77/1/17
امروز ۱۷ روز از فصل زایش می‌گذرد. تصمیم گرفتم برای حسن ختام کتاب و خداحافظی از همسفران، دوستان، کنگره و همچنین از بقيه استادانی که در این مهم، راهگشای ما بودند، بخواهم هر کدام سخنی یا خطابه‌ای برای همسفران آینده ایراد بفرمایند.
البته مثل اینکه گفتم خداحافظی؛
اما در حقیقت، هیچ خداحافظی نمی‌تواند تا ابد باشد؛ چون پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.
اگر شما به امید خداوند به اراده راسخ خود، این سفر را با موفقیت به پایان برسانید، دیگر هیچوقت بین ما و شما خداحافظی وجود ندارد و پیوند محبت؛ ما و شما را به هم وصل می‌نمايد خواه ما در این حلقه از آفرینش باشیم و خواه هر کجای دیگر.
وقتی ما را صدا بزنید نزد شما هستیم و این در فکر نمی‌گنجد؛
باید تعمق بنمایید.
زین دو هزاران من و ما این چه منم نه من منم
دست منه بر دهنم، گوش بده عربده را
منبع: کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر
تایپ: مسافر امرالله (راهنمای تازه‌واردین)
ارسال: مسافر اسماعیل
- تعداد بازدید از این مطلب :
135