بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان(مقالات تخصصی،درمان سیگار وکاهش وزن)

به نام قدرت مطلق الله

یازدهمین جلسه از دور دوازدهم کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60 نمایندگی اعظم دامغان با استادی راهنما مسافر محمد و نگهبانی مسافر رضا و دبیری مسافر علی با دستور جلسه بزرگداشت آقای مهندس ودستاوردهای ایشان (مقالات تخصصی،درمان سیگار وکاهش وزن) در تاریخ 1405/08/14 راس ساعت 17:00 آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمد هستم یک مسافر در ابتدای جلسه از راهنما  محترم آقا مسعود تشکر می کنم که این فرصت را در اختیار من قرار داد تا بتوانم خدمت کنم من هم به نوبه خودم به خانواده محترم مهندس دژاکام و همه اعضای کنگره ۶۰و خدمتگزاران در سراسر کشور خصوصا شعبه اعظم دامغان تسلیت میگویم . واقعا جای آقای مهندس پیش ما خالی است، دلمان همیشه برای ایشان تنگ می شود و ایشان فقط تغییر جایگاه دادند. من هیچ وقت فکر نمی کردم که نبود جناب مهندس دژاکام برای من اینقدر سخت باشد.

موضوع جلسه بزرگداشت جناب مهندس است تاکید جناب مهندس این بود که اگر قرار است صحبتی شود درباره مسائل علمی من باشد وقتی ما می خواهم درباره شخصیت علمی یک نفر بحث کنیم نمی توانیم کلی صحبت کنیم . ایشان یک انسان برجسته بزرگ و نابغه هست وقتی صحبت از علم می کنیم صحبت از میکرو و نانو است ، صحبت از کیلو نیست نمی توانیم بگوییم که ایشان بیست تا مقاله داشتند، پس باید از مظهر علمی نگاه کنیم که جناب مهندس چه خدمتی به جامعه کرده است . کاری که ایشان از نظر علمی برای همه ما انجام دادند خیلی مهم و ارزشمند است بحث علمی یک مقدار سخت است.در جامعه علمی وقتی یک نفر وارد دانشگاه می شود، در بدو ورود استادیار است و اگر شرایطش را داشته باشد بعد از چهار سال دانشیار می شود و کسانی که به درجه دانشیاری یا همان پروفسوری می رسند معمولا بیست تا بیست و پنج سال طول می کشد و شرایط علمی واقعا سخت است .

می خواهیم نگاه کنیم که اگر جناب مهندس در دانشگاه  بودند ، چه شخصیت علمی داشتند. تاکید جناب مهندس این بود که جایگاه علمی ایشان مورد بزرگداشت قرار بگیرد یک سری شرایط وجود دارد که از استادیار به درجه دانشیار و مراتب بالاتر برسند 1- مقالات 2- کتب تالیفی 3- اختراع یا اکتشاف 4- اثر بدیع وارزنده 5- خدماتی که به جامعه داده است و این در کمیته داوری قرار می‌گرفت و مورد بررسی قرار می گرفت بعد از مدت شش ماه اگر شرایط را داشت یک درجه بالا می آید. اگر جناب مهندس در شرایط دانشگاهی بود چه جایگاهی داشت؟ ارزش کتاب به جذب مخاطب است در بحث اختراع و اکتشاف بنظر من در یکصدسال اخیر، فردی غیر از جناب مهندس نداریم که یک چیز را کشف کنند و باعث نجات هزاران نفر شوند و به عنوان یک انسان نابغه معرفی گردند و ما کسی را نداریم که یک چیز را کشف کند که یا اختراعی را انجام دهد که بتواند صد هزار نفر  از آن نفع ببرند صحبت اصلی  در باره جناب مهندس روی مقالات ایشان است . در ساختار علمی و دانشگاهی مقالات هم درجه بندی دارند و اینگونه نیست که هر مقاله ای را مقاله بگویید.دانشگاه سمنان نشریاتی دارد که در آن مقاله چاپ می شود بعد دانشگاه صنعتی شریف و مرحله بالاتر جهان اسلام یا ISI و در مرحله بالاتر حیطه اینترنشنال است در قسمت ISI چهار مرحله دارد ،Q1 ، Q2 ,Q3 و Q4 که Q1 بالاترین درجه علمی دنیاست.

مقاله چیست ؟ شما یک مشکل آنزیم کبدی دارید و دو تا گیاه دارویی را با هم ترکیب می کنید،استفاده میکنید و خوب می شوید و شما این دمنوش را به صد نفر یا چند هزار نفر می دهید و آنها خوب می شوند این دارو چه زمانی اعتبار علمی پیدا می کند؟ زمانی که دکتر بتواند تجویز کنند و داروخانه در اختیار دیگران قرار دهد. خلاصه کلام، من به عنوان یک فرد دانشگاهی درباره این دستور جلسه رفتم و مقالات آقای دژاکام را مطالعه کردم . خیلی افتخار کردم و خیلی هم تعجب کردم که آقای دژاکام بدون وابستگی به سازمان دانشگاهی به عنوان یک فرد آزاد سه تا از مقالات ایشان در Q1 است و ایشان بیست و یک مقاله دارد که سه تای آن در Q1 ثبت است و این برای من خیلی هم باعث افتخار و هم باعث تعجب است بدون اغراق اگر آقای مهندس در ساختار دانشگاهی داوری می شد، کسانی که بعد از بیست سال استاد تمام می شدند ، ایشان شرایط استاد تمامی را داشت و در زمینه خودش پروفسور بود روح جناب مهندس عزیز شاد باشد . ممنون که به صحبت های من گوش کردید.

در ادامه رهایی مسافر ابراهیم از لژیون دوم