آقای مهندس به من آگاهی، تفکر و اندیشه دادند تا بتوانم دلیل انتخاب‌هایم را بفهمم

جلسه هشتم از دور چهارم جلسات عمومی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی علی عصارزاده، با نگهبانی مسافر احمد، استادی راهنمای محترم مسافر حسن و دبیری مسافر امید، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و مقالات تخصصی؛ درمان سیگار و کاهش وزن»، روز پنجشنبه ۱۴ آبان‌ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، حسن هستم، مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در جمع یاران با محبت حضور داشته باشم و از آموزش‌های یکدیگر بهره‌مند شوم. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و حسن آقا تشکر می‌کنم که این فرصت خدمت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم در جمع شما عزیزان باشم.

دستور جلسه امروز درباره دستاوردهای علمی آقای مهندس، مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن است. اگر بخواهیم درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنیم، حتی اگر یک سال هم زمان داشته باشیم، باز هم نمی‌توانیم تمام ابعاد آن را بیان کنیم. همان‌طور که آقای دکتر امین اشاره کرده‌اند، گستردگی این دستاوردها به اندازه‌ای است که صحبت درباره آن‌ها به زمان زیادی نیاز دارد.

در مورد مقالات آقای مهندس، چه مقالاتی که به بیماری‌های مختلف مربوط می‌شود و چه موضوعاتی مانند ام‌اس، سرطان خون، سرطان سینه و سایر بیماری‌هایی که در این زمینه مورد بررسی قرار گرفته‌اند، می‌توان ساعت‌ها و حتی سال‌ها صحبت کرد. اما موضوعی که من امروز می‌خواهم با شما عزیزان به اشتراک بگذارم، بیشتر به سی‌دی روز گذشته آقای مهندس مربوط می‌شود.

آقای مهندس در آن سی‌دی به موضوع صورت‌مسئله اشاره کردند و فرمودند زمانی که می‌خواهیم در جلسه‌ای مشارکت کنیم، بهتر است به سراغ فضای مجازی نرویم تا مطلبی پیدا کنیم و آن را بیان کنیم؛ بلکه مشارکت باید از دل انسان برخیزد و حاصل تجربه و دریافت شخصی او باشد.

من خودم به این نتیجه رسیده‌ام که آقای مهندس کاری را برای انسان‌هایی که در بند اعتیاد و تاریکی‌ها گرفتار بودند، انجام داده‌اند که شاید در بسیاری از نقاط دنیا حتی جرئت مطرح کردن آن وجود نداشته باشد. ایشان در حوزه اعتیاد، با ارائه صورت‌مسئله‌ای روشن و پیدا کردن راه درمان، مسیری را باز کردند که آثار آن را امروز در زندگی هزاران انسان می‌بینیم. همچنین در زمینه بیماری‌هایی مانند سرطان و چاقی که از معضلات بزرگ بشریت هستند، تحقیقات و مقالات ارزشمندی ارائه کرده‌اند.

یکی دیگر از دستاوردهای مهم آقای مهندس، درمان سیگار است که با استفاده از روش آدامس نیکوتین، مسیر درمان را برای انسان‌هایی که در بند مصرف نیکوتین هستند، فراهم کرده‌اند.

آقای مهندس به من و شما اندیشیدن، تفکر کردن و ناامید نشدن را آموزش دادند. به ما یاد دادند که حتی اگر در مقطعی از زندگی دچار ناامیدی شدیم، راهی برای خارج شدن از آن وجود دارد. مسئولیت‌پذیری را به ما آموختند و یاد دادند که حکم عقل را بشناسیم و برای اجرای آن حرکت کنیم. ایشان به ما فهماندند که برای تغییر صفات و رسیدن به جوشش درونی، باید حرکت داشته باشیم.

در کنار همه این آموزش‌ها، محبت کردن را نیز آموختیم؛ اینکه در جمع و در تمام ابعاد زندگی نسبت به یکدیگر محبت داشته باشیم، زیرا محبت چیزی است که در تمام مراحل زندگی انسان جایگاه دارد و خواهد داشت.

آقای مهندس مرد بزرگی هستند که توانستند انسان‌هایی مانند من را از تاریکی اعتیاد و نیکوتین نجات دهند. منِ حسن، با ۲۳ سال سابقه مصرف مواد مخدر و ۲۳ سال مصرف نیکوتین، امروز نتیجه این آموزش‌ها و روش درمان را در زندگی خودم تجربه می‌کنم. این اتفاق بسیار بزرگی است؛ چون اگر قرار بود برای درمان به هر پزشک یا کلینیکی مراجعه کنم، شاید نهایتاً چند بسته قرص یا تعدادی جلسات مشاوره و تراپی در اختیارم قرار می‌گرفت، اما هیچ‌کدام از آن‌ها نتوانستند راهی را که امروز در کنگره ۶۰ تجربه می‌کنم، برای من فراهم کنند.

من در نمایندگی شما افتخار خدمت به‌عنوان مسئول تازه‌واردین را به مدت سه سال داشتم. در این مدت با انسان‌های زیادی روبه‌رو شدم و داستان‌های مختلفی از زندگی آن‌ها شنیدم.

فردی را به یاد دارم که در سال ۹۶، یک روز در میان مبلغ یک میلیون و دویست هزار تومان به یک پزشک پرداخت می‌کرد تا فقط پانزده دقیقه با او صحبت کند؛ با این امید که بتواند دست‌کم ۳۶ ساعت مواد مصرف نکند.

با فرد دیگری روبه‌رو شدم که به دلیل تزریق مداوم مواد، تقریباً هیچ جای سالمی در بدنش باقی نمانده بود. افرادی را هم می‌دیدم که به دلیل مصرف شربت اکسپکتورانت، در بسیاری از داروخانه‌های مشهد شناخته شده بودند.

این‌ها نمونه‌هایی از وضعیت انسان‌هایی هستند که در تاریکی اعتیاد گرفتار شده‌اند؛ اما امروز در کنگره ۶۰ فرصت درمان و بازگشت به زندگی را پیدا می‌کنند و همین موضوع یکی از ارزشمندترین دستاوردهای این مجموعه است.

یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ آقای مهندس، شکل‌گیری جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ است. اعتیاد به دلیل پوششی که دارد، به‌تدریج تمام ابعاد زندگی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و عشق، محبت و اولویت‌های واقعی زندگی را از او می‌گیرد.

تفاوت یک مصرف‌کننده با یک انسان سالم را می‌توان در اولویت‌های زندگی آن‌ها دید. برای مثال، یک پدر مصرف‌کننده و یک پدر سالم هر دو فرزندانشان را دوست دارند، اما تفاوت در این است که اولویت پدر مصرف‌کننده مواد مخدر است، در حالی که اولویت یک انسان سالم خانواده‌اش خواهد بود. اعتیاد به‌گونه‌ای عمل می‌کند که حتی با وجود علاقه و محبت فرد به خانواده، مواد مخدر در اولویت زندگی او قرار می‌گیرد.

من خاطره‌ای از دوران مصرف خودم دارم. زمانی که از کرمان به سمت مقصد در حرکت بودم، سیگاری روشن کردم. شیشه ماشین پایین بود و بر اثر وزش باد، زغال سیگار روی پیراهنم افتاد. همین اتفاق باعث شد تمرکزم را از دست بدهم و کنترل ماشین از دستم خارج شود. وقتی امروز به آن اتفاق فکر می‌کنم، بیشتر متوجه اهمیت درمان سیگار می‌شوم. یکی از دستاوردهای آقای مهندس برای من این بود که توانستم از این وابستگی رها شوم و دیگر درگیر چنین شرایطی نباشم.

حالا سؤال اینجاست که وظیفه من در قبال تمام این زحمات و دستاوردهای آقای مهندس چیست؟

گاهی می‌بینیم رهجویی که در مسیر درمان قرار دارد، وقتی یک پله از میزان دارویش کم می‌شود، شروع به گله و شکایت می‌کند؛ می‌گوید شرایط زندگی‌ام به هم ریخته، خواب ندارم یا اشتهایم را از دست داده‌ام. در حالی که آقای مهندس تمام وقت و زندگی خود را صرف کردند تا ما بتوانیم با متد DST که حاصل کشف و تلاش ایشان است، به درمان برسیم.

آیا درست است که ما در این مسیر به خاطر کم شدن دو سی‌سی از داروی خودمان نالان و ناراضی باشیم؟ یا برای رسیدن به یک صعود آزاد که در نهایت به نفع خود رهجو و زندگی اوست، مدام گله و شکایت کنیم؟ به نظر من، حداقل کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که قدردان این زحمات باشیم و مسئولیت سفر و درمان خودمان را بپذیریم.

من به خاطر تمام مقالات و دستاوردهای علمی آقای مهندس، به‌ویژه در زمینه درمان سیگار، قدردان ایشان هستم. انسان در تمام مراحل زندگی با انتخاب‌های مختلفی روبه‌رو می‌شود و همیشه بر سر دوراهی قرار دارد؛ اینکه سیگار مصرف کند یا نکند، تغذیه سالم داشته باشد یا نداشته باشد و به سمت مواد مخدر برود یا از آن دوری کند.

آقای مهندس به من آگاهی، تفکر و اندیشه دادند تا بتوانم دلیل انتخاب‌هایم را بفهمم. امروز می‌دانم چرا نباید سیگار مصرف کنم، چرا باید به تغذیه خودم اهمیت بدهم و چرا نباید دوباره به سمت مواد مخدر بروم. این‌ها آموزش‌هایی هستند که شاید ساعت‌ها و روزها بتوان درباره آن‌ها صحبت کرد.

امیدوارم بتوانم از مشارکت‌های شما عزیزان استفاده کنم و آموزش بگیرم.

در پایان می‌خواهم به این نکته اشاره کنم که هر شخصی که روی این صندلی می‌نشیند و به‌عنوان مسافر وارد کنگره ۶۰ می‌شود، باید به سیستم کنگره، آقای مهندس و راهنمای خودش ایمان و باور داشته باشد. اگر این اعتماد و باور وجود داشته باشد و شخص خودش نیز در مسیر حرکت کند، شرایط برای رسیدن به درمان فراهم می‌شود؛ در غیر این صورت، صرف حضور در جلسات اتفاق خاصی را رقم نخواهد زد.

برای سفر اولی‌ها رهایی و برای سفر دومی‌ها آرامش و تعادل آرزو می‌کنم.

ممنونم که با سکوت زیبایتان به صحبت‌های من توجه کردید.

مراسم اطعام بزرگداشت آقای مهندس حسین دژاکام

تصویربردار : مسافر جواد
تایپ : مسافر ابوالفضل
ارسال خبر : مسافر حسین
مرزبان خبری : مسافر مرتضی
نمایندگی علی عصارزاده