کنگره ۶۰، مسیر بازگشت جایگاه و اعتبار به زندگی

دوازدهمین جلسه از دور شانزدهم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60  نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران و همسفران با استادی راهنمای محترم مسافر حسین، نگهبانی مسافر حمیدرضا و دبیری مسافر ابوالفضل با دستور جلسه" بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان، مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن " در روز پنج شنبه 14 آبان ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که یک بار دیگر این فرصت را به من داد تا در این جایگاه بنشینم و به شما خدمت کنم. همچنین خداوند را سپاسگزارم که امروز توفیق دارم راهنمای خوب خودم را در کنار خود داشته باشم و در حضور ایشان درس پس بدهم. به همه شما خوش‌آمد می‌گویم.

موضوع دستور جلسه امروز، بزرگداشت جناب مهندس است. قبل از شروع صحبت، مراتب سلام و سپاس خودم را از طریق امواج عشق و محبت برای جناب مهندس، در هر بعدی از حیات که هستند، ارسال می‌کنم؛ به پاس تمام زحمات و خدماتی که برای تغییر دادن شخص من و زندگی من انجام دادند. اگر امروز در این نقطه نشسته‌ام، به خاطر تمام زحمات، علم و کوشش‌های این عزیز است. دستور جلسه بزرگداشت جناب مهندس، همان چیزی است که در ادامه به آن می‌پردازیم. در چند جلسه اخیر دیدم که مشارکت برای دوستان کمی سخت شده است. فکر می‌کنم شاید لازم باشد درباره مقالات، درمان سیگار و موضوعات مختلف صحبت کنیم؛ اما این‌ها ادله دستور جلسه هستند.

امروز می‌خواهیم به پاس زحماتی که جناب مهندس برای ما کشیده‌اند، مراسم بزرگداشت ایشان را برگزار کنیم. اگر کسی از ما بپرسد به چه دلیل می‌گوییم ایشان فرد بزرگی هستند و چرا برای ایشان بزرگداشت می‌گیریم، دلیل ما چیست؟ در پاسخ به این سؤال می‌توانیم بگوییم: ادله ما، دستاوردهای علمی ایشان است؛ از جمله درمان نیکوتین، تغذیه سالم، درمان اعتیاد و مقالات علمی. این‌ها ادله هستند و نیازی نیست خودمان را خیلی اذیت کنیم. همین‌قدر که این موارد را نام ببریم یا از اتفاقاتی که برای خودمان افتاده است، صحبت کنیم، کافی است.

اگر بخواهم تغییراتی را که در اخلاق، رفتار و کردار من نسبت به چهار سال قبل اتفاق افتاده است، بشمارم، غیرقابل شمارش هستند. می‌خواهم یکی از تغییرات خودم را برایتان بگویم. شاید این تغییر کوچک به نظر برسد، اما برای شخص من، بزرگ‌ترین دستاورد جناب مهندس است. اصلاً دلیل اینکه من به کنگره ۶۰ آمدم، این بود که به نقطه‌ای رسیده بودم که هیچ‌کس، تأکید می‌کنم هیچ‌کس، به من اعتماد نداشت.

در محل کار، تأیید را از زیردست من می‌گرفتند؛ یعنی حرف من اعتبار نداشت. در خانه هم اعتباری نداشتم و هیچ جایگاهی برای خودم نداشتم. البته حق هم داشتم که جایگاهی نداشته باشم؛ چون نه تصمیماتم درست بود، نه تفکراتم و نه رفتارم. آن روزها هیچ اعتباری نداشتم، هیچ جایگاهی نداشتم و هیچ‌کس روی من حساب نمی‌کرد. فهمیدم که اشتباهات من باعث شده بود به این نقطه برسم.

در کنگره، با شروع سفر و در ماه چهارم یا پنجم، حامدآقا پیشنهاد یک خدمت را به من دادند و من قبول کردم. البته قبل از آن، چند بار به مرزبانی رفته بودم. از آقا شجاع عزیز هم که بابت خدماتی که انجام دادند، سپاسگزارم. هر بار که برای مرزبانی می‌رفتم، ایشان می‌گفتند برای سایت خدمتگزار می‌خواهند. من می‌رفتم و ایشان می‌گفتند چند ماه سفر کرده‌ای؟ من گفتم یک ماه، ایشان گفتند برو چند ماه دیگر سفر کن. اما روزی که حامدآقا به من پیشنهاد خدمت دادند، خیلی خوشحال شدم. با خودم گفتم بالاخره یک نفر به من اعتماد کرده است. یعنی مشخص است که یک مقدار تغییر کرده‌ام و می‌شود روی من حساب کرد.

من خدمت را به همین دلیل دوست داشتم و با عشق خدمت می‌کنم؛ چون برای من مشخص می‌کند که اگر توانسته‌ام جایگاه بعدی را به دست بیاورم، یعنی دارم تغییر می‌کنم و قابل اعتمادتر شده‌ام. اگر روزی خدمتی به من پیشنهاد نشود، برای من زنگ خطر است. یعنی دیگر قابل اعتماد نیستم و بیشتر از این نمی‌شود روی من حساب کرد.

من با همین عشق به خدمت می‌آیم. این را چه کسی به من داد؟ همین روش درمانی آقای مهندس. چه چیزی بالاتر از این وجود دارد؟ نیازی نیست حتماً درباره مقالات صحبت کنیم. مقالات را بگذاریم خود دانشمندان و دانشگاه‌ها درباره آن صحبت کنند. ما می‌توانیم کمی ساده‌تر و راحت‌تر بگوییم؛ همین اتفاقاتی که برای خودمان افتاده است. چهار سال است که از حضور من در کنگره می‌گذرد. در این چهار سال، شب‌ها در خانه من دیگر دعوا و فحاشی وجود ندارد. بچه‌ها با آرامش می‌خوابند. سال‌ها بود که آرامشی وجود نداشت و خوابی در کار نبود. من خودم خواب و آرامش نداشتم و اجازه نمی‌دادم خانواده‌ام هم آرامش داشته باشند.

این چه تغییری است؟ چه دستاوردی بالاتر از این برای من وجود دارد؟

همین برای من کفایت می‌کند. دیگر نیازی نیست به دنبال مقالات سرطان بگردم. من کسی بودم که بیرون از کنگره به من می‌گفتند شیشه درمان ندارد و چند ماه دیگر زندگی کن تا بمیری. اما خیلی راحت به اینجا آمدم و درمان شدم. ان‌شاءالله آرام‌تر هم بشوم. خدمت کردن برای من خوب است؛ چون به من حال خوش می‌دهد، اعتمادبه‌نفس می‌دهد و باعث می‌شود بفهمم جایگاه دارم و قابل اعتماد شده‌ام.

حالا اگر بتوانم اعتماد چهار یا پنج نفر را به دست بیاورم، همان‌طور که یکی‌یکی اعتماد دیگران از من سلب شده بود، یکی‌یکی هم می‌توانم اعتمادشان را کسب کنم.

ممنونم از اینکه به حرف‌های من گوش کردید.

در ادامه مراسم اطعام و بزرگداشت جناب مهندس دژاکام:

مرزبان خبری: مسافر جلیل
صوت: مسافر محسن لژیون سوم
ضبط و تایپ: مسافر فرشید لژیون سوم
عکاس: مسافر مسلم لژیون یکم
ارسال خبر: مسافر حسین لژیون دوم