سلام دوستان سحر هستم، مسافر نیکوتین
این مبحث در مورد عشق و خطابه دوم است که توسط «عقاب سفید» ارائه شده است. در کنگره ۶۰، عشق هممعنی با توحید و یگانگی در نظر گرفته شده است. انسان زمانی میتواند به توحید و یگانگی برسد که به عشق برسد و این عشق باید همراه با آگاهی و دانایی باشد. عشق یک شعبدهبازی است؛ یعنی عشق، گذشتن از خویش و گذشتن از منافع خود است و پایه و اساس همه اینها آگاهی است.
محبت، عصاره جان هر یک از ماست. باید بدانیم که میتوانیم از عصاره جان خویش ذرهای به دیگران ببخشیم و باعث شادی آنها شویم. اگر توانستیم چنین کاری انجام دهیم، میتوانیم بگوییم عاشق هستیم. این گذشت باید بیمنت و بلاعوض باشد. چه چیزی ارزشمندتر از اینکه کسی را عمیقاً دوست بداریم.
عشق، قامتها را راست، اندیشهها را پاک و حیات را برای گزینش بهتر آماده میکند. برخی از ما، چون هنوز معنای واقعی محبت و عشق را نفهمیدهایم، سرگردان هستیم. عشق بسیار گسترده است و باید آن را آموزش داد. تا قبل از آموزش، نباید قضاوت کرد و باید همه را یکسان پذیرفت. آموزش نیز باید در چهارچوب و قوانین خودش انجام شود. بدون عشق نمیتوان از عشق گفت؛ زیرا انسان چیزی را که ندارد، نمیتواند به دیگری بدهد.
رعد: برای صحبت کردن از عشق، باید به درون خود رجوع کرد و زشتیها و زیباییهای درون خود را دید. عشق با محبت آغاز میشود و ذرهذره افراد به یکدیگر نزدیک میشوند. محبت، صورت مسئله است و حل آن، پیشروی در مسیر عشق و معرفت است؛ و معرفت، انفجار باروت است.
رابط خبری: راهنما ویلیام همسفر سمانه
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر اعظم نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
37