تجلیل از مسیر عشق و خدمت به انسان‌ها

جلسه پنجم از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره۶۰ نمایندگی سیرجان به استادی مرزبان مسافر قاسم، نگهبانی مسافر مصطفی و دبیری مسافر عباس با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب‌ها)» روز سه‌شنبه ۲8مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شکر می‌کنم که بار دیگر در جمع دوستان حضور دارم تا بتوانم انرژی و آموزش بگیرم. یاد و خاطره مهندس حسین دژاکام، بنیان جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ را گرامی می‌دارم و با خانواده محترم ایشان ابراز همدردی می‌کنم.

دستور جلسه امروز، بزرگداشت مهندس دژاکام است. مراسم بزرگداشت ایشان در بیش از صد شهر برگزار شد که به نظر من، نشان‌دهنده جایگاه و تأثیرگذاری ایشان در میان انسان‌ها است. در این مراسم، بدون نیاز به ازدحام و تشریفات، عظمت حرکتی احساس می‌شد که حاصل سال‌ها تلاش برای کمک به انسان‌هاست.

اگر بخواهیم درباره دستاوردهای مهندس دژاکام صحبت کنیم، باید به فعالیت‌های نزدیک به سه دهه ایشان در زمینه درمان اعتیاد، آموزش و تألیف کتاب‌های ارزشمند اشاره کنیم. یکی از مهم‌ترین آثار ایشان، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است. این کتاب با زبانی ساده، شناخت بهتری از اعتیاد و وضعیت فرد مصرف‌کننده به خواننده می‌دهد و به خانواده‌ها کمک می‌کند از قضاوت‌های نادرست فاصله بگیرند و این مسئله را عمیق‌تر درک کنند.

در این کتاب توضیح داده می‌شود که چرا فرد مصرف‌کننده، با وجود تمایل به رهایی، ممکن است نتواند صرفاً با تکیه بر اراده خود مصرف مواد را کنار بگذارد. اعتیاد ابعاد مختلفی دارد و برای درمان آن، ابتدا باید صورت‌مسئله را به‌درستی شناخت. آقای خدامی، دیده‌بان محترم کنگره۶۰، نیز بر مطالعه مکرر این کتاب در طول سفر اول تأکید کرده‌اند تا مسافران درک عمیق‌تری از فرایند درمان پیدا کنند.

کتاب ارزشمند دیگر مهندس دژاکام، «چهارده وادی رسیدن به خود» یا کتاب عشق است که از وادی تفکر آغاز می‌شود و به وادی محبت می‌رسد. در این مسیر، انسان آموزش می‌گیرد که چگونه نگرش خود را اصلاح کند، مشکلات زندگی را بهتر بشناسد و برای تغییر قدم بردارد. به اعتقاد من، این کتاب کلیدی برای بهتر زندگی کردن است؛ زیرا به ما می‌آموزد که محبت تنها یک واژه نیست، بلکه باید آن را در رفتار و کردار خود نشان دهیم.

از دیگر دستاوردهای مهم مهندس دژاکام، ارائه روش درمانی DST است. من به تجربه خودم می‌دانم که اگر راه مؤثرتر و مناسب‌تری برای رهایی وجود داشت، حتماً آن را انتخاب می‌کردم؛ اما امروز که در کنگره۶۰ حضور دارم، به این نتیجه رسیده‌ام که این روش برای من مسیر مناسبی بوده است. در گذشته، روش‌های مختلفی را تجربه کرده بودم. گاهی برای مدتی مصرف مواد را کنار می‌گذاشتم، اما همچنان با وسوسه مصرف و مشکلات روحی و روانی روبه‌روبودم. این تجربه به من نشان داد که قطع مصرف به‌تنهایی کافی نیست. در کنگره۶۰، علاوه بر درمان جسم، به وضعیت روان و جهان‌بینی نیز توجه می‌شود تا فرد بتواند زندگی سالم‌تر و آرام‌تری را تجربه کند.

یکی از ویژگی‌های برجسته مهندس دژاکام این بود که به یک دستاورد بسنده نمی‌کردند و همواره برای شناخت بیشتر و کمک به انسان‌ها تلاش می‌کردند. به نظر من، پشت این تلاش‌ها چیزی جز محبت و عمل سالم نبود. ایشان دانش و تجربه خود را در اختیار دیگران قرار دادند و با حضور در رسانه‌ها و صحبت درباره تجربه اعتیادشان، در زمانی که این موضوع با قضاوت‌های منفی زیادی همراه بود، گام مهمی در آگاهی‌بخشی برداشتند.

امروز وقتی به جایگاه ایشان و احترامی که بسیاری از افراد جامعه برایشان قائل هستند نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم که این احترام تنها به دلیل دستاوردهای علمی نیست؛ بلکه شخصیت، رفتار و محبت ایشان نیز در شکل‌گیری این جایگاه نقش داشته است. اگر امروز من و بسیاری از دوستان در کنگره۶۰ حضور داریم و در استان کرمان نیز شعبه‌های کنگره فعالیت می‌کنند، بخشی از این مسیر به تلاش‌های اولیه ایشان و فراهم کردن زمینه آشنایی مردم با کنگره بازمی‌گردد.

نکته مهم دیگر، نگاه انسانی مهندس دژاکام به درمان بود. در سال‌های ابتدایی شکل‌گیری کنگره، مشکلات مالی و کمبود امکانات فراوانی وجود داشت؛ اما ایشان از هدف خود دست نکشیدند. حتی در تأمین مکان مناسب برای جلسات نیز با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو بودند. در خاطرات آن دوران آمده است که مکانی که برای برگزاری جلسات پیشنهاد شد، پیش‌تر غسالخانه بود؛ با این حال، ایشان با این نگاه که می‌توان آن فضا را تغییر داد و مسیر را ادامه داد، از حرکت بازنماندند.

این خاطرات نشان می‌دهد که اراده، ایمان به مسیر و هدف کمک به انسان‌ها، چگونه می‌تواند بر مشکلات غلبه کند. ایشان پس از رسیدن به رهایی خود، تنها به زندگی شخصی‌شان بسنده نکردند، بلکه مسئولیت کمک به دیگران را نیز پذیرفتند. امروز افراد بسیاری از آموزش‌ها و روش درمانی کنگره۶۰ بهره‌مند شده‌اند و توانسته‌اند مسیر زندگی خود را تغییر دهند.

من به‌عنوان یکی از افرادی که از آموزش‌های کنگره بهره‌مند شده‌ام، خودم را مدیون این حرکت و تلاش‌های مهندس دژاکام می‌دانم؛ اما معتقدم قدردانی واقعی تنها با بیان خاطرات و برگزاری مراسم بزرگداشت محقق نمی‌شود. وظیفه ما این است که راه ایشان را به‌درستی ادامه دهیم. اگر در سفر اول هستیم، باید با فرمان‌برداری، نظم و آموزش‌پذیری در مسیر درمان حرکت کنیم و اگر وارد سفر دوم شده‌ایم، با ثبات قدم و خدمت صادقانه در ادامه این مسیر سهیم باشیم. مهم‌تر از همه، باید آموزش‌هایی را که دریافت کرده‌ایم، در زندگی خود به کار ببندیم و با رفتار و کردارمان نشان دهیم که این آموزش‌ها چه تأثیری بر ما گذاشته‌اند.

پخت و اطعام غذای بزرگداشت مهندس دژاکام

عکاس: مسافر ناصر
تایپیست: مسافر محسن
ارسال: مسافر حمید