وقتی صحبت از DST می‌شود، در واقع درباره یک روش درمانی صحبت می‌کنیم که نگاه متفاوتی به مسئله اعتیاد دارد. مهم‌ترین تفاوت کنگره۶۰، با بسیاری از روش‌های دیگر این است که اینجا فقط هدف قطع مصرف مواد نیست، بلکه درمان و رسیدن به تعادل در جسم، روان و جهان‌بینی انسان است. قبل از آشنایی با کنگره، شاید تصور می‌کردم اگر کسی اراده کند و مواد را کنار بگذارد، می‌تواند به زندگی عادی برگردد؛ اما در اینجا یاد گرفتم که اعتیاد فقط وابستگی به مواد نیست، بلکه در اثر مصرف طولانی‌مدت، سیستم‌های جسم هم دچار تخریب می‌شوند و برای بازسازی به زمان نیاز دارند.
اعتیاد فقط جسم انسان را درگیر نمی‌کند، بلکه بر روح، روان، افکار، احساسات و روابط خانوادگی او نیز تأثیر می‌گذارد. به همین دلیل، برای رهایی از این بیماری، تنها قطع مصرف کافی نیست و باید به درمانی توجه کرد که بتواند ابعاد مختلف وجود انسان را بازسازی کند. قبل از آشنایی با کنگره۶۰، ممکن است فرد روش‌های مختلفی را برای رهایی از اعتیاد تجربه کرده باشد. روش‌هایی که گاهی نتیجه آن‌ها موقتی بوده و پس از مدتی مشکلات دوباره بازگشته‌اند.
در بعضی روش‌ها تمرکز اصلی روی قطع سریع مصرف است، اما در روش DST یاد می‌گیریم که برای درمان نباید عجله کرد. در روش DST که مخفف کاهش تدریجی مصرف در یک بازه زمانی مشخص است، درمان با برنامه، نظم و حساب‌شدگی انجام می‌شود. در این روش مقدار مصرف بتدریج و طبق برنامه مشخص کاهش پیدا می‌کند تا جسم فرصت بازسازی و رسیدن به تعادل را داشته باشد. یکی از نکات مهم این روش، زمان و نظم است. همان‌طور که اعتیاد در طول زمان به وجود آمده، برای درمان آن هم باید زمان در نظر گرفت.
نمی‌توان انتظار داشت جسمی که سال‌ها تحت تأثیر مواد بوده، در چند روز به حالت طبیعی برگردد. اما زیبایی DST فقط در کاهش تدریجی مصرف نیست؛ چیزی که این روش را ارزشمند می‌کند، همراه بودن آن با آموزش، حضور در جلسات، گوش دادن به سی‌دی‌ها، مشارکت و تغییر جهان‌بینی است. در کنگره یاد می‌گیریم که درمان فقط مربوط به جسم نیست. ممکن است مصرف مواد قطع شود، اما اگر افکار و رفتار انسان تغییر نکند، هنوز تا رسیدن به تعادل فاصله دارد. به همین دلیل روی سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی تأکید می‌شود. به‌عنوان یک همسفر، در این مسیر متوجه شدم که درمان فقط برای مسافر نیست. همسفر هم باید آموزش ببیند و روی خودش کار کند.
قبلاً شاید فکر می‌کردم وظیفه‌ام فقط حمایت از مسافرم است، اما حالا می‌دانم که گاهی نگرانی، عجله و توقع بیش از اندازه می‌تواند مسیر را سخت‌تر کند. در این مسیر یاد می‌گیریم به جای کنترل کردن مسافر، روی خودمان کار کنیم، صبورتر باشیم و اجازه بدهیم هر کسی مسئولیت سفر خودش را بپذیرد. یکی دیگر از زیبایی‌های این روش، آموزش مسئولیت‌پذیری و نظم است. مسافر یاد می‌گیرد طبق برنامه حرکت کند و برای درمان خودش ارزش قائل شود. این نظم می‌تواند کم‌کم در قسمت‌های دیگر زندگی او هم تأثیر بگذارد.
روش DST فقط یک برنامه برای کاهش مصرف نیست؛ بلکه فرصتی برای بازسازی انسان است. فرصتی برای اینکه فرد دوباره خودش را پیدا کند، از زندگی لذت ببرد و بتواند در کنار خانواده به آرامش و تعادل برسد. تفاوت اصلی درمان در کنگره با بسیاری از روش‌های دیگر در این است که اینجا فقط به دنبال پاک کردن صورت مسئله نیستیم، بلکه به ریشه‌های مشکل توجه می‌کنیم و برای ساختن دوباره انسان وقت می‌گذاریم.
در پایان می‌خواهم بگویم یکی از مهم‌ترین آموزش‌های این دستور جلسه این است که برای رسیدن به حال خوش نباید عجله کرد؛ باید درست حرکت کرد. همان‌طور که برای ساختن یک ساختمان به نقشه، مصالح و زمان نیاز داریم، برای بازسازی جسم و روان انسان هم باید مسیر درست را شناخت و با صبر قدم برداشت. درمان واقعی، عجله در رسیدن نیست؛ درست و ماندگار رسیدن است.
منبع: سایت کنگره۶۰
نویسنده: همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن
- تعداد بازدید از این مطلب :
34