سیزدهمین جلسه از دوره شصت و هفتم سری کارگاههای آموزشی ـ خصوصی خانمهای مسافر و همسفر نمایندگی یاس اصفهان، با استادی راهنما مسافر نیکی، نگهبانی مسافر سهیلا و دبیری مسافر فاطمه، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن)»، روز شنبه، مورخ ۹ آبانماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۳۰ آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان نیکی هستم یک مسافر
خوشحالم که امروز بار دیگر توانستیم در کنار یکدیگر و زیر سقف کنگره ۶۰ باشیم. میخواهم از این فرصت استفاده کنم و به خانم آنی بزرگوار خسته نباشید و خداقوت بگویم. از ایشان بسیار سپاسگزارم. همه ما قدردان ایشان هستیم که در سالهای طولانی، همواره حامی آقای مهندس دژاکام و در کنار ایشان بودند.
همانطور که در صحبتهای دکتر امین شنیدیم، ایشان پشتوانه گرم زندگی آقای مهندس دژاکام بودند تا مهندس بتوانند با خیالی آسودهتر، مسیر کمک به انسانها و نجات بشریت از تاریکیها را ادامه دهند. از خداوند برای ایشان طول عمر باعزت و سلامتی خواستارم. دررابطهبا دستور جلسه، یعنی: «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان، شامل مقالات تخصصی، درمان سیگار و کاهش وزن»، مطالبی را خدمت شما ارائه میکنم.
یکی از خواستهها و اهداف بزرگ آقای مهندس دژاکام که بارها به آن اشاره کردهاند، جهانیشدن کنگره ۶۰ بوده است. آقای مهندس همواره از تفکر و تدبیر بالایی برخوردار بودند، همیشه بهترین راه را انتخاب میکردند. ایشان به دنبال کوتاهترین یا آسانترین راه نبودند؛ بلکه بهترین راه را جستوجو میکردند و با بررسیهایی که انجام دادند به این نتیجه رسیدند که؛ اگر بخواهند کنگره ۶۰ را در دنیا معرفی کنند و آن را به جهانیان بشناسانند، باید با زبان خودشان و از طریق زبان علم و مقالات علمی با آنها صحبت کنند.
درحالیکه در کشور خودمان، اکنون بیش از یکصد هزار نفر درمانشده اعتیاد داریم و تکتک ما از تاریکیها بیرون آمدهایم، میدانیم که آقای مهندس با روشی که ابداع کردند و بستری که فراهم آوردند، ما را از چه نقطه تاریکی نجات دادند. برای این که بتوانند ما را از آن نقطه تاریک بیرون بیاورند، لازم بود خودشان به عمق تاریکیها بروند و آن شرایط را تجربه کنند.
همانطور که دکتر امین اشاره کردند؛ آقای مهندس دژاکام هر بار که از آن شب یاد میکردند، بغض گلویشان را میگرفت و اشک میریختند. من فکر میکنم این ناراحتی و اندوه به دلیل سختیهایی بود که در آن شب و در دوران بازداشتشان تجربه کردند و همچنین بهخاطر رنجی که بشریت در آن گرفتار است؛ همان سرمای ۶۰ درجه زیر صفر که هر مصرفکنندهای در آن رنج میبرد و با غول بیشاخودم اعتیاد دستوپنجه نرم میکند.
به نظر من، رنجی که آقای مهندس دژاکام تحمل میکردند از جنس رنج بشریت بود؛ زیرا هدفشان فقط و فقط کمک به انسانها بود. ایشان برای رسیدن به هدف خود، از هیچ تلاشی فروگذار نکردند و تمام زندگی خود را وقف تحقیق و پژوهش و تهیه مقالات علمی کردند تا این دستاوردها در سطح جهانی پذیرفته شوند. آقای مهندس فراز و نشیبهای بسیاری را پشت سر گذاشتند. روزهای چهارشنبه که برای ما صحبت میکردند، درباره مقالات مختلفی مانند مقاله MS، مقاله کولیت روده، مقاله D.SAP و مقاله سرطان خون توضیح میدادند و این مطالب را در اختیار ما قرار میدادند تا بدانیم در چه جایگاهی قرار داریم و چه مسیر بزرگی طی شده است.
من بشخصه اعتراف میکنم که هرگز عظمت این کار را بهدرستی درک نکرده بودم. مقالات ایشان پذیرفته شدهاند و در معتبرترین مراکز دانشگاهی و علمی روی آنها تحقیق و پژوهش میشود. اینها حاصل مشقتهای بسیار زیادی است که آقای مهندس دژاکام و تیم پزشکی که به ایشان پیوستند، متحمل شدند و به انجام رساندند.
این مسیر، یکی از بهترین راهها برای جهانیشدن کنگره ۶۰شد. شاید راههای دیگری هم وجود داشت؛ برای مثال، فرستادن سفیرانی به کشورهای دیگر و معرفی کنگره۶۰ در طول سالهای متمادی، اما آقای مهندس دژاكام، راهی را انتخاب کردند که بر پایه علم و تحقیق بود. ایشان فرمودند: «علم با زبان علم راه خودش را پیدا خواهد کرد.»
در مقاله سیزدهم کتاب «چهارده مقاله»، پس از مبحث اعتیاد که افراد زیادی از جامعه را درگیر کرده است، به مقوله سیگار پرداخته شده است. موضوع سیگار حتی فراتر از مقوله اعتیاد است؛ زیرا تنها مصرفکنندگان و افراد درگیر با نیکوتین را شامل نمیشود؛ بلکه افراد غیر مصرفکننده را نیز تحتتأثیر قرار میدهد و گستره بسیار وسیعی دارد.در این مقاله به مسئله مرگومیر ناشی از مصرف سیگار و تأثیر گسترده آن بر زندگی انسانها پرداخته شده است. آقای مهندس دژاکام با این دستاورد، به باز کردن یکی دیگر از بندهایی پرداختند که بر دستوپای بشریت بسته شده بود و این موضوع واقعاً جای شگفتی، تشکر، سپاسگزاری، قدردانی و افتخار دارد که ما در چنین سیستم علمی و ارزشمندی فعالیت میکنیم.
اگر نگاه ما به سیستم و به کنگره ۶۰ عمیقتر باشد و بتوانیم زاویه دید خودمان را به دیدگاههای آقای مهندس دژاکام نزدیکتر کنیم، بهتر میتوانیم عظمت دستاوردها و ارزش راهی را که برای ما هموار شده است را درک کنیم و فکر میکنم عملکرد من بسیار متفاوت خواهد بود. هدف آقای مهندس دژاکام، در درجه اول، جهانیشدن کنگره ۶۰ و درمان اعتیاد بوده است. امروز جسم آقای مهندس دژاکام در کنار ما نیست و ایشان به سفر ابدی رفتهاند، اما هدفشان همچنان پابرجاست و امانت ایشان هنوز باقی است.
من همیشه میگویم سفر اولیها امانتهای ایشان هستند. با اين كه آقای مهندس خود را وقف کنگره ۶۰ کردند حتی در جشن بنیان میفرمودند: «از من نگویید، از کنگره ۶۰ صحبت کنید.» زیرا کنگره ۶۰ اولویت آقای مهندس بود و امروز میراث ایشان در دستان ماست. ما وارثان علم، عشق و محبت ايشان هستیم. امیدوارم بتوانیم قدمهای محکمی برداریم و تا وقتی که هستیم، بهدرستی از این میراث استفاده کنیم و به زنان بیشتری در سرزمینمان کمک کنیم تا بتوانند از دام اعتیاد و سیگار رها شوند.
تایپ: مسافر زینب ـ لژیون بیستم ـ نمایندگی یاس اصفهان
ویرایش: مسافر منا ـ لژیون بیست و یکم - نمایندگی یاس اصفهان
عکس: مرزبان خبری همسفر مریم
بازبینی و ارسال: همسفر فاطمه
- تعداد بازدید از این مطلب :
70