از تاریکی تا روشنایی

بزرگداشت مردی که راه بازگشت به زندگی را به ما نشان داد؛گاهی برای توصیف بزرگی یک انسان واژه‌ها کافی نیستند. گاهی باید به زندگی‌هایی نگاه کرد که تغییر کرده‌اند به انسان‌هایی که از تاریکی به روشنایی رسیده‌اند به خانواده‌هایی که دوباره طعم آرامش را چشیده‌اند و به امیدهایی که پس از سال‌ها ناامیدی در دل انسان‌ها زنده شده‌اند. آن وقت می‌توان گوشه‌ای از عظمت کاری را دید که مردی به نام مهندس حسین دژاکام بنیان گذاشت.وقتی صحبت از بزرگداشت آقای مهندس می‌شود، من نمی‌توانم فقط به دستاوردهای علمی ایشان اشاره کنم. برای من آقای مهندس تنها بنیان‌گذار یک روش درمانی نیستند. ایشان انسانی هستند که نگاه من را به زندگی و انسان و هستی تغییر دادند. به من آموختند که برای تغییر کردن باید ابتدا درست فکر کنم و برای رسیدن به نتیجه باید حرکت کنم.آموختم که هیچ انسانی را نمی‌توان با گذشته‌اش تعریف کرد و هیچ تاریکی‌ای پایان راه نیست.

من حدود سه سال است که در کنگره۶۰ حضور دارم. در این سال‌ها شاهد تغییرات بسیاری بوده‌ام. اما هرچه بیشتر می‌گذرد، بیشتر متوجه می‌شوم که کنگره فقط محل درمان اعتیاد نیست. کنگره مدرسه‌ای برای آموختن زندگی است. مدرسه‌ای که در آن انسان یاد می‌گیرد مسئولیت زندگی خودش را بپذیرد و برای رسیدن به تعادل تلاش کند.یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای علمی آقای مهندس ارائه روش DST بود. روشی که بر پایه نظم و زمان و شناخت جسم و جهان‌بینی شکل گرفت و دریچه تازه‌ای برای درمان اعتیاد گشود. اما آنچه برای من بسیار ارزشمند است این است که این تفکر به حوزه‌های دیگری از زندگی و سلامت انسان نیز راه پیدا کرده است.من خودم یکی از کسانی هستم که تجربه‌ای بسیار ارزشمند از این مسیر دارم. سال‌ها با مشکل روماتیسم و دردهای ناشی از آن درگیر بودم. همچنین تنگی کانال کارپال داشتم که برایم مشکلاتی ایجاد می‌کرد. آشنایی با D.sap و استفاده از آن و همچنین دستور سوپی که خانم شانی دختر آقای مهندس آموزش داده بودند، تجربه بسیار خوبی از بهبود وضعیت جسمی خودم داشتم.

امروز با تمام وجود می‌توانم بگویم که مشکلات روماتیسم و تنگی کانال کارپالم به‌طور کامل برطرف شده‌اند و این اتفاق برای من تجربه‌ای بسیار بزرگ و ارزشمند است.شاید برای کسی که چنین تجربه‌ای نداشته باشد، درک احساس من دشوار باشد. اما وقتی انسانی سال‌ها با مشکلی جسمی زندگی می‌کند و روزی متوجه می‌شود که شرایطش تغییر کرده است، این اتفاق برای او فقط به معنای بهتر شدن جسم نیست بلکه دریچه‌ای تازه به سوی امید و زندگی است.من این تجربه را یکی از برکات آشنایی با آموزش‌ها و دستاوردهای کنگره می‌دانم و از اینکه چنین فرصتی برای شناخت بیشتر جسم و حرکت در مسیر بهبود برایم فراهم شده است، سپاسگزارم.

اما اگر بخواهم از بزرگ‌ترین معجزه زندگی خودم صحبت کنم، باید از درمان مسافرم بگویم. روزی که مسافرم وارد کنگره شد، شاید تصور نمی‌کردیم روزی به چنین آرامش و تعادلی برسیم. امروز وقتی به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم درمان اعتیاد فقط پایان مصرف مواد نبود. بلکه آغاز تولدی دوباره بود. مسافرم با آموزش و حرکت در مسیر درمان، زندگی تازه‌ای را آغاز کرد و من نیز در جایگاه همسفر آموختم که چگونه خودم را تغییر دهم و چگونه به جای قضاوت و نگرانی، با آموزش و محبت در کنار او باشم.برای من این همان معجزه‌ای است که آقای مهندس به ما نشان دادند. معجزه‌ای که نه با اتفاقی ناگهانی، بلکه با دانایی و صبر و حرکت و گذشت زمان شکل می‌گیرد.در کنار این تجربه، شاهد بازگشت امید به زندگی یکی دیگر از نزدیکانم نیز بوده‌ام. خانواده‌ای که روزگاری فاصله و جدایی را تجربه کرده بود، امروز به واسطه ورود به کنگره و قرار گرفتن در مسیر درمان و آموزش، دوباره فرصت ساختن یک زندگی مشترک را پیدا کرده است. بازگشت دوباره به زندگی و پیوند مجدد یک خانواده برای من معنای بسیار عمیقی دارد. وقتی می‌بینم فرزندی دوباره در کنار پدر و مادرش طعم زندگی خانوادگی را تجربه می‌کند، بیشتر به ارزش واقعی کاری که آقای مهندس آغاز کردند پی می‌برم.

به نظر من یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای آقای مهندس همین است که ایشان فقط به درمان یک بیماری نپرداختند. بلکه به انسان کمک کردند خودش را دوباره پیدا کند. به خانواده‌ها فرصت دوباره دادند و به کسانی که تصور می‌کردند همه راه‌ها به پایان رسیده است،مسیر تازه‌ای نشان دادند.دستاورد دیگر ایشان برای من آموزش جهان‌بینی است. پیش از کنگره شاید تصور می‌کردم بسیاری از مشکلات زندگی فقط با تغییر شرایط بیرونی حل می‌شوند. اما در کنگره آموختم که تا زمانی که نگاه و تفکر من تغییر نکند، شرایط زندگی نیز به شکل اساسی تغییر نخواهد کرد. آموختم که مسئولیت حال خوب خودم را بپذیرم و به جای انتظار از دیگران، از خودم شروع کنم.
زمانی که نگاه و تفکر من تغییر نکند، شرایط زندگی نیز به شکل اساسی تغییر نخواهد کرد. آموختم که مسئولیت حال خوب خودم را بپذیرم و به جای انتظار از دیگران، از خودم شروع کنم.

آقای مهندس با انتخاب واژه‌هایی مانند مسافر و همسفر، بار سنگین برچسب‌ها را از دوش انسان‌ها برداشتند. به ما یاد دادند که انسان‌ها قابل احترام هستند و هیچ‌کس نباید به خاطر گذشته‌اش از ارزش و اعتبار محروم شود. این تغییر نگاه شاید در ظاهر یک تغییر واژه باشد، اما در حقیقت تغییر یک فرهنگ و یک جهان‌بینی است.امروز که در جایگاه خدمت در لژیون سردار قرار دارم، بیشتر از گذشته احساس مسئولیت می‌کنم. برای من لژیون سردار فقط جایگاه کمک مالی نیست. بلکه جایگاه قدردانی و مشارکت در حفظ بنایی است که با عشق و ایمان و سال‌ها تلاش ساخته شده است. وقتی به این فکر می‌کنم که چه تعداد انسان و خانواده از این مسیر به آرامش رسیده‌اند، متوجه می‌شوم که حمایت از کنگره در حقیقت حمایت از ادامه حیات این اندیشه و فراهم کردن فرصت رهایی برای انسان‌های بیشتری است.

من باور دارم بزرگداشت واقعی آقای مهندس فقط با گفتن جملات زیبا و بیان خاطرات انجام نمی‌شود. بزرگداشت واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که ما آموزش‌های ایشان را در زندگی خود به کار ببندیم. وقتی در رفتارمان تغییر ایجاد کنیم. وقتی در برابر مشکلات مسئولیت‌پذیر باشیم. وقتی دست انسانی را بگیریم و برای ادامه این مسیر سهمی داشته باشیم.امروز اگر من از بهبود جسمم صحبت می‌کنم.اگر از درمان مسافرم و بازگشت آرامش به زندگی‌ام می‌گویم. اگر از بازگشت یک خانواده به زندگی مشترک سخن می‌گویم. همه این‌ها برای من نشانه‌هایی از تأثیر یک اندیشه بزرگ در زندگی انسان‌هاست.

در پایان می‌خواهم بگویم «آقای مهندس عزیز» شاید هیچ‌کدام از ما نتوانیم به اندازه زحماتی که برایمان کشیدید، قدردان شما باشیم. اما می‌توانیم با ادامه دادن راهتان و تبدیل آموزش‌ها به عمل، نشان دهیم که ارزش این فرصت بزرگ را می‌دانیم.شما به ما یاد دادید که از دل تاریکی می‌توان به روشنایی رسید، از دل ناامیدی می‌توان امید ساخت و از دل ویرانی می‌توان دوباره زندگی را بنا کرد.من امروز با تمام وجودم سپاسگزارم که در این مسیر قرار گرفتم و فرصت تجربه دوباره زندگی را پیدا کردم.امیدوارم بتوانم تا پایان عمر در مسیر خدمت و آموزش حرکت کنم و سهم کوچکی در حفظ و گسترش این بنای عظیم داشته باشم.
به احترام مردی که به جای ناامیدی راهی برای بازگشت به زندگی ساخت.

نویسنده:همسفر ليلا رهجوی راهنما همسفر بهار(لژیون چهارم)
رابط خبری: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر بهاره (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر بهاره(لژیون چهارم)نگهبان سایت
همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امیرکبیر