نمی‌دانم چه بگویم و از کجا بگویم؛ سال‌ها در فکرم این بود و همه شب با آن افکار، آرامشم را از دست داده بودم. آمدم و راه کنگره را پیدا کردم؛ مردی از جنس نور، عشق، از جنسی که چون او دیگر نیامده و نخواهد آمد؛ کسی که بعد از رها شدن، بیکار ننشست و با قدرت و توان زیاد، روشی را که ابداع کرده بود، در اختیار دیگران گذاشت؛ شاید کسی نجات پیدا کند. او هدفش زنده‌کردن، بود؛ زنده کردن مرده‌های متحرک که فقط پوست و استخوان بودند، خالی از امید و اعتمادبه‌نفس. ایشان با روش ابداعی خود، جان دوباره‌ای به زندگی هزاران‌هزار انسان بخشید. با مهربانی و محبت، همراه با عشق، منجی و هادی شد، راهگشا و پدری برای فرزندان ایران‌زمین شد.
چه دردها و رنج‌هایی که در این راه تحمل کرد و از تلاش دست نکشید؛ چون اعتقاد قلبی داشت «پایان شب سیه، سپید است.» بذر این اعتقاد را در دل رهجوهایش کاشت و نتیجه‌اش را هم به کرات دید. آن شب چقدر برایم سخت و سنگین بود؛ وقتی خبر کسالت مهندس را شنیدم، تمام وجودم به لرزه درآمد. چه خوب است وقتی دچار مشکل می‌شوی، کسی همراهت باشد. من در آن شب، تنهای‌تنها دور از خانواده بودم. خدا می‌دانست که بر من چه می‌گذرد. آنانی که این روزها را تجربه کرده‌اند، خوب می‌دانند که چه می‌گویم.
مسافت طولانی، شرایط نامساعد و من غمگین ولی در دل، امید به بازگشت داشتم. دعا می‌کردم و از خدا می‌خواستم بهبودی حاصل شود. دلشوره عجیبی داشتم؛ انگار سی‌دی «عالم غیب» حرف‌هایی را برایم می‌گفت. چند بار گوش دادم. نمی‌دانم چرا فکر می‌کردم مهندس با این سی‌دی می‌خواست مرا آماده کند که اگر سفر کند، من آمادگی پذیرش آن را داشته باشم؛ باید دختر باشی تا عشق به پدر را بفهمی، البته پسرها هم عاشق پدر هستند؛ ولی من فکر می‌کنم دخترها عاشق‌ترند.
حال عجیبی داشتم. مرتب اطلاعیه‌های استاد امین را پیگیری می‌کردم. روز آخر، امیدم بیشتر شده بود. با خود می‌گفتم مهندس برای اثبات نظریه‌هایش از خانواده‌اش کمک می‌گرفت و این بار هم این یک آزمایشی برای اثبات گفته‌هایشان است؛ ولی نشد که نشد. ایشان چون محقق و پژوهشگر بودند، به درمان اعتیاد بسنده نکردند و با دانش و پشتکاری که داشتند، تحقیقات خود را ادامه دادند. در متد DST، خیلی از عزیزان بیماری‌هایی داشتند که درمان شد.
با روش دژاکام، در متد تغذیه سالم، خود من با این روش ۲۰ کیلوگرم وزن بدون مشکل و خیلی راحت کم کردم. در دورانی که وزن کم می‌کردم، بعضی از بیماری‌هایی که داشتم درمان شد، از جمله؛ زانودرد، خروپف، خار پاشنه و چربی خون؛ این‌ها بیماری‌هایی بود که من سال‌ها درگیرشان بودم. خیلی از عزیزان با سفر ایکس، بیماری‌های لاعلاجشان تحت درمان بود. همه رهجوها، چه مسافران و چه همسفران، همه به نوعی ناخواسته با این متد، برای بیماری‌هایی که داشتند، مورد آزمایش قرار گرفته بودند و این عظمت و بزرگی این روش را نشان می‌دهد.
ای طبیب دل بیماران، کجایی؟ جسم فیزیکیت در بین ما نیست؛ ولی آموزه‌هایت چراغ راهم خواهد بود. همچون گذشته، وقتی چشمانم را می‌بندم، روز رهایی مسافرم چون فیلمی از نظرم می‌گذرد، با لباس محلی آمده بودیم. چقدر مهربان با من سخن گفتید و چقدر لذت‌بخش بود آن دقایقی که در کنارتان بودم؛ واقعاً تمام حرکات و رفتار و گفتارتان و نگاهتان، همه مملو از عشق و امید بود. انگار می‌دانستید که می‌خواهید سفری جدید شروع کنید. سی‌دی «عالم غیب» خبر از سفر می‌داد؛ ولی من غافل از آن بودم.
هفته دیده‌بان، استاد امین به شعبه ما آمدند. در مشارکت، یکی از همسفران گفتند: «در خواب دیده‌اند که استاد امین سیگار می‌کشیدند.» وقتی این مشارکت را شنیدم، چهار ستون بدنم لرزید. گفتم: کشیدن سیگار خبر از غم و اندوه است. ان‌شاءالله که تعبیرم اشتباه باشد و چنین اتفاقی پیش نیاید. وقتی گفتند: استاد امین جلسه دیگر شعبات را کنسل کرده‌اند، نگرانیم بیشتر شد تا اینکه خبر کسالت شما را اعلام کردند.
شما با کارهایی که انجام داده‌اید و خدماتی که به جامعه بشری ارائه کرده‌اید، آن‌قدر ارزشمند هستید که برای همیشه در اذهان ماندگار خواهید بود و نسل‌های بعدی هم از آن‌ها استفاده خواهند کرد؛ البته شما را گذشته‌ای سزاوار احترام است؛ پس به عنوان یک رهجو با شما پیمان می‌بندم تا نفس می‌کشم و جان در بدن دارم، از آرمان‌هایتان محافظت کنم و در نشر آن کوتاهی نخواهم کرد تا بیماران دیگر هم به درمان برسند. به امید درمان شدن همه بیماران.
منبع: DST و تجربه من از سایر روش‌ها
نویسنده: همسفر سارا (کنعان) رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر نازیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون ششم)
ویرایش: همسفر رخساره رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون دهم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر آسیه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون هفتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی تخت‌‌جمشید شیراز
- تعداد بازدید از این مطلب :
140