دستاوردهای مهندس دژاکام؛ میراثی ماندگار برای تغییر و تکامل

یازدهمین جلسه از دور شانزدهم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره 60  نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران و همسفران با استادی ایجنت محترم همسفران، خانم زهره ، نگهبانی مسافر حمیدرضا و دبیری مسافر ابوالفضل با دستور جلسه" بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان ( کتاب ها ) " در روز پنج شنبه 30 مهرماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. امواج، چون گردباد، فرود می‌آیند و آنچه برداشتنی باشد، با خود به امانت می برند و این، جز فرمان حاصل نمی‌گردد. پس با شما که پیمان می بندید، در اندیشه آن باشید که از زمین برخاسته و به آن مکانی که فرمان است، رهسپار شوید.

در ابتدا از ایجنت محترم بخش مسافران، آقای حامد، و نگهبان جلسه، آقای حمید، تشکر می‌کنم که فرصت خدمت در این جایگاه را در اختیار من قرار دادند.

دستور جلسه امروز، از نظر من، بیش از بسیاری از دستور جلسات دیگر به تفکر، تعادل، تعقل و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد. قرار گرفتن در این جایگاه و صحبت درباره بزرگداشت آقای مهندس، دستاوردها و کتاب‌های ایشان، مسئولیت ویژه‌ای را به همراه دارد.

اگر بخواهیم درباره بزرگداشت آقای مهندس صحبت کنیم، ابتدا باید از خود بپرسیم که بزرگی یک انسان به چیست؟ آیا بزرگی انسان به جایگاهی است که به دست آورده یا تعداد افرادی که او را می‌شناسند؟ یا بزرگی واقعی در اثری است که حضور و اندیشه او بر زندگی دیگران می‌گذارد و میراثی که از خود به یادگار می‌گذارد؟

برای صحبت درباره آقای مهندس، باید مسیری را در نظر بگیریم که از تجربه شخصی ایشان آغاز شد و به کشف، پژوهش، آزمایش و در نهایت، درمان اعتیاد رسید. پس از آن، بستری به نام کنگره ۶۰ فراهم شد تا انسان‌ها بتوانند آموزش ببینند، شخصیت و زندگی خود را بازسازی کنند و به دیگر انسان‌های دردمند خدمت برسانند.

بزرگ‌ترین دستاورد آقای مهندس تنها در کشفیات ایشان خلاصه نمی‌شود، بلکه ارزش واقعی در این است که دانسته‌های خود را به آموزش تبدیل کردند. ایشان نخواستند دانش و تجربه‌شان تنها برای خودشان باقی بماند، بلکه آن را در اختیار من، شما و تمام اعضای کنگره ۶۰ قرار دادند تا بستری فراهم شود که هرکدام از ما بتوانیم مسیر تغییر خود را پیدا کنیم، حرکت کنیم، رشد کنیم و از خود، انسانی تازه بسازیم. امروز قرار است درباره کتاب‌های آقای مهندس صحبت کنیم؛ دستاوردهایی ارزشمند که در دسترس همه ما قرار دارند. بسیاری از ما این کتاب‌ها را خوانده‌ایم و آموزه‌های آن‌ها را با تمام وجود لمس کرده‌ایم.

نخستین کتاب، «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است؛ کتابی که دشواری‌های مسیر درمان را برای ما روشن می‌کند و به ما می‌آموزد که درمان با حرکتی انقلابی و یک‌باره اتفاق نمی‌افتد، بلکه به حرکتی تدریجی، پلکانی و مستمر نیاز دارد. منِ همسفر باید بدانم که درمان مسافرم نیز به زمان، صبر و حرکت در مسیر درست نیازمند است.

کتاب دیگر، «عشق؛ چهارده وادی برای رسیدن به خود» است که به ما می‌آموزد چگونه نگرش و انتخاب‌های خود را اصلاح کنیم، مسئولیت‌پذیر باشیم، خودمان را بهتر بشناسیم و از هر پله‌ای که در زندگی طی می‌کنیم، به پله بعدی صعود کنیم.

کتاب «ادموند و هلیا»؛ یا نبرد درونی یک انسان با خودش نیز با زبانی ساده و در قالب نمایشنامه، نقش نیروهای منفی را در مسیر تکامل انسان به تصویر می‌کشد. با مطالعه این کتاب، بهتر درمی‌یابیم که نیروهای منفی چگونه وارد زندگی ما می‌شوند و چگونه می‌توانند ما را از مسیر رشد و تکامل دور کنند. به دوستانی که هنوز این کتاب را مطالعه نکرده‌اند، چه مسافران و چه همسفران، پیشنهاد می‌کنم حتماً آن را بخوانند؛ زیرا با وجود سادگی و حجم کم، سرشار از آموزش و تجربه است.

کتاب «حال شما چطور است؟» نیز فرصتی برای روبه‌رو شدن با خود واقعی‌مان فراهم می‌کند. این کتاب به ما کمک می‌کند کودک درون خود را بشناسیم و از حال و وضعیت درونی‌مان آگاه‌تر شویم. همچنین فایل‌های صوتی کتاب «حال خوش» که در اپلیکیشن بارگذاری شده‌اند، می‌توانند در شرایط دشوار روحی به ما کمک کنند تا دوباره به حال خوش نزدیک شویم.

کتاب «چهارده مقاله» نیز مجموعه‌ای از پژوهش‌ها و دستاوردهای علمی آقای مهندس را در اختیار ما قرار می‌دهد. ایشان آثار و پژوهش‌های بسیاری از خود به یادگار گذاشته‌اند و با مطالعه این مجموعه، می‌توانیم از نخستین مقاله، یعنی «صورت‌مسئله اعتیاد»، با بخشی از اندیشه‌ها و دستاوردهای ایشان آشنا شویم.

آخرین کتابی که به آن اشاره می‌کنم، کتاب «کاهش وزن و ساختمان جسم» است؛ کتابی که تحولی بزرگ در کنگره ۶۰ ایجاد کرد و بسیاری از ناممکن‌ها را ممکن ساخت. این کتاب به من می‌آموزد که برای شهر وجودی و جسم خود ارزش قائل باشم، جسمم را دوست داشته باشم و بدانم چه چیزهایی وارد آن می‌کنم و از طریق تغذیه، چه موادی را به بدنم می‌رسانم. اهمیت این کتاب به‌اندازه‌ای است که آقای مهندس در صحبت‌های پایانی خود به موضوع هدیه دادن کتاب به دیگران اشاره کردند. ایشان مطرح کردند افرادی که پس از رهایی از اعتیاد، با کاهش یا افزایش وزن مواجه شده‌اند، می‌توانند به ازای هر یک کیلوگرم تغییر وزن، یک کتاب به افرادی خارج از کنگره هدیه دهند. این نگاه، نشان‌دهنده توجه ایشان به انتقال دانش و آموزش به خارج از مجموعه کنگره ۶۰ است.

تمام این کتاب‌ها زمانی برای ما ارزشمند می‌شوند که از صفحات آن‌ها فراتر برویم و اجازه دهیم آموزش‌هایشان در اندیشه، گفتار و کردارمان نمایان شوند.

امروز، پس از رحلت آقای مهندس، باید از خودمان بپرسیم سهم ما از این همه آموزش چیست؟ اگر سال‌ها در کنگره حضور داشته‌ایم، آموزش گرفته‌ایم، کتاب خوانده‌ایم و در لژیون‌ها از حضور راهنمایان و خدمتگزاران بهره برده‌ایم، باید ببینیم این آموزش‌ها چه تغییری در خود ما ایجاد کرده‌اند. مهم این نیست که آموزش‌ها چه تغییری در همسفر یا مسافر ما ایجاد کرده‌اند؛ مهم این است که خودمان تا چه اندازه تغییر کرده‌ایم. آیا می‌توانیم رفتارمان را کنترل کنیم؟ آیا مسئولیت‌پذیر هستیم؟ آیا خدمت خود را به بهترین شکل انجام می‌دهیم؟ آیا می‌توانیم از قضاوت و مقایسه دوری کنیم و با سعه صدر، عشق و محبت با دیگران برخورد کنیم؟

امیدوارم همه ما قدر این مسیر، آموزش‌های آقای مهندس و نعمتی را که خداوند در اختیارمان قرار داده است، بدانیم. حضور در کنگره ۶۰ و نشستن بر این صندلی‌ها اتفاقی نیست و نصیب هرکسی نمی‌شود. اگر در این مسیر قرار گرفته‌ایم، رسالتی بر دوش داریم؛ رسالتی که پس از رحلت آقای مهندس، مسئولیت ما را در قبال حفظ و انتقال آموزش‌ها سنگین‌تر می‌کند. باید با ایمانی راسخ‌تر، عشقی عمیق‌تر و اراده‌ای استوارتر حرکت کنیم.

یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ آقای مهندس، حضور همسفران در کنگره ۶۰ است. با حضور همسفران، توان و قدرت کنگره افزایش یافت و اهمیت نقش آن‌ها بیش از پیش نمایان شد. در مسیری که برای بازسازی زندگی و رسیدن به آرامش طی می‌کنیم، حضور همسفر اهمیت بسیاری دارد. این موضوع بار دیگر اهمیت حضور همسفر را به من یادآوری کرد؛ زیرا همراهی همسفر می‌تواند در بازسازی دوباره زندگی نقش مؤثری داشته باشد. دوستانی که همسفر دارند و این مسیر را در کنار او طی می‌کنند، به‌خوبی اهمیت این همراهی را درک می‌کنند. از تمام مسافران عزیز می‌خواهم اگر برای ساختن قالبی تازه از خود و تبدیل زندگی‌شان به زندگی‌ای سرشار از آرامش قدم در این مسیر گذاشته‌اند، هیچ‌گاه خود را از حضور همسفرشان محروم نکنند و در نخستین فرصت، او را به کنگره دعوت کنند. حضور همسفران یکی از دستاوردهای ارزشمند آقای مهندس است و ما نیز بر اساس قوانین کنگره باید در مسیر آموزش‌ها حرکت کنیم. اگر این مسیر را پذیرفته‌ایم و به آن باور داریم، باید فرمان‌بردار باشیم و همسفران خود را نیز به حضور در این مسیر دعوت کنیم.

از همه عزیزان می‌خواهم حتی به‌اندازه قدمی کوچک، به دوستانی که هنوز با تردید و گام‌هایی لرزان در نمایندگی حاضر می‌شوند، کمک کنیم تا ایمانشان استوارتر شود و قدم‌های محکم‌تری بردارند. امیدوارم بتوانیم پس از رحلت آقای مهندس، همان‌گونه که استاد امین نیز بر آن تأکید داشته‌اند، این مسیر را با کیفیتی بهتر ادامه دهیم و در حفظ و انتقال این آموزش‌های ارزشمند کوشا باشیم.

در ادامه مراسم اطعام و بزرگداشت جناب مهندس دژاکام:

مرزبان خبری: مسافر جلیل
صوت: مسافر جمال لژیون ششم
ضبط و تایپ: مسافر محسن لژیون سوم
عکاس: مسافر محسن لژیون سوم
ارسال خبر: مسافر جواد لژیون سوم