جلسه دهم از دور بیست و ششم سری کارگاه های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ ویژه مسافران و همسفران نمایندگی دهخدا با استادی ایجنت محترم همسفران،همسفر خدیجه، نگهبانی مسافر حسن و دبیری مسافر احمد با دستور جلسه "دستاوردها وکشفیات مهندس دژاکام"در تاریخ 30 مهر ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خدارا شکر میکنم که دوباره فرصتی فراهم شد تا دور هم جمع شویم و از حضور یکدیگر، از آموزشها و انرژیهای هم بهرهمند شویم. قبل از هر چیز، میخواستم از جناب آقای علیرضا، ایجنت محترم، از مرزبانهای عزیز و تمامی مسافرهای عزیز که برای پخت غذا و برگزاری این مراسم برای آقای مهندس بسیار زحمت کشیدند، و همچنین از مرزبانهای گروه خانواده و مسافران گرامی که روزسه شنبه درمراسم ختم جناب مهندس تشریف آوردند، صمیمانه تشکر کنم. واقعاً تلاش بسیار زیادی کردند؛ از شما متشکرم و انشاءالله که خیر و برکت خدمتتان همیشه در زندگی جاری و ساری باشد. طبق روال پنجشنبههای گذشته و آینده، دستور جلسه ما در مورد بزرگداشت آقای مهندس و بررسی دستاوردهای عظیم ایشان است. هر چقدر بیشتر درباره ایشان صحبت کنیم و درباره دستاوردهای ایشان، فکر و مطالعه کنیم، بیشتر متوجه میشویم که این غم سنگینی که در قلبهایمان است، واقعاً باید باشد؛ چرا که ما گوهر بسیار ارزشمندی را از دست دادهایم.دغدغه تمام زندگی ایشان این بود که انسانها را از درد و رنج نجات دهد و در این زمینه بسیار تلاش کردند. ایشان کتابها، مقالات و دانش و آگاهی بسیار ارزشمندی از خود برای ما به یادگار گذاشتند. نبوغ آقای مهندس همان چیزی است که باعث شده امروز همه ما با آرامش روی این صندلیها بنشینیم و آموزش ببینیم تا حال خودمان بهتر شود و زندگی بهتری در کنار خانوادههایمان داشته باشیم. ایشان هر چه دستاورد داشتند را برای خود نگه نداشتند و در اختیار همه انسانها قرار دادند. از تأسیس کنگره 60 گرفته ،تاابداع روش DST ،کتابهای بسیار ارزشمند و مقالات گرانبهایی که در بهترین ژورنالهای دنیا به چاپ رسیده و همچنان جریان دارد؛ همه اینها میراث ایشان است. محلول «دیسپ» و «کرم دیسپ» و آموزشهای مربوط به درمان تغذیه سالم، باعث شد ما یاد بگیریم چگونه غذا بخوریم تا جسمی سالمتر داشته باشیم و وزن خود را متعادل نگه داریم. اگر بخواهیم تکتک درباره این دستاوردها صحبت کنیم، شاید وقت کم بیاوریم؛ زیرا تأثیر این دستاوردها بر زندگی انسانها بیشمار است. ما زمانی که وارد کنگره شدیم، در دنیای تاریک اعتیاد بودیم؛ در عمیقترین نقطهی رنج قرار داشتیم. اما آمدیم جایی که آقای مهندس دست تکتک ما را گرفت، از تاریکیها نجات داد، ما را به سمت روشنایی هدایت کرد و دوباره به زندگیهایمان جان بخشید. به همین دلیل است که از دست دادن ایشان برای همه ما چنین جانسوز و سخت است؛ زیرا آقای مهندس تمام زندگی، تمام وقت، تمام انرژی و تمام سرمایهاش را گذاشت تا حال ما خوب شود، تا زندگی درستی داشته باشیم و بتوانیم دوباره یاد بگیریم که پدر، مادر، فرزند، همسر و انسانی درست و خوب باشیم.

یاد بگیریم که چطور زندگی کنیم و اجازه دهیم دیگران نیز در کنار ما، زندگی خوبی داشته باشند. همه ما درد اعتیاد را با گوشت واستخوان خود لمس کردهایم. میدانیم که اعتیاد چگونه خانوادهها را ویران میکند، چگونه قامت پدرها را خم میکند، امید را از دل مادرها و همسرها میگیرد و باعث میشود فرزندان در محیطی ناامن، ترسیده و بیاعتماد بزرگ شوند. همه ما با این وضعیت وارد کنگره شدیم؛ در حالی که زندگیمان از هم پاشیده بود و آرامش و آسایشی نداشتیم. حاضر بودیم هر کاری کنیم تا به آن آرامش برگردیم و حال مسافرمان خوب شود. آقای مهندس با آموزشها و دانش خود، برای پدران و مادرانی که در گریه و زاری برای فرزندشان کردند مَرحمی شد. برای قلبهای شکسته و برای تمام همسفرهایی که جوانیشان پای اعتیاد مسافران رفت، او امید و اعتماد را بازگرداند. این یکی از بزرگترین دستاوردهای ایشان است که هر لحظه در زندگی ما جاری و ملموس است. درست است که امروز جسم ایشان در میان ما نیست، اما کلام آرامشبخش و سخنان گرانبهای ایشان که در هیچ دانشگاهی تدریس نمیشود، همیشه در رگهای کنگره و در لایههای آن جاری است. یاد و خاطره ایشان در اشکها و لبخندهای تکتک ماست. نبودن آقای مهندس، بار مسئولیت ما را سنگینتر میکند. هر کدام از ما که روی این صندلیها نشستهایم، در هر جایگاهی که هستیم، باید راه ایشان و راه کنگره را ادامه دهیم. همانطور که دیروز استاد میگفتند: «از هر هزار مصرفکننده، یک نفر راه درمان را پیدا کرده است»؛ این یعنی کنگره هنوز باید ادامه یابد و گستردهتر شود. یکی از آرزوهای ایشان، داشتن شعب کنگره در تمام کشورها و برقراری این آموزشها بود. پس ما باید از قبل هم بهتر عمل کنیم، به قوانین و حرمتهایی که ایشان برای ما بنا کرد پایبند باشیم و تلاش کنیم رهجوهای بسیار بهتری برای کنگره باشیم تا نسلهای بعدی نیز به آرامش برسند و بتوانند خانوادههای خود را از نو تشکیل دهند. امیدوارم تکتک ما بتوانیم سر بلند از این مسیر بیرون بیاییم. رهجوهای بسیار خوبی برای آقای مهندس باقی بمانیم

معرفی رهایافتگان از دام اعتیاد:
مسافر سعید رهجوی راهنما علی

خدمتگزاران آشپزخانه:




با تشکر از شرکت همه ی دوستان
- تعداد بازدید از این مطلب :
458