نگاهی به روش DST و تجربهٔ درمان اعتیاد

جلسه دهم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی بوئین‌زهرا، به استادی راهنما همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر فریبا و دبیری همسفر ملیحه با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها»؛ روز یکشنبه ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر که یک‌بار دیگر قسمت شد در این جایگاه خدمت کنم و در کنار شما عزیزان باشم. از راهنمای خوب خودم بسیار تشکر می‌کنم؛ چرا که هر جایگاه خدمتی را در کنگره تجربه می‌کنم، مدیون زحمات ایشان است. همچنین از ایجنت همسفر اعظم، مرزبانان، تمامی خدمتگزاران، نگهبان، دبیر جلسه و تک‌تک شما عزیزان که به من فرصت دادید تا اولین مشارکتم را داشته باشم، صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم.

دستور جلسه امروز: «DST و تجربه من از روش‌های دیگر» تمام درد و رنج بشر از دانش‌های کشف‌نشده است. اگر به گذشته نگاه کنیم و تمامی روش‌هایی را که برای ترک و درمان اعتیاد مورداستفاده قرار گرفته است بررسی کنیم، درمی‌یابیم که نه‌تنها دردی از رنج بشریت کم نکرده‌اند،بلکه آثار مخرب و سوئی بر جای گذاشته و هیچ برنامه‌ای را اجرا نکرده‌اند مگر اینکه روی انسان تأثیر بدی گذاشته است. چرا که تفکر آن‌ها سطحی بوده است.

این روش‌ها بر پایه علم قرار نگرفته بودند و فیزیولوژی بدن را در نظر نمی‌گرفتند. مجموعه‌ای از روش‌های نادرست بودند که آسیب‌های زیادی به مصرف‌کنندگان مواد مخدر وارد می‌کردند؛ چرا که اعتیاد را جدی نمی‌گرفتند. با اینکه در جامعه ما برای هر بیماری یک متخصص و پزشک وجود دارد؛ مانند متخصص چشم، اعصاب و روان، و قلب و عروق - اما در مورد بیماری اعتیاد نه متخصصی داشتیم و نه پایه علمی درستی وجود داشت.

 هرکسی که مدرک لیسانس، فوق‌لیسانس یا دکترا در زمینه مددکاری اجتماعی یا روان‌پزشکی داشت، نظری می‌داد؛ نیروی انتظامی، وکلا و حقوق‌دانان نیز نظرات خود را داشتند. حتی افراد عادی جامعه نیز دیدگاه‌های خاص خود را ابراز می‌کردند و هرکس نسخه‌ای برای فرد مصرف‌کننده می‌پیچید؛ نسخه‌هایی که اغلب سطحی بودند و هیچ‌گونه توجهی به مشکلات واقعی فرد مصرف‌کننده نداشتند.

اگر بخواهم از روش‌های رایج اما نادرست بگویم، روش‌هایی همچون سم‌زدایی، URD، کمپ‌ها، سقوط آزاد، ترک دارویی، ابوالفضل‌درمانی، تعویض خون و بسیاری از روش‌های غلط دیگر در پیش روی بشریت قرار داشت که تخریب‌های فراوانی را به بار آورده بود.

تفکر تقریباً این‌طور بود که اگر فردی سه روز در منزل بماند و مواد مصرف نکند، مواد به‌راحتی از بدنش خارج می‌شود. با یک آزمایش ساده که جواب آن منفی می‌آمد، استنباط می‌کردند که فرد به حال خوش و درمان رسیده است و او را به حال خود رها می‌کردند؛ اما در ادامه می‌دیدیم که فرد یا به سراغ مصرف مواد سنگین‌تر می‌رفت یا چند موادی می‌شد و تخریب‌ها و آسیب‌های بیشتری درون او ایجاد می‌شد. در میان تمامی اقشار جامعه، نگاه این بود که خیلی سریع و در کوتاه‌مدت نتیجه بگیرند و همین توقع، آسیب‌های فیزیولوژیکی شدیدی به بدن وارد می‌کرد.

اما این آسیب فیزیولوژیکی چه بود؟ همان‌طور که می‌دانیم، بدن یک انسان سالم دارای سیستم‌هایی است که مواد مخدر یا شبه افیونی طبیعی بدن را تولید می‌کنند. وقتی کسی مواد مخدر بیرونی مصرف می‌کند، در واقع انرژی مازادی دریافت می‌کند، همان‌طور که در کنگره یاد گرفته‌ایم این انرژی را از بدن خود ما دریافت می‌کند ربطی به انرژی واقعی ندارد.

به‌مرور، وقتی مواد مخدر، الکل و سیگار وارد بدن می‌شوند، به دلیل قابلیت حل‌شدن در چربی، می‌توانند از سد خونی مغز عبور کنند و سیستم‌های تولیدکننده مواد شبه افیونی و طبیعی بدن را مختل سازند و تعادل آن‌ها را برهم بزنند. در واقع، جایگزینی اتفاق می‌افتد؛ یعنی مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد درونی بدن می‌شوند و دیگر بدن قادر به تولید مواد مخدر طبیعی خود نیست و شخص کاملاً از تعادل خارج می‌شود.

در تمام روش‌های نادرست گذشته، می‌خواستند در کوتاه‌مدت، این مواد را یک‌دفعه از شخص مصرف‌کننده بگیرند و از او بخواهند به‌راحتی به زندگی‌اش ادامه دهد؛ بدون اینکه کوچک‌ترین توجهی به تخریب‌های سنگین پس از آن داشته باشند. شخص مصرف‌کننده شاید بسیار خواستار درمان بود و سال‌ها روش‌هایی را امتحان کرده بود، اما همه راه‌های پیش روی او غلط بود. چه‌بسا انسان‌هایی که در اثر این دردها و آسیب‌ها دست به خودکشی زدند یا رنج‌های فراوانی را متحمل شدند.

در جامعه، متخصصان آمدند و برای کاهش این آسیب‌ها داروهایی را به بازار عرضه کردند؛ اما اولین دارویی که به‌صورت تخصصی آمد، در واقع همان هروئین بود که تحت عنوان دارو معرفی شد، اما خودش یک مواد مخدر سنگین‌تر با تخریب‌های به‌مراتب بیشتر بود. در جنگ جهانی دوم نیز، ازآنجاکه بیشتر مصرف‌کنندگان تریاک بودند و حمل‌ونقل آن سخت بود، متخصصان برای سهل کردن کار، متادون را وارد بازار کردند. متادون به عقیده آقای مهندس داروی خوبی است، ولی چون متد مصرف، طول درمان و زمان مناسبی برای آن تعیین نشده بود، مصرف‌کننده تا آخر عمر به آن وابسته می‌شد و همین امر تخریب‌های بیشتری به بار آورد؛ بنابراین می‌بینیم که هیچ‌کدام از این روش‌ها نه به فیزیولوژی بدن مصرف‌کننده توجه می‌کردند و نه به عواقب و تخریب‌هایشان.

تا اینکه در سال ۱۳۷۶، آقای مهندس با کشف روش DST و صورت‌مسئله اعتیاد، گام‌به‌گام نتایج تحقیقات خود را در اختیار بشریت گذاشتند. ایشان پرونده اعتیاد را در سال ۱۳۷۶ بستند و در سال ۱۳۷۷ اولین مقاله خود را تحت عنوان «صورت‌مسئله اعتیاد» ارائه دادند. متد DST با داروی OT آمد و پرونده درمان واقعی اعتیاد را برای همیشه بست؛ سی‌سال پیش پرونده‌اش بسته شد.

به‌مرورزمان، ذره‌ذره با استفاده از متد DST و داروی OT، بیماری‌های دیگری نیز درمان شدند و جامعه بشریت از رنج فراوانی نجات پیدا کرد.

متد DST چیست؟ D: مخفف دژاکام و ضریب کاهش و افزایش ۸ درصد. S: پله‌های ۲۱ روزه. T: تایم؛ یعنی مدت‌زمان ۱۰ ماه، به‌عنوان حداقل زمانی که یک مصرف‌کننده برای رسیدن به درمان نیاز دارد.

متد DST در کنار یک دارو تجویز می‌شود؛ دارویی که به باور آقای مهندس چیزی جز تریاک نبود؛ چرا که تریاک حاوی ۲۵ نوع آلکالوئید مفید است و تمام سیستم‌های مخدر ازدست‌رفته در بدن فرد مصرف‌کننده را دوباره بازسازی می‌کند تا او به تعادل و حالت عادی بازگردد.

داروی اپیوم از ۱۰ درصد تریاک، ۲۰ درصد الکل و ۷۰ درصد آب مقطر تشکیل شده است. فراهم‌کردن و استفاده آسان از این دارو شرایط سختی را پشت سر گذاشته و موانع زیادی بر سر راه تولید آن بوده است، اما امروزه به‌راحتی در دسترس ما قرار دارد. آقای مهندس از طریق متد DST و داروی OT، در زمان و دوز مشخص، به فرد کمک کردند تا اعتیاد خود را به‌سادگی درمان کند.

همیشه این جمله را شنیده‌ایم که: «علمی که تجربه شده باشد، سندی است بدون نقص.» آقای مهندس خودشان این علم را لمس و تجربه کردند و شرح کامل آن را در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» در اختیار ما گذاشتند.

البته مجال نیست که به طور کامل درباره‌اش صحبت کنم؛ اما متد بسیار کاملی است. به‌غیراز اعتیاد، بسیاری از بیماری‌های لاعلاج در جامعه بشریت، مانند ام‌اس و انواع سرطان‌ها، با این روش درمان شده‌اند؛ به‌ویژه در مورد بیماری ام‌اس، تأثیرات بسیار مثبتی داشته است. بدون شک در آینده شاهد خواهیم بود که بیماری‌های زیادی از طریق متد DST و داروی OT به درمان خواهند رسید.

 در ادامه، از زحمات همسفر طاهره، مسئول پیشین صدور کارت، تقدیر و تشکر شد و همسفر اکرم به‌عنوان مسئول جدید معرفی گردید.

مرزبان کشیک: همسفراعظم

تایپیست: همسفراعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)

عکاس: همسفراعظم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)

ویراستاری و ارسال: همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون سوم) دبیر سایت