
در نهایت آقای مهندس می‌فرمایند: برای درمان با متد DST یازده ماه وقت لازم است.
رهایی ۴۰ سی‌دی همسفر اعظم و همسفر اکرم رهجو‌های راهنما همسفر بتول
مرزبانان کشیک: همسفر فاطمه و مسافر محسن
تایپیست: همسفر سعیده رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم) همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
عکاس: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر حمیده مرزبان خبری
همسفران نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
403