آقای مهندس همیشه می‌گفت: «اگر یک نفر را احیا کنی، گویی تمام دنیا را احیا کرده‌ای.

جلسه نهم  از دور بیست و هشتم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی دهخدا با استادی مسافر حمید ،نگهبانی مسافر حسن،دبیری مسافر کرم  با دستور جلسه "  دست آوردها و اکتشافات جناب مهندس دژاکام " در تاریخ 10  آبان  ۱۴۰۵  ساعت ۱۷:۰۰  آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان حمید هستم یک مسافر،خدا را شکر که امروز در این جایگاه حاضر هستم. از ایجنت محترم وگروه مرزبانی خیلی تشکر می‌کنم که اجازه دادند امروز این جایگاه را تجربه کنم. ما تعطیلات داشتیم؛ تعطیلاتی که خود بنده با چالش‌های زیادی روبرو شدم. فکر می‌کنم این سخت‌ترین دوره برای من  بود، چون ما یک فرد بزرگ و دانشمندی بنام مهندس حسین دژاکام داشتیم؛ ایشان همیشه می‌گفتند: «از من پیر و مراد درست نکنید؛ اگر می‌خواهید از من یاد کنید، ازکشفیات علمی و کارهای تحقیقاتی و پژوهش های من یاد کنید. ما باید همان حرفی را که ایشان می‌گفت، با گفتن «چشم» اجرا کنیم. به آقا محمود، دستیار محترم دیده بان خوش آمد میگویم .در مورد دستاوردهای آقای مهندس هر چه بگوییم کم است. ایشان انسانی بسیار خانواده ‌دوست بودند. دستاوردهای ایشان را نمی‌توان با کلمات توصیف کرد. من همیشه با حسرت می‌گفتم:کاش در زمان دانشمندانی مثل رازی یا ابن‌سینا زندگی می‌کردم، اما امروز با کمال خوشحالی می‌گویم که در زمان یک دانشمند بزرگ زندگی می‌کنم؛ دانشمندی که روش «DST» را کشف کرد؛ روشی که مطمئنم از روزی که بشر آمده تا امروز، کسی قادر به کشف آن نبوده است. بزرگترین دستاورد آقای مهندس، تاسیس کنگره 60بود. در کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر » که داشتم مطالعه می‌کردم، در مقدمه‌اش خواندم که آقای مهندس وقتی سی ساله بود، با وجود اینکه مهندس برق بود، از تمام خواسته‌های شخصی‌اش گذشت. ایشان از همان زمان به فکر دستگاهی بود که جایگزین چشمی‌های الکترونیکی شود تا از قطع شدن دستان کارگرها جلوگیری کند. اگر ایشان می‌خواست، می‌توانست در بهترین دانشگاه‌های جهان تدریس کند، اما به فکر همدردانش، به فکر من و همه ما بود که اینجا هستیم. ایشان برای تاسیس کنگره تلاش کرد و از سال ۷۶، زمانی که هیچ‌کس نبود، مسیر را شروع کرد.چهار پنج سالی که از ورودم به کنگره می‌گذرد، به من بسیار بیشتر از آنچه در تمام عمرم به دست آورده بودم، تجربه و جوانی بخشیده است. شاید این حرف کلیشه‌ای به نظر برسد، اما روزی که من آمدم، واقعاً حال خوشی نداشتم. روزی ۵ یا ۶ گرم مواد مصرف می‌کردم، چند پاکت سیگار می‌کشیدم ودرگیری‌های ذهنی زیادی داشتم. اگر کنگره نبود، خانواده‌ام و زندگی‌ام از هم گسسته می شد. آقای مهندس همیشه می‌گفت: «اگر یک نفر را احیا کنی، گویی تمام دنیا را احیا کرده‌ای؛ و اگر یک نفر را به سوی سقوط بفرستی، گویی همه را به سوی سقوط فرستاده‌ای.» ایشان آمد و همه را احیا کرد.

امروز با حال خوب نشسته‌ایم. مگر می‌شود کسی که روزی ۵-۶ گرم مصرف می‌کرد، امروز با چنین حال خوبی اینجا بنشیند، این همان دستاورد آقای مهندس است. امروز حضور فیزیکی ایشان را نداریم، اما روح ایشان در میان ماست. روشDst بزرگترین کشف است؛ روشی که برخلاف روش‌های سنتی که فقط مصرف را کنترل می‌کردند، به شکلی علمی عمل می‌کند. من به کنگره آمدم در حالی که ورشکسته بودم و هیچ نداشتم، اما اکنون زندگی، مغازه و ماشینم را دارم و خدا را شکر که حالم خوب است. در کنگره، «حال خوب» را یافتم که هیچ قیمتی ندارد. من حتی توانستم سیگار را ترک کنم؛ در حالی که همیشه می‌گفتم از شنبه شروع می‌کنم،و هرگز نمی‌رسیدم، اما در کنگره موفق شدم. حتی درمان چاقی و لاغری را هم با روشی که ایشان کشف کردند، تجربه کردم؛ چیزی که حتی بزرگترین دانشمندان دنیا هم به آن دست نیافتند. چند سال پیش، من هم مثل همه مصرف‌کنندگان بودم، اما امروز با کمال افتخار می‌گویم که یک «کنگره‌ای» هستم. افتخار می‌کنم که اکنون می‌توانم مثل یک سخنور صحبت کنم؛آرزو دارم که در ادامه، به آرزوی ایشان که  جهانی شدن کنگره 60 بودبرسیم.