English Version
This Site Is Available In English

از تاریکی تا چراغ دانایی

 از تاریکی تا چراغ دانایی

همسفر ریحانه در مورد دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( مقالات تخصصی ، درمان سیگار و کاهش وزن )» مبحثی ارائه کردند که در ادامه می‌خوانیم:

بزرگداشت انسان‌هایی که عمر خود را صرف شناخت، آگاهی و خدمت به دیگران کرده‌اند در حقیقت بزرگداشت علم، عشق و تلاش برای رسیدن به حقیقت است. هنگامی‌که از آقای مهندس حسین دژاکام سخن می‌گوییم از انسانی صحبت می‌کنیم که توانست با تفکر، تحقیق، تجربه و پشتکار دریچه‌های تازه‌ای در مسیر شناخت و درمان اعتیاد به روی انسان‌ها بگشاید و اندیشه‌های خود را از محدوده نظریه فراتر برده و به عرصه عمل وارد کند.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های آقای مهندس نگاه متفاوت ایشان به مسئله اعتیاد بود. ایشان با بررسی و تجربه شخصی دریافتند که اعتیاد تنها یک وابستگی روانی یا جسمی نیست؛ بلکه جسم، روان و جهان‌بینی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همین نگاه عمیق و متفاوت، زمینه‌ساز شکل‌گیری متد درمان تدریجی DST و نظریه سیستم ایکس شد.

ایشان با ابداع متد DST نشان دادند که برای رسیدن به درمان نمی‌توان تنها به قطع مصرف مواد توجه کرد؛ بلکه باید فرصت لازم برای بازسازی و ترمیم سیستم‌های آسیب‌دیده بدن فراهم شود. این روش بر پایه نظم، محاسبه، زمان و کاهش تدریجی طراحی شد و بعدها به یکی از مهم‌ترین پایه‌های آموزشی و درمانی کنگره‌۶۰ تبدیل گردید.

یکی دیگر از دستاوردهای ارزشمند آقای مهندس ورود جدی به عرصه پژوهش‌های علمی و انتشار مقالات تخصصی بود. ایشان همواره تلاش داشتند تجربیات و یافته‌های خود را در قالب پژوهش‌های علمی مطرح کنند تا امکان بررسی، شناخت و توسعه آن‌ها در مجامع علمی فراهم شود. موضوعاتی مانند صورت‌‌مسئله اعتیاد، عملکرد سیستم‌های بدن، تغییرات فیزیولوژیک، ژن‌ها و تأثیر درمان بر ساختارهای جسمی و روانی از جمله زمینه‌هایی بودند که در پژوهش‌های مرتبط با کنگره‌۶۰ مورد توجه قرار گرفتند.

همکاری با پژوهشگران و محققان، ارتباط علمی با افراد متخصص در سطح بین‌المللی و انتشار مقالات در زمینه درمان اعتیاد، نشان‌دهنده این بود که آقای مهندس به انتقال تجربه بسنده نمی‌کردند؛ بلکه به دنبال ارائه مستندات و گسترش دانش در این زمینه بودند. ارزشمندترین بخش این حرکت آن است که ایشان تلاش کردند تجربه‌ای را که از دل رنج و سختی به دست آورده بودند به دانشی قابل انتقال تبدیل کنند تا دیگران نیز بتوانند از آن بهره‌مند شوند.

از دیگر دستاوردهای مهم آقای مهندس، گسترش متد DST در درمان وابستگی به نیکوتین و سیگار بود. ایشان که سال‌های طولانی با مصرف سیگار درگیر بودند، پس از بررسی و تجربه، تصمیم گرفتند همان نگرش تدریجی و اصولی را در درمان وابستگی به نیکوتین نیز به کار بگیرند. در این مسیر، جایگزینی نیکوتین خوراکی به جای نیکوتین دودی و کاهش تدریجی آن زمینه شکل‌گیری روشی برای درمان سیگار را فراهم کرد.

یکی دیگر از زمینه‌هایی که در کنگره‌۶۰ مورد توجه قرار گرفت، موضوع کاهش وزن و اصلاح وضعیت جسمانی بود. آقای مهندس همواره بر اهمیت شناخت جسم و مراقبت از آن تأکید داشتند. از نگاه ایشان، جسم انسان وسیله‌ای ارزشمند برای زندگی و حرکت است و همان‌طور که برای درمان آسیب‌های ناشی از اعتیاد به زمان، آموزش و برنامه‌ریزی نیاز داریم، برای رسیدن به تعادل در وزن و سلامت جسم نیز باید از تفکر و نظم برخوردار باشیم. در مسیر کاهش وزن، تنها پایین آمدن عدد روی ترازو اهمیت ندارد؛ بلکه اصلاح عادت‌های غذایی، شناخت نیازهای بدن، تحرک مناسب، استمرار و تغییر نگرش نسبت به سبک زندگی اهمیت بیشتری دارد.

آموزش‌های کنگره‌۶۰ در این زمینه به ما یادآوری می‌کند که هیچ تغییر ماندگاری بدون آگاهی و حرکت تدریجی اتفاق نمی‌افتد. همان‌طور که در درمان اعتیاد عجله و شتاب نتیجه مطلوبی به همراه ندارد در مسیر کاهش وزن نیز باید صبور بود و به جسم فرصت داد تا به تعادل برسد. توجه به این موضوع نشان‌دهنده نگاه جامع آقای مهندس به انسان است؛ انسانی که برای رسیدن به آرامش و حال خوش باید در ابعاد مختلف جسم، روان و جهان‌بینی خود به تعادل برسد.

زمانی‌که به مجموع این دستاوردها نگاه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که فعالیت‌های آقای مهندس تنها به ابداع یک روش درمانی محدود نبوده است. ایشان با تأسیس کنگره‌۶۰، بستری فراهم کردند تا انسان‌های بسیاری بتوانند آموزش ببینند، تجربه کسب کنند، خدمت کنند و مسیر زندگی خود را تغییر دهند. امروز هر فردی که در مسیر درمان اعتیاد قدم برمی‌دارد، هر مسافری که از وابستگی به سیگار رها می‌شود و هر انسانی که با آموزش و شناخت جسم خود برای رسیدن به وزن متعادل تلاش می‌کند، می‌تواند بخشی از نتیجه این تفکر و تلاش را به نمایش بگذارد.

به باور من بزرگداشت آقای مهندس تنها به معنای یادآوری نام و دستاوردهای ایشان نیست؛ بلکه به معنای شناخت راهی است که برای ما ترسیم کردند و تلاش برای ادامه دادن آن راه. ایشان به ما آموختند که برای حل مشکلات، ابتدا باید صورت‌مسئله را به‌ درستی بشناسیم، تفکر کنیم، راه را پیدا کنیم و سپس با صبر و استمرار حرکت کنیم.

شاید نتوانم تمام ابعاد اندیشه و تلاش ایشان را در یک مطلب بیان کنم؛ اما می‌توانم با آموزش گرفتن، خدمت کردن و انتقال آگاهی به دیگران سهمی در زنده نگه داشتن اندیشه‌های ارزشمند ایشان داشته باشم. امیدوارم بتوانم با حرکت در مسیر دانایی و خدمت، قدردان زحمات و دستاوردهای آقای مهندس باشم و چراغی را که ایشان برای روشنایی مسیر انسان‌ها برافروختند، با آموزش و عمل روشن نگه دارم. یاد و اندیشه آقای مهندس در مسیر رهایی و آگاهی انسان‌ها همیشه زنده خواهد ماند.

نویسنده: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر مهرانه (نگهبان سایت)
همسفران نمایندگی چالوس

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...