سلام دوستان میترا هستم همسفر
من به عنوان یک همسفر، وقتی با کنگره ۶۰ آشنا شدم، شناخت زیادی از بیماری اعتیاد و روش‌های درمان آن نداشتم. شاید مثل خیلی از خانواده‌ها تصور می‌کردم اعتیاد فقط با کنار گذاشتن مواد و داشتن اراده قابل حل است.
اما با ورود به کنگره و آموزش‌هایی که دریافت کردم، متوجه شدم اعتیاد مسئله‌ای پیچیده‌تر از چیزی است که تصور می‌کردم و برای درمان آن باید جسم، روان و جهان‌بینی به تعادل برسند.
روش DST به من آموخت که برای رسیدن به درمان، عجله کردن درست نیست و هر تغییری نیازمند زمان و برنامه‌ریزی است. در این روش، مسافر به‌تدریج و طبق برنامه حرکت می‌کند تا جسم فرصت بازسازی پیدا کند و در کنار آن، با آموزش‌ها، نگرش و تفکرش هم تغییر کند.
من به عنوان همسفر، شاید در ابتدا فقط به فکر درمان مسافرم بودم، اما در کنگره یاد گرفتم که خودم هم باید آموزش ببینم و تغییر کنم. یاد گرفتم صبور باشم، به مسافرم اعتماد کنم و به جای کنترل کردن او، روی رفتار و افکار خودم کار کنم.
تجربه من از روش DST این است که درمان واقعی با عجله و اجبار به دست نمی‌آید، بلکه نیازمند زمان، آموزش، نظم و حرکت درست است.
امروز خوشحالم که در کنگره یاد گرفته‌ام در کنار مسافرم سفر کنم و بدانم همان‌طور که او برای رسیدن به تعادل تلاش می‌کند، من هم باید در مسیر آگاهی و شناخت خودم قدم بردارم.
در پایان، از جناب مهندس دژاکام بابت ابداع این روش و فراهم کردن بستری برای آموزش و درمان سپاسگزارم.
نویسنده: همسفر میترا رهجو راهنما همسفر زهره
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
36