نجات و احیاء زندگی‌ انسان‌ها

جلسه ششم از دوره پنجاه‌وششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران نمایندگی فرشته (سمنان)، با استادی راهنما همسفر حسنیه، نگهبانی همسفر مرضیه و دبیری همسفر رحیمه، با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب‌ها)»، روز دوشنبه ۲۷ مهر ماه، ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا از نگهبان همسفر مرضیه و دبیر همسفر رحیمه تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم آموزش بگیرم. پیامی از کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» که بسیار دوست دارم آن را برای شما عزیزان بخوانم: «اگر به امید خدا با اراده راسخ خود این سفر را با موفقیت به پایان برسانیم، دیگر هیچ خداحافظی بین ما و شما نخواهد بود؛ خواه در این حلقه از آفرینش باشیم، خواه در هر کجای دیگر، فرقی نمی‌کند. وقتی ما را صدا بزنید، ما نزد شما هستیم و این در فکر نمی‌گنجد؛ باید تعمق بیاییم».

فقدان آقای مهندس را خدمت تمام عزیزان تسلیت عرض می‌کنم. درست است که آقای مهندس دیگر در میان ما نیستند و پذیرش این موضوع برای همه ما سخت است؛ اما همان‌طور که ایشان از ما انتظار دارند باید راه‌شان را با قدرت بیشتری ادامه دهیم و کنگره را جدی‌تر از گذشته دنبال کنیم. تلاش کنیم آموزش‌هایی را که تاکنون از ایشان گرفته‌ایم در زندگی خود کاربردی کنیم و اگر تا امروز نتوانسته‌ایم از این آموزش‌ها به‌درستی استفاده کنیم از این پس آن‌ها را به مرحله عمل برسانیم. از نظر من، آقای مهندس همیشه در کنار ما حضور دارند و خواهند داشت؛ همان‌طور که خداوند را در هر لحظه در کنار خود احساس می‌کنیم، می‌توانیم حضور آقای مهندس را نیز در زندگی خود احساس کنیم و این موضوع به باور و ایمان ما بستگی دارد.

در مورد دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب‌ها)»، هرچقدر فکر کردم، متوجه شدم مطالب بسیار زیادی برای گفتن وجود دارد. در طول این ۱۰ سالی که در کنگره حضور دارم، آموزش‌های فراوانی از آقای مهندس گرفته‌ام که هیچ‌ وقت آن‌ها را فراموش نخواهم کرد. هر بار که کتاب‌های آقای مهندس را مطالعه می‌کنیم، مطالب و برداشت‌های تازه‌ای به دست می‌آوریم و این آموزش‌ها هیچ‌ وقت برای ما تکراری نمی‌شوند. شاید خارج از کنگره گاهی برای مطالعه کتاب‌ها حوصله یا وقت کافی نداشته باشیم؛ خود من نیز پیش از ورود به کنگره، حوصله خواندن بسیاری از کتاب‌ها را نداشتم؛ اما وقتی کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را در لژیون مطالعه می‌کنیم، هر بار به نکته جدیدی می‌رسیم و آموزش تازه‌ای می‌گیریم.

به نظر من، گاهی خواست خداوند این است که دوباره به سراغ کتابی برویم و آن را مطالعه کنیم تا مطالب تازه‌ای از آن برداشت کنیم. تمام کتاب‌های آقای مهندس آموزنده هستند، اما کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» برای من جایگاه ویژه‌ای دارد؛ زیرا با مطالعه آن متوجه شدم که کنگره‌۶۰ را کسی اداره می‌کند که بیماری اعتیاد را با تمام وجود تجربه کرده است. ایشان برخلاف بسیاری از افرادی که خارج از کنگره درباره اعتیاد صحبت می‌کنند، این مسیر را شخصاً تجربه کرده‌اند و راه درمان را بر اساس تجربه و شناخت عمیق خود ارائه داده‌اند. به اعتقاد من، آقای مهندس راه درمان بیماری اعتیاد را از خداوند خواستند و خداوند نیز این راه را به ایشان نشان دادند؛ راهی که نه‌تنها موجب تغییر و تحول در زندگی خودشان شد؛ بلکه زندگی هزاران نفر را نیز که در کنگره‌۶۰ به درمان رسیده‌اند، تغییر داد.

آموزش‌های کنگره به من می‌آموزد که بسیاری از افراد و شرایط را بپذیرم. پیش از ورود به کنگره، افراد زیادی را می‌شناختم که درباره آن‌ها قضاوت می‌کردم؛ اما در کنگره یاد گرفتم انسان‌ها را همان‌طور که هستند بپذیرم و از آن‌ها توقع بیش از اندازه نداشته باشم. وقتی وارد کنگره می‌شویم باید توقع بیشتری از خودمان داشته باشیم. افرادی که خارج از کنگره هستند، آموزش‌های ما را دریافت نکرده‌اند؛ اما ما در این‌جا آموزش می‌گیریم و مسئولیت داریم که آن‌ها را در زندگی خود اجرا کنیم. باید تلاش کنیم با هر حرفی به‌هم نریزیم، حالمان خراب نشود، از دیگران ناراحت نشویم و آن‌ها را قضاوت نکنیم.

سی‌دی «عالم غیب» برای من بسیار آموزنده بود و دوباره آن را گوش کردم. احساس می‌کنم مطالبی که آقای مهندس در این سی‌دی بیان کرده‌اند، در این روزها برای ما معنای عمیق‌تری دارند. ایشان به‌خوبی توضیح داده‌اند که مرگ پایان محبت نیست و عشق و محبت همیشه ماندگار هستند؛ بنابراین با رفتن ایشان، عشق و محبتی که نسبت به ایشان داریم، از بین نخواهد رفت. ایشان در این سی‌دی به ما قدردانی و شکرگزاری را آموزش دادند. یاد گرفتیم هر کسی که حتی به‌ اندازه قطره‌ای برای ما زحمت می‌کشد، شایسته قدردانی است و باید برای او ارزش قائل باشیم و زحماتش را نادیده نگیریم. این قدردانی می‌تواند به شکل‌های مختلفی انجام شود گاهی با بیان کلمات محبت‌آمیز و گاهی با پاکت دادن در مناسبت‌های خاصی، همان‌طور که در کنگره‌۶۰ مرسوم است.

وقتی بیشتر فکر می‌کنم، می‌بینم آقای مهندس بسیاری از مسائل کوچک و جزئی زندگی را نیز به ما آموزش داده‌اند؛ از شیوه صحیح غذا خوردن در خانه یا مهمانی گرفته تا چگونگی محبت کردن به دیگران به‌صورت بلاعوض. من خودم محبت و عشق واقعی را در کنگره یاد گرفتم؛ زیرا پیش از ورود به کنگره، وقتی به دیگران محبت می‌کردم، انتظار داشتم در مقابل، محبت من را جبران کنند؛ اما در کنگره یاد گرفتم که محبت من بلاعوض باشد و اگر از دیگران کوچک‌ترین ناراحتی دیدم، آن را به دل نگیرم. کتاب‌های آقای مهندس را هیچ‌ وقت دست‌کم نگیرید؛ به‌خصوص کتاب «ساختمان جسم» و کتاب «عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود». تمام کتاب‌های ایشان خوب و آموزنده هستند. حتی D.SAP که ممکن است بسیاری از افراد آن را دست‌کم بگیرند، برای من بسیار مفید بوده است. خود من مشکلات زیادی داشتم که با استفاده از محلول D.SAP برطرف شدند.

آقای مهندس در زمینه درمان بیماری‌ها و ارائه راهکارهای درمانی، خدمات و دستاوردهای ارزشمندی داشتند. مطمئن هستم دکتر امین نیز راه ایشان را ادامه می‌دهند. امیدوارم روش درمانی‌ که آقای مهندس با استفاده از شربت تریاک کشف کردند، روزی در سراسر جهان گسترش پیدا کند و همچنین درمان بیماری‌هایی که کنار این کشف، حاصل شده است در بیمارستان‌های مختلف اجرا شود تا دیگر شاهد از دست دادن انسان‌های بیشتری در اثر این بیماری‌ها نباشیم. ایشان می‌توانستند آموزش‌هایی را که برای درمان بیماری اعتیاد به دست آورده بودند در اختیار دیگران قرار ندهند؛ همان‌طور که منِ حسنیه، گاهی در خارج از کنگره وقتی دیگران می‌پرسند کجا می‌روم؟ از گفتن این‌که برای درمان بیماری اعتیاد مسافرم به کنگره می‌روم، خجالت می‌کشم. ایشان نیز می‌توانستند برای حفظ آبروی خود و خانواده‌شان درباره این موضوع صحبت نکنند، اما چنین راهی را انتخاب نکردند. آن‌چه برای ایشان اهمیت داشت، این بود که هزاران نفر به درمان برسند و هزاران زندگی که ممکن بود نابود شوند، نجات پیدا کنند. ایشان تلاش و ازخودگذشتگی فراوانی کردند. امیدوارم منِ حسنیه نیز قدر این راه را بدانم و بدون خجالت، بتوانم این مسیر و آموزش‌های آن را به افرادی که به‌دنبال درمان و داشتن زندگی آرام هستند، معرفی کنم و پیام کنگره را به آن‌ها برسانم.

آقای مهندس رسالت بزرگی بر عهده داشتند و خدا را شکر که این رسالت را به‌خوبی انجام دادند و پیام خود را به گوش جهانیان رساندند. شاید هنوز بسیاری از افراد کنگره‌۶۰ را نشناسند؛ اما افراد زیادی هستند که با این مجموعه آشنا شده‌اند. مطمئن هستم تا زمانی که مصرف‌کننده‌ای در جهان وجود داشته باشد، کنگره‌۶۰ نیز به فعالیت خود ادامه خواهد داد. امیدوارم تک‌تک ما بتوانیم این راه را ادامه دهیم و هیچ‌ وقت از تلاش دست برنداریم. آقای مهندس باعث شدند عشق و محبت میان ما جاری شود؛ به‌گونه‌ای که یکدیگر را دوست داشته باشیم و با عشق و محبت همدیگر را در آغوش بگیریم. ان‌شاءالله از این پس نیز محکم‌تر و قوی‌تر در کنگره حضور داشته باشیم و پیام کنگره‌۶۰ را به گوش دیگران برسانیم تا بدانند کنگره وجود دارد و آن‌ها نیز می‌توانند در این‌جا به درمان برسند و حال خوش را تجربه کنند. از این‌که به صحبت‌های من گوش کردید، سپاسگزارم.

توزیع اطعام در نمایندگی 

مرزبان کشیک: همسفر طیبه، مسافر مجتبی
عکاس: همسفر یوکابد رهجوی راهنمای همسفر ام‌البنین (لژیون هفدهم)
تایپ: همسفر فاطمه رهجوی راهنمای همسفر ام‌البنین (لژیون هفدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی فرشته (سمنان)