زندگی می‌کنم تا ثابت کنم آنچه آموخته‌ام کلمه نبوده است

بعضی چیزها در زندگی، فقط برای خواندن و شنیدن نیستند؛ می‌آیند تا آرام‌آرام، درون ما را تغییر دهند. گاهی یک جمله، یک کلمه یا حتی یک صفحه از یک کتاب، درست در زمانی به دست ما می‌رسد که بیش از همیشه به آن نیاز داریم و همان جمله می‌تواند دست ما را بگیرد و قدم بعدی را به ما نشان دهد. برای من، نشریات کنگره۶۰، که یکی از دستاوردهای آقای مهندس است، چنین حال و هوایی دارند. انگار آموزش‌های کنگره فقط در همان ساعتی که در جلسه هستم اتفاق نمی‌افتند؛ وقتی به خانه برمی‌گردم، کتاب و سی‌دی و نوشته‌ها، ادامه همان مسیر را برایم زنده نگه می‌دارند.

گاهی یک سی‌دی را گوش می‌دهم و جمله‌ای از آن در ذهنم می‌ماند. شاید همان لحظه معنایش را کامل نفهمم، اما وقتی دوباره گوش می‌دهم و شروع به نوشتن می‌کنم، انگار همان جمله آرام‌آرام با من حرف می‌زند. نوشتن برای من فقط پر کردن چند صفحه نیست؛ فرصتی است برای این‌که آموزش را دوباره از خودم عبور دهم. هنگام نوشتن، گاهی خودم را میان همان کلمات پیدا می‌کنم؛ جایی که باید صبر می‌کردم، جایی که زود قضاوت کردم، جایی که باید بیشتر تفکر می‌کردم و جایی که هنوز نیاز به آموزش دارم.

نشریات کنگره، سی‌دی‌ها، کتاب‌های جناب مهندس، به من یاد داده‌اند که آموزش فقط این نیست که یک مطلب زیبا را بخوانم و بگویم «چه خوب بود». آموزش زمانی ارزش پیدا می‌کند که در زندگی من دیده شود؛ وقتی در یک اتفاق سخت، به جای واکنش همیشگی، کمی متفاوت رفتار کنم. برای من کتاب‌ها و سی‌دی‌ها، مثل چراغی هستند که هر بار، آن‌ها را روشن می‌کنم، شاید همان مسیر قبلی را ببینم، اما با نور و برداشت تازه‌ای. چون خود من هم در این مسیر تغییر کرده‌ام و چیزی که امروز از یک مطلب می‌فهمم، شاید با برداشت دیروزم فرق داشته باشد.

چه زیبا است که کنگره۶۰، و دستاوردهای علمی آقای مهندس، فقط راه را نشان نمی‌دهد، بلکه ابزار دیدن راه را هم در اختیار ما می‌گذارد. من هنوز در خیلی از جاها نیاز به آموزش دارم، اما امروز می‌دانم اگر چیزی را نمی‌دانم، می‌توانم برگردم، بخوانم، گوش دهم، بنویسم، فکر کنم و دوباره حرکت کنم. برای من نشریات فقط چند کتاب و سی‌دی نیستند؛ ردپای آموزش‌ هستند، در مسیری که طی می‌کنم و شاید قشنگ‌ترین اتفاق این باشد که یک روز نوشته‌هایم تمام می‌شوند، اما آموزش نه؛ چون قرار نیست آموزش در دفتر بماند، باید از دفتر بیرون آید، وارد قلب و اندیشه‌ام شود و خودش را در زندگی‌ام نشان دهد.

می‌شنوم تا بیدار شوم، می‌نویسم تا عمیق‌تر ببینم، می‌خوانم تا راه را پیدا کنم، و زندگی می‌کنم تا ثابت کنم آنچه آموخته‌ام، فقط کلمه نبوده است.

منبع: سایت کنگره۶۰
نویسنده: همسفر حمیده رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن