کتاب‌های مهندس دژاکام، میراثی ماندگار از علم و آموزش

جلسه یازدهم از دوره یازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی مسافران و همسفران کنگره۶۰ نمایندگی‌ سیرجان به استادی مسافر ناصر، نگهبانی مسافر داوود و دبیری مسافر مجید با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب‌ها)» روز پنج‌شنبه 30 مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که فرصت دارم در این جایگاه قرار بگیرم و درباره دستاوردهای علمی و کتاب‌های مهندس حسین دژاکام، بنیان‌گذار جمعیت احیای انسانی کنگره‌۶۰، صحبت کنم. یاد و خاطره ایشان و تلاش‌هایی را که برای شناخت انسان و کمک به انسان‌های دردمند انجام دادند، گرامی می‌دارم. به نظر من، بهترین راه زنده نگه داشتن این میراث ارزشمند، شناخت آموزش‌ها و به‌کارگیری آن‌ها در زندگی است.

وقتی به مسیر زندگی مهندس دژاکام فکر می‌کنم، متوجه می‌شوم که دستاوردهای ایشان نتیجه سال‌ها تحقیق، تجربه و تفکر است. ایشان در سال ۱۳۴۸ وارد دانشگاه شدند و پس از پایان تحصیلات در سال ۱۳۵6، فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینه مهندسی الکتروتکنیک ادامه دادند. فعالیت‌های تخصصی، تحقیقاتی و اختراعات ایشان نشان‌دهنده روحیه جست‌وجوگری و علاقه به شناخت مسائل بود.

زندگی ایشان نیز با فراز و نشیب‌هایی همراه شد و تجربه اعتیاد به نقطه عطفی در زندگی‌شان تبدیل شد. از دل این تجربه، مسیر تازه‌ای برای شناخت انسان و یافتن راه درمان اعتیاد شکل گرفت. ایشان با مطالعه روان‌شناسی، انسان‌شناسی و شناخت درون انسان، به این نتیجه رسیدند که برای شناخت بهتر جهان و رسیدن به خداشناسی، باید از مسیر خودشناسی عبور کرد. من از این موضوع یاد می‌گیرم که حتی تجربه‌های دشوار زندگی، اگر با تفکر و شناخت همراه شوند، می‌توانند زمینه‌ساز تغییرات بزرگی باشند.

وقتی به گذشته کنگره‌۶۰ نگاه می‌کنم، بهتر متوجه می‌شوم که شکل‌گیری این مجموعه و فراهم شدن امکانات آموزشی، به‌آسانی اتفاق نیفتاده است تا من امروز به راحتی بتوانم سر این سفره آماده بنشینم و بهره‌مند شوم. در گذشته، برداشت‌های نادرست و نگاه‌های منفی زیادی درباره اعتیاد و افراد مصرف‌کننده وجود داشت. معرفی دیدگاهی متفاوت درباره درمان اعتیاد، به تلاش فراوان و پشت سر گذاشتن موانع متعدد نیاز داشت. در این مسیر، موضوع شربت اپیوم تینکچر یا OT نیز در چارچوب روش درمانی کنگره‌۶۰ مطرح شد و برای معرفی ظرفیت‌های آن تلاش‌های زیادی صورت گرفت.

من وقتی به امکانات و آموزش‌هایی که امروز در اختیارم قرار دارد فکر می‌کنم، بیشتر به ارزش زحماتی پی می‌برم که برای فراهم شدن آن‌ها کشیده شده است. این شناخت به من یادآوری می‌کند که باید قدر فرصت آموزش را بدانم و از آن برای تغییر زندگی خود استفاده کنم.

یکی از دستاوردهای مهم مهندس دژاکام، تألیف کتاب‌هایی است که حاصل تجربه، تحقیق و تفکر ایشان هستند. به نظر من، کتاب وسیله‌ای برای انتقال دانش و تجربه است که به من امکان می‌دهد بارها به یک موضوع برگردم، درباره آن فکر کنم و به درک عمیق‌تری برسم. بیان روشن و قابل‌فهم مفاهیم در کتاب‌های ایشان نیز این فرصت را فراهم می‌کند تا افراد با سطوح مختلف سواد و دانش از آموزش‌ها بهره بگیرند.

وقتی کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر را مطالعه می‌کنم، بهتر می‌توانم اهمیت حرکت تدریجی و طی کردن مراحل درمان اعتیاد را درک کنم. گاهی ممکن است فرد تازه‌وارد با شنیدن مدت‌زمان درمان بپرسد چرا باید چندین ماه برای رسیدن به نتیجه صبر کند؛ اما با دریافت آموزش و شناخت مبانی روش درمان، بهتر متوجه ضرورت حرکت اصولی می‌شود.

من از این موضوع یاد می‌گیرم که برای رسیدن به نتیجه، نباید عجله کنم یا انتظار داشته باشم همه‌چیز در مدت کوتاهی تغییر کند. وقتی دلیل انجام هر مرحله را بدانم، با آگاهی بیشتری حرکت می‌کنم و در برابر دشواری‌ها تصمیم‌های سنجیده‌تری می‌گیرم. شناخت مسیر، به من کمک می‌کند تا به‌جای شتاب‌زدگی، با صبر و آگاهی به حرکت خود ادامه دهم.

در کنار موضوع درمان اعتیاد، پرداختن به مفاهیم عمیق انسانی، از جمله عشق، در آثار مهندس دژاکام برای من اهمیت دارد. این مطالب به من یادآوری می‌کنند که شناخت انسان، رابطه انسان با خالق و درک مفهوم عشق، به تفکر و حرکت در مسیر آگاهی نیاز دارد. من معتقدم بهره‌مندی از این آموزش‌ها زمانی ارزشمند است که در رفتار و نگرش من تأثیر بگذارد و به بهتر شدن روابط و کیفیت زندگی‌ام کمک کند.

به نظر من، دستور جلسه بزرگداشت مهندس دژاکام فرصتی است تا از خودم بپرسم آموزش‌هایی که دریافت کرده‌ام، چقدر توانسته‌اند زندگی‌ام را تغییر دهند. ممکن است کتاب‌های زیادی بخوانم و اطلاعات فراوانی به دست بیاورم؛ اما اگر این دانسته‌ها در تصمیم‌گیری، رفتار و عملکردم تأثیری نداشته باشند، هنوز نتوانسته‌ام از آن‌ها به شکل مؤثر استفاده کنم.

وادی‌های کنگره‌۶۰ که در کتاب عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود آمده است درباره تفکر، حرکت و مسئولیت‌پذیری به من آموزش می‌دهند؛ اما وظیفه من این است که از مرحله دانستن عبور کنم و آموخته‌هایم را در زندگی به کار بگیرم. باید از خودم بپرسم آیا صبورتر شده‌ام؟ آیا مسئولیت رفتارم را بیشتر می‌پذیرم؟ آیا در تصمیم‌گیری‌هایم آگاهانه‌تر عمل می‌کنم؟ پاسخ به این پرسش‌ها به من کمک می‌کند تا میزان تأثیر آموزش‌ها را در زندگی خودم بهتر بشناسم.

من امروز بهتر درک می‌کنم که کتاب خواندن پایان مسیر نیست، بلکه آغاز آن است. کتاب می‌خوانم تا بهتر فکر کنم، آگاهانه‌تر تصمیم بگیرم و مسئولیت تغییر زندگی خود را بپذیرم. امیدوارم بتوانم از آموزش‌های مهندس دژاکام به‌درستی استفاده کنم و با تبدیل دانسته‌هایم به رفتار درست، سهم خود را در ادامه مسیر روشنایی و خدمت به انسان‌ها ادا کنم. برای من، این یکی از واقعی‌ترین راه‌های قدردانی از تلاش‌ها و میراث ارزشمند ایشان است.

پخت غذا و اطعام مراسم بزرگداشت آقای مهندس دژاکام

تایپیست: مسافر محسن
ارسال: مسافر حمید