احیای چشمه‌های درونی؛ از وابستگی تا آزادی

جلسه دهم از دوره دوم جلسات سردار همسفران کنگره ۶۰، نمایندگی امیرکبیر با استادی راهنما همسفر بهاره ونگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر پریسا با دستور جلسه《بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( مقالات تخصصی ، درمان سیگار و کاهش وزن ) 》در روز سه شنبه به تاریخ ۱۲ آبان ماه سال ۱۴۰۵  ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان لژیون سردار، لژیون مرزبانی ممنونم که این اجازه خدمت در این جایگاه را‌ به من دادند. از استاد سردار و تمام نیروهایی که کمک و یاری کردند تا امروز در این لحظه حضور داشته باشم، در کنار شما عزیزان تا آموزش ببینم و خدمت کنم، متشکرم. خداوند را سپاسگزارم.

دستور جلسه بزرگداشت آقای مهندس و مقالات علمی ایشان هست. من هم مثل بقیه عزیزان، از این غم، قلبم به تنگ آمده و بسیار غمگین هستم. هر موقع که دلم خیلی تنگ می‌شود و در این روزها غمگین می‌شوم و خلأ را در درونم حس می‌کنم، به خاطر نبود حضور آقای مهندس در بُعد فیزیک، در اینجا که من هستم، این جمله آقای دکتر امین را به یاد می‌آورم، که دکتر امین می‌گفتند: هر کدام از ما با رفتن آقای مهندس یک حفره خیلی بزرگی در درونمان ایجاد شده و گفتند که من خیلی فکر کردم، که باید برای پر کردن این حفره یک راه‌حلی وجود داشته باشد و گفتند: تنها یک راه دارد و آن راه این هست که پیروی کنیم از مسیر و راه آقای مهندس و کاری که من در این روزها می‌کنم، چنگ می‌زنم به آموزش‌های سی‌دی‌های آقای مهندس و دکتر امین را گوش می‌کنم، سی‌دی هدف کنگره را در این روزها بسیار گوش کردم که یادآوری بشود برایم که هدف کنگره در اصل چه چیزی هست.

آقای مهندس در سی‌دی هدف کنگره می‌گویند: ما از آن روزی که در کنگره شروع به کار کردیم، هدفمان فقط یک چیز بود، این که به انسان‌ها کمک کنیم، انسان‌هایی که در بند اعتیاد هستند رها بشوند و تمام تمرکز، وقت و انرژی‌مان را گذاشتیم روی کارهای تحقیقاتی و مطالعاتی آن و تاکنون هم دانشگاه ایجاد شده، مقالات علمی و معتبری که پذیرفته شده و جهانی شده و در بهترین دانشگاه‌ها و دانشگاه‌های معتبر جهان، مقاله‌های متعددی مثل مقاله درمان اعتیاد با متد دی‌اس‌تی، درمان یک‌سری بیماری‌های لاعلاج مثل سرطان خون که چهار تا سرطان خون داریم و آقای مهندس توضیح دادند کامل، بیماری‌ها مثل کولیت اولسراتیو و بیماری‌های دیگری که لاعلاج هستند و در واقع سیستم پزشکی عاجز هستند از درمانشان، اما در کنگره ابتدا روی نمونه‌های جانوری و سپس روی نمونه‌های انسانی در واقع تست شده و جواب مثبت برای درمان‌شان گرفته شد.

آقای مهندس درباره درمان در کنگره، پنج سی‌دی داده‌اند، درمان یک، دو، سه، چهار، پنج، در این پنج سی‌دی، بخشی از کتاب ۱۴ مقاله را  توضیح می‌دهند و می‌شکافند. اگر دوست داشتید، می‌توانید گوش کنید و من خیلی بهره‌مند شدم از این سی‌دی‌ها.

آقای مهندس در جایی می‌گویند: چشمه بایستی از خودش جوشش داشته باشد و در کنگره کاری که انجام می‌شود این هست که چشمه در درون هر کدام از ما را با روش دانش کنگره دوباره به جوشش برمی‌گردانند و می‌گویند: که یک چشمه که خشک شده، می‌توانیم روزی یک پارچ آب بریزیم داخلش، ولی خب چه فایده‌ای دارد؟ فردایش دوباره آن آب خشک می‌شود و دوباره باید در آن آب بریزیم و اصلاً زنده نیست این چشمه و مرده است و مثل شخصی که افسردگی دارد و می‌رود دکتر و به او قرص‌های ضدافسردگی می‌دهند و او هر روز باید از قرص‌ها استفاده کند یا مثلاً مشکل خواب دارد هر روز صبح، ظهر، شب قرص‌های ضدافسردگی را استفاده می‌کند و این قرص‌ها مثل همان پارچ آب هستند که در این چشمه مرده ریخته می‌شود و به جوشش درنمی‌آیند، در اصل کاری که کنگره می‌کند این هست که با بازسازی سیستم ایکس درونی، این چشمه‌های درونی بدن را که همان چشمه‌های انکفالین، آدرنالین، دوپامین، سروتونین و همه را دوباره به جوشش درمی‌آورد و در واقع احیا می‌کند انسان‌ها را.

برای همین من فکر می‌کنم، که سر درب کنگره ننوشته است که جمعیت کنگره ۶۰، نوشته است (جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰) به‌خاطر همین من فکر می‌کنم که سیستم کنگره بر این اصل و بر این مبنا بنا شده است، که در کنگره ما می‌گوییم که کنگره ماهی‌گیری به ما یاد می‌دهد، به‌جای اینکه ماهی بدهد به دست ما. به‌خاطر اینکه وقتی که من ماهی‌گیری یاد می‌گیرم، از بندها و از زندان‌ها، زندان‌های درونم می‌توانم آزاد بشوم، ولی اگر کنگره بیاید ماهی بدهد و متدش بر این اساس باشد، از ما فقط یک برده و وابسته می‌سازد، ولی دانش کنگره (من خیلی فکر کردم در این چند روز) دیدم واقعاً دانش جهان‌بینی کنگره و درمانی که با متد دی‌اس‌تی روی جسم انجام می‌شود، عین آزادی و آزادگی هست، به‌خاطر اینکه آن چشمه مرده درون من را دوباره از نو به جوشش درمی‌آورد و من را احیا می‌کند، بدون اینکه من را به خودش و سیستم وابسته کند، و من را به بند بکشد و از من یک برده بسازد، اینکه من بخواهم برای حال خوشم، پیش هر کس و ناکسی زانو بزنم، تا یک ماهی از او بگیرم، ولی می‌گوید: بیا، زمان بیشتری می‌برد، یک کم سختی‌اش بیشتر است و به دانش عمیق‌تری نیاز دارد، ولی من به تو ماهی‌گیری را یاد می‌دهم، تا تو را آزاد کنم. ما آزاد می‌شویم و یاد می‌گیریم کمک کنیم به انسان‌هایی که در بند هستند تا بتوانند آنها هم خودشان را آزاد کنند.

تایپیست: همسفر شهناز رهجوی راهنما همسفر اکرم(لژیون سوم)
عکاس :همسفر پروین رهجوی راهنما همسفر اکرم(لژیون سوم)
ارسال :همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر بهاره(لژیون چهارم)
همسفران کنگره۶۰ نمایندگی امیرکبیر