آقای مهندس خوب و بد را به ما نشان دادند

جلسه نهم از دوره‌ پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰، نمایندگی غزالی مشهد به استادی پهلوان همسفر احترام نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر ثریا با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان‌ (مقاله‌های تخصصی آقای مهندس سیگار و کاهش وزن) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۱۱ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان جلسه همسفر معصومه، سپاسگزارم که استادی و مسئولیت اداره جلسه را به من واگذار نمود تا خدمت کنم. دوست دارم جلسه را با خواندن این شعر شروع کنم که آقای مهندس حسین دژاکام همیشه آن را می‌خواندند: 

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم، 

فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم.

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد، 

من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم.

در مورد خبر مسرت‌آمیزی که برای ما بعد از چند روز ابلاغ شد و داخل سایت دیدیم، صحبت کنم؛ یعنی همان یکی از تحقیق‌های آقای مهندس که ام اس بود و در موردشان مقاله دادند. این مقاله در کتابخانه دانشگاه هاروارد ثبت شد؛ پس از آن خیالشان راحت شد، زیرا به جایی که می‌خواستند رسیدند.

تجربه‌ای که خودم دارم این بود که یکی از رهجوهایم بیماری ام اس داشت و خودش چند روز پیش به من اعلام کرد که سفر ایکس انجام می‌دهد. حتی آن آمپول‌هایی که برای این بیماری استفاده می‌کرد، ارزش هفت میلیون‌تومانی داشت که باید به ناحیه شکم تزریق می‌شد. زمانی که باردار شدند، دیگر دارو استفاده نمی‌کرد؛ الان فرزندش یک‌ساله است. پس از زایمان، دو بار بیماری‌اش تشدید کرد و بارها تشنج داشتند؛ اما در ادامه، زیر نظر دکتر امین، سفر ایکس انجام دادند و اکنون به انتهای سفرشان نزدیک شدند. او هیچ‌گاه این‌ها را بازگو نمی‌کرد، اما در حال حاضر برای کلاس‌های جهان‌بینی مراجعه می‌کند و سی‌دی‌هایش را می‌نویسد. او خیلی فعال شده بود و حالش خوب شده بود و دیگر اثری از تشنج نبود. این یک چیز آشکاری است که من مشاهده کردم؛ این‌که ام اس درمان شد. ببینید چقدر سخت بوده که یک خانواده همیشه درگیر تشنج بودند، با تمام مسائلی که به همراه دارد. این‌ها حق دارند برای کنگره هر کاری بکنند. این یک نمونه‌ای است که من می‌شناسم.

در مورد تحقیقات آقای مهندس که در این چند روز خیلی صحبت شد و در مورد بیماری‌های ام اس، صرع، کولیت اولسراتیو، سرطان و کانسر و خیلی از بیماری‌های دیگر مانند: سرطان سینه و رحم باید بدانیم، ریشه این مقالات و شناختی که آقای مهندس پیدا کردند از روز اول، مربوط به صورت‌مسئله اعتیاد بود. 

من نوعی، قبل از کنگره به مدت ده سال به NGU مشابه NA می‌رفتم؛ یعنی در نهایت من سی‌سال است که در این راه هستم. آن زمان در جلسه‌ای که در ساختمان بهزیستی بود که قسمتی از جلسات NA بود و قسمت خانم‌ها که نارانان گفته می‌شد، آن روز با چندنفری از دوستانم که از تهران به شعبه اصفهان آمده بودند، به آن جلسه رفته بودیم. در آنجا تعدادی آقا که مصرف‌کننده بودند نشستند؛ تابلویی در آنجا قرار دادند و روی آن نوشتند: شناخت اعتیاد. آن روز بود که من صورت‌مسئله اعتیاد را فهمیدم.

از آن لحظه به‌یک‌باره رفتار من با آن بیمار عوض شد. به همراه دوستم، آن‌قدر گریه کردیم تا این‌که وقتی به منزلش رسیدیم، خودمان را برای رفتارهای نادرستی که با بیمارانمان داشتیم، سرزنش می‌کردیم. در آن جلسات از ما می‌خواستند که به این‌ها پول ندهیم تا از راه دزدی و سرقت به دست بیاورند و از این راه سر از زندان در بیاورند؛ از آن بدتر، به بیماری ایدز مبتلا شوند. آن‌ها این روش را به ما آموزش می‌دادند، ولی متوجه شدیم که صورت‌مسئله اعتیاد چیز دیگری است که به ما ثابت شد نیاز بدنشان است.

حالا که فهمیدم اعتیاد از بیان ژن است، دائما عزیزان مصرف‌کننده‌مان را طرد می‌کردیم و از خانه بیرون می‌انداختیم؛ تمام کارهایی را انجام می‌دادیم که اشتباه بود. وقتی که صورت‌مسئله اعتیاد را شناختیم، دیگر خیالمان راحت شد و دیگر اصلا از قضاوت دیگران نترسیدیم که بخواهیم خودمان را پنهان کنیم، زیرا فهمیدم اعتیاد یک بیماری است. پس از آن، رفتارمان با آن‌ها تغییر کرد؛ وقتی رفتارها تغییر کند، مرگ‌ومیر کم می‌شود، زیرا در اثر رفتارهای نادرست ما و عدم رسیدن مواد، اتفاقات زیادی می‌افتاد. تا این‌که آقای مهندس حسین دژاکام روش DST را کشف کردند. پس از آن، ما با کنگره۶۰، آشنا شدیم و دیگر از جهنم، وارد بهشت شدیم.

در بین خانواده‌هایمان اختلافاتی بود؛ این‌که چرا من به کنگره می‌روم، اما پدر خانواده نمی‌رود. این‌که چرا اجازه می‌دهم مواد مصرف کند و باید او را از خانه بیرون کنم. ما مصیبت‌های زیادی کشیدیم؛ اما همه شما که اکنون اینجا نشسته‌اید، صندلی و همه چیز آماده در اختیارتان قرار داده شد.

در اصفهان چند وقتی گذشت که به بهزیستی می‌رفتیم؛ اما پس از مدتی دیگر آنجا جایی نداشتیم، دیگر جلسات در آنجا راه‌اندازی نمی‌شود. از آن پس کنار خیابان و پیاده‌رو روی زمین می‌نشستند، درست مثل آقای مهندس و تعدادی از همراهانش که زمانی چنین تجربه‌ای را در تهران داشتند؛ اما حالا این‌همه تجهیزات، سالن زیبا، بخاری و کولر، همه چیز برایمان فراهم شده است.

آقای مهندس که سال ۷۷ به دانشگاه سیستان و بلوچستان رفتند و صورت‌مسئله اعتیاد را ثابت کردند، این موضوع به گوش همگان رسیده بود. کم‌کم کلینیک‌ها و دکترها نیز این مسئله را فهمیدند، آن‌ها متوجه شدند که صورت‌مسئله اعتیاد چیست. پس از آن، سیستم ایکس کشف شد. آقای مهندس ده سال با پروفسور وایت تماس داشتند و با یکدیگر دوست شدند و در ادامه مقالاتشان را ارائه دادند، سپس آزمایش‌های جانوری انجام دادند.

اکنون کمی از مقاله سیگار صحبت می‌کنم. همان‌طور که می‌دانید، سیگار نیز راه درمان نداشت؛ اصلا درمان بدون درمان سیگار فایده ندارد. خود آقای مهندس در سال ۱۳۹۰ در اثر کشیدن سیگار دچار حمله قلبی شدند. زمانی که به بیمارستان منتقل شدند، همچنان احتیاج به سیگار داشتند؛ درون اتاق CCU خودشان را به زمین انداختند. وقتی از او پرسیدند چرا این کار را کردید، گفته بودند: سیگار می‌خواهم؛ اما آن‌ها گفتند نباید سیگار مصرف کنید. آنجا بود که درخواست آدامس کردند و راه درمان سیگار را همان روز کشف کردند. امروز تعداد پانزده هزار و هشتصد نفر به درمان سیگار رسیدند.

مسئله بعدی، درمان چاقی بود که اضافه‌وزن هم مشکلات زیادی را به وجود آورده بود. من سال ۱۴۰۱ وارد لژیون تغذیه سالم شدم، به راهنمایی همسفر شقایق ده ماه سفر کردم و یازده کیلو وزن کم کردم. در حال حاضر ۵ سال است که رها شده‌ام و مدت رهایی مسافرم از سفر DST ده سال است. خلاصه بگویم، خاطرات خوبی داشتم. پس از سفر تغذیه سالم، پیش از این‌که راهنما شوم، آقای مهندس نگاهی به صورتم انداختند و گفتند: به‌به! به این منظور که صورتم دچار افتادگی پوست نشده بود؛ زیرا با رژیم‌های دیگر در ظاهر، تغییرات ناخوشایندی را شاهد بودیم؛ مثلا دور چشم‌ها سیاه می‌شد.

روش تغذیه سالم هنوز به جهانیان آشکار نشده و هنوز فرصت نکردند مقاله در این باره بنویسند؛ اما در این مورد، آخرین مقاله‌شان که به چاپ رسیده، تاریخچه کنگره۶۰، است تعداد شعبات و تعداد رهایافتگان و فلسفه کنگره۶۰، همین‌طور کاری با مؤسسه چست نات آمریکا و دیده‌بان ویلیام وایت به نگارش درآمد که هدف این مقاله این بوده که روش کنگره۶۰، را با تمام روش‌های درمان مقایسه کنند.

قسمت دوم هم ان‌شاءالله در آینده خواهد آمد؛ چون هنوز به چاپ نرسیده است. آقای احسان رنجبر این را گفتند که مترجم، آقای مهندس هستند؛ مقایسه آخرین مقاله‌شان که هنوز انجام نشده است، مقایسه روش بر مبنای آمار و ارقام با روش‌های موجود است. مثال آن، ماندگاری در درمان و میزان خروج از درمان بعد از پنج ماه در آمریکا است. 

از قول استاد سردار انجام‌ها به انجام می‌رسد. من فکر می‌کنم از الان که این خبر ام اس برایمان ثابت شد، حتما بقیه مقالات هم انجام می‌گیرد؛ چون توسط دکتر امین، خانم شانی و خانم آنی که هم باسواد هستند و دکترا گرفتند و همه در کنفرانس دیدید که صحبت‌هایشان خیلی قشنگ بود، دکتر آرمین و دیگر دانشمندان و دیده‌بانان همگی کمک می‌کنند. 

حالا کمکی که از ما برمی‌آید این است که راه کنگره را ادامه دهیم؛ چون اگر ما فکر کنیم خدمتی که آقای مهندس به ما کردند برای این مقاله‌ها است، یعنی از مقاله‌ها چیزی بالاتر نیست. چرا؟ چون علم زندگی‌کردن را به ما آموختند؛ این‌که چطور زندگی کنیم، با خانواده و با مصرف‌کننده چه‌کار کنیم. اصلاً جهان‌بینی‌مان خیلی خوب شد؛ ما با همه جامعه متفاوت هستیم.

آقای مهندس روش DST که خیلی شگفت‌انگیز بود، بیمارانمان که مبتلا بودند درمان شدند. آقای مهندس خوب و بد را به ما نشان دادند که بدی بد است و خوبی خوب است؛ اصلا تشخیص نمی‌دادیم بد و خوب چه هست. من در تاریکی محض بودم، از بس هر راهی رفتم و نتیجه نداشت. در مسیر این کلاس‌ها که قبلا می‌رفتم، تصادف کردم؛ یک سال پایم در گچ بود. راهنمایم به خانه‌مان می‌آمد و به من درس می‌داد. راهنماهای آن‌ها هم خیلی خدمت می‌کردند؛ کارشان سخت بود، ولی وقتی به کنگره رسیدم با آن روش که مقایسه کردم، فهمیدم این روش چه هست. 

خود آقای مهندس هم چند سال NA بودند. آن روز مجبور بودیم همه بگوییم آرامش می‌گیریم؛ چون کنگره نبود. البته هم کمی آرامش می‌گرفتیم، ولی خیلی روش اشتباهی یاد می‌دادند. آنجا هم خیلی کتاب داشتند؛ خیلی کتاب‌های انگلیسی‌به‌فارسی ترجمه شده بود و می‌نوشتیم. خیلی سنت کار می‌کردیم، ولی اصلا برای ما خوب نبود و خانواده‌ها خیلی رفتارشان اشتباه بود.

رهایی ۴۰ سی‌دی همسفر فرشته و همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سودابه

رهایی ۳۰ سی‌دی همسفر فاطمه و همسفر سمانه و همسفر معصومه و همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر سودابه

مرزبانان کشیک: همسفر حمیده و مسافر محسن
تایپیست: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
عکاس: همسفر خاطره رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
ویرایش: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون چهارم) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر حمیده مرزبان خبری
همسفران نمایندگی غزالی مشهد