بعضی مواقع تلاش و کوشش زیادی میکنیم؛ ولی نتیجهای نمیگیریم و از نامردمیها و نامردیهای زیادی در رنج و عذاب هستیم. وقتی ما از چیزی شکوه و شکایت میکنیم، باید بدانیم که خود ما نیز در این قضیه دخیل هستیم و یک طرف ماجرا قرار داریم؛ برای مثال ما جنسی را ۱۰ تومان خریداری میکنیم و آن را ۵۰ تومان میفروشیم که این درست نیست؛ چون مال حلال است که خیر و برکت دارد و اگر از طریق غیرمتعادل بهدست بیاید ارزش، خیر و برکت ندارد یا اگر فردی کارتنخواب را ببینیم، آیا به او آب، غذا یا جایی برای خوابیدن میدهیم یا نه؟ ما تبدیل به آدمهای طلبکار شدهایم و همهچیز را برای خود میخواهیم. حالا باید با خودم فکر کنم چه کارهایی انجام دادهام که این نامردیها شامل حالم شدهاست و اکنون باید چه حرکتی انجام بدهم؟
مسئله دیگری که به این قضیه ربط دارد، گذشته انسانها است. گاهی انسان خوب، بد شده و انسان بد، خوب میشود؛ چون انسان موجودی جاری است. نباید بهخاطر یک اشتباه، شخص را پشت در بگذاریم، اَنگ بزنیم و او را از بازی بیرون کنیم. باید به انسانها فرصت بدهیم تا اگر اشتباهی کردند جبران کنند. در غیر این صورت راه اصلاح آنها را میبندیم و این خود یکی از نامردیهایی است که ما در حق دیگران انجام میدهیم.
اگر بخواهیم از دید کلی به این موضوع نگاه کنیم، جهان مادی و سیستم سرشار از نامردیها و ناملایمات میباشد؛ چون انسان از مرکز جدا شدهاست و همیشه در حرکت و چرخه است، چیزهایی را از دست میدهد و چیزهایی را بهدست میآورد. حزن و اندوه نیز همواره با عناوین مختلف همراه انسان میباشد. عمر شادیها کوتاه و عمر غم و اندوه طولانی است. ما میتوانیم مدت زیادی در غم بمانیم؛ ولی در شادی نه. اصولاً غمها ما را به بالاترین یا پایینترین نقطه الهی سوق میدهند.
علت دردها و بیماریها در دانشی است که هنوز پیدا نشده است. خداوند هر دردی را بدهد، درمانش را هم میدهد. ما بلد نیستیم و باید خود را بسازیم تا متوجه شویم؛ برای ساخته شدن، باید بیاموزیم. برای اینکه از یک سفر اولی به سفر دومی تبدیل شویم، از انسان گناهکار به انسان بیگناه و یا از کسیکه کارهای ضدارزشی انجام میدهد به انسانی تبدیل شویم که کارهای ارزشی انجام دهد، باید بیاموزیم؛ به همین دلیل است که پارامتر «جهانبینی» علاوهبر جسم و روان، به مراحل درمان اعتیاد در کنگره۶۰ اضافه شدهاست.
با آموختن، تفکر و نگرش عوض میشود و ما میتوانیم بدون هیچ خوفی جلو برویم و متوجه شویم که چه کاره هستیم؟ چه خدمتی به آدمها، کشور و جامعه کردهایم؟ ما انتظار داریم که دیگران، کارهایی برای ما انجام بدهند؛ درحالیکه ما چه کارهایی برای آنها انجام دادهایم؟ اگر بیاموزیم که طلبکار نبوده و سپاسگزار خداوند باشیم و از دستورات به نحو مطلوب استفاده کنیم، آنگاه میتوانیم از موانع زندگی عبور کنیم. بهطور کلی، در هر نقطه یا گروهی که قرار داریم، باید چیزی از آن بیاموزیم تا بتوانیم از آن عبور کنیم. باید بدانیم سختیها وجود دارند و با ساخته شدن جلو برویم. اصلاً نمیشود که مشکلات نباشد، در تمام مسائل زندگی سختی وجود دارد و زندگی ما را شیرین و باارزش میکند.
نویسنده: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پنجم)
ویرایش: رابط خبری همسفر ناهید رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مهدیه (لژیون هفتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی وکیلی یزد
- تعداد بازدید از این مطلب :
33