سلام دوستان مریم هستم همسفر
خداوند را شاکرم که فرصت داده شد تا در سایت خدمت کنم.همهی کسانی که وارد کنگره شدهاند، از تازهوارد گرفته تا سفر اولی؛ سفر دومی و یا راهنماها و مرزبانها و ایجنتها و سایر خدمتگزارها، همگی تجربههای مختلفی از ترک اعتیاد خود داشتهاند که همه به بنبست خوردهاند. چرا؟
چون صورت مسئله اعتیاد حل نشده بود و مشخص نبود فردی که دچار اعتیاد میشود، به کدامیک از قسمتهای فیزیولوژی و یا روان او آسیب وارد میشود.
مسافر من هم راههای مختلفی برای ترک را امتحان کرده بودند، چون از مصرفی که داشت اصلاً راضی نبود و همیشه به دنبال راهی برای درمان میگشت. بنابراین، راههایی مثل متادوندرمانی، کپسول گیاهی، کمپ، ترک سقوط آزاد، همگی را امتحان کرده بود و هر بار حالشون بدتر از سری قبل میشد؛ چون سیستم ایکس درمان نمیشد؛ تمایل به مصرف بعد از هر ترک شدت پیدا میکرد و شکست از ترکهای متعدد باعث میشد حال روحی بسیار بدی پیدا کنند، چون دچار ناامیدی میشدند که به انتهای خط رسیدهاند و هیچ راهی برای درمان قطعی وجود ندارد.
تا اینکه به اذن خداوند و خواست قوی و قلبی خودشون، پیام کنگره ۶۰ را دریافت کردند و از روش داروی اوتی به روش تدریجی استفاده کردند و خداروشکر به درمان قطعی رسیدند.
تفاوت روش DST با سایر روشها در این بود که سیستم ایکس یا همان کارخانهی ضد درد که کارش تولید مواد شبهافیونی بود، بازسازی شد و این کارخانه کار خود را شروع کرد و مواد شبهافیونی تولید شد و مواد ضد درد تولید شد و فرد دچار وسوسه نمیشد و بعد از پایان درمان، نیاز به مواد را در خود احساس نمیکرد.
فردی که از روش تدریجی یا DST استفاده میکند، علاوه بر استفاده از کارگاههای آموزشی و لژیون و نوشتن سیدیها، روح و روان و جهانبینی فرد هم درمان میشود و فرد در حین درمان خود که ۱۰ الی ۱۱ ماه میباشد، میتواند به کار و زندگی شخصی خود ادامه دهد.
خداوند را شکر میکنم که با کنگره آشنا شدیم و مسافرم توانست از این روش به درمان قطعی برسد.
یک تجربه در مورد زمانی که مسافرم در حال سفر بودن: ابتدای سفرشان آزمایش کلی دادن و بسیار کمخون، ذخیره آهن پایین با کبد چرب.
بعد از سفر اول دوباره آزمایش دادن. وقتی آزمایش را به دکتر نشان دادم، لبخند زدند و گفتند: اولین بیماری هست که توی مرکز درمانی ما هیچ کمبود و هیچ نوع بیماری در آزمایش ایشان دیده نمیشود.
من همان موقع به مسافرم گفتم: این نتیجه استفاده از دیسپ در کنار اوتی بود. این یکی از دستاوردهای مهم و بزرگ جناب مهندس بود که جان خانوادههای زیادی را نجات داده. انشاءالله خداوند توفیق به ما هم بدهد که بتوانیم ادامهدهنده راه جناب مهندس باشیم و همیشه حافظ دستاوردهای ایشان و خانواده محترمشان باشیم.
نویسنده: همسفر مریم راهنما لژیون چهارم
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
85