ما در عصری هستیم که به تکنولوژی دسترسی داریم

جلسه ششم از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی طارم با استادی پهلوان همسفر زهرا، نگهبانی همسفر رویا و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب‌ها)» روز دوشنبه ۲۷ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در مورد دستور جلسه که بزرگداشت و یاد‌آوری دستاوردهای معلم بزرگ‌مان آقای مهندس است، اگر بخواهم بگویم مطمئنم در این یک هفته می‌دانم مطالب را عزیزان مراجعه کردید. کتاب‌ها را در طی مراحل آموزشی‌تان کار می‌کنید و منابع مختلف آموزشی که در کنگره هست؛ ولی ما زمانی می‌توانیم کسی را بزرگداشت او را انجام بدهیم و مقام یک بزرگداشت را حفظ کنیم، اول از همه آن انسان را بشناسیم. برای شناخت یک انسان؛ باید ببینیم دستاوردهایش چه هست؟ دستاوردهایش را که پیدا کردیم بعد باید ببینیم خروجی این دستاورد‌ها چیست؟ در کنگره۶۰ چه اتفاقی می‌افتد چه دستاوردی دارد؟ می‌خوانیم احیاء می‌کند، احیا می‌کند زهرایی را که با حال خراب و آشفته وارد کنگره می‌شود و بعد از این‌که ده ماه سفر می‌کند ۴۰ تا سی‌دی می‌نویسد، آموزش می‌گیرد و در جلسه‌های کارگاه‌ها قرار می‌گیرد؛ بعد از آن رهایی ۴۰ سی‌دی را می‌گیرد، ذره‌ای و پله‌ای از آن روزی که بود تغییر می‌کند، یک پله، دو پله و سه پله، بستگی به آن در واقع تکرار و تمرین و استمرار است.

 در راستای آموزش که جلو می‌آید و بعد همین‌طور وارد سفر دوم می‌شود و دوباره آن‌جا تزکیه وپالایش انجام می‌دهد که هم سخت است و هم سهل، سهل آن‌جایی است که فرمان‌برداری می‌کند، سخت آن‌جایی که زهرا عصیان می‌کند، کجا عصیان می‌کند؟ آن‌جایی که مطالب و کتاب‌ها را فقط می‌خواند، سی‌دی‌ها را فقط می‌شنود و می‌نویسد و فقط جزء جمع کننده‌ها است. آیا تفکری هم پشتش هست؟ اگر آن‌‌جایی که زهرا چندین‌بار برگشت و کتاب ۶۰ درجه، کتاب ادموند و هلیا، کتاب حال شما چه‌طور است؟ کتاب ساختمان جسم و مقاله‌های آقای مهندس را خواند. خوشبختانه الان ما در عصری هستیم که به تکنو‌لوژی خوب دسترسی داریم، مقاله‌های آقای مهندس را از پلت‌فرم‌هایی که مجاز هست را حتما دانلود کنید با کمک هوش مصنوعی؛ چون با زبان اصلی اکثرشان می‌توانید کپی پیست کنید و با کمک هوش مصنوعی ترجمه کنید و بدانید که این فرد چه قدر اندیشمند است، یک کتابی بود داشتیم بررسی می‌کردیم اندیشه‌های آقای مهندس بود و همه آن‌ها در نظریه‌های شخصی به هر حال یک چیزی قالب بر شاید نیم‌قرن هست که اساتید بزرگ دنیا دارند.

در مورد نظریه شخصیت، نظر می‌دهند و صحبت می‌کنند، بعد که می‌خوانی و می‌آیی برداشت کنی، می‌بینی مکتبی که آقای مهندس پایه گزاری کردند یک رودخانه عظیمی را تصور کنید؛ در واقع ذرات مختلفی از آب در آن هست؛ ولی خیلی عظیم‌تر، دوست دارم از آقای مهندس تشکر کنم بگویم آقای مهندس شما چه‌قدر دانشمند هستید، چه‌طور توانستید در ۷۰ و ۸۰ سال زندگی که داشتید به این حجم از دانش را پی ببرید و آن‌قدر تسلط پیدا کنید. من هر وقت که از نظر درسی مثلاً یک جایی گیر داشتم یا چیزی به‌دست می‌آوردم خیلی خوشحال بودم سریع در آکادمی می‌گفتم آقای مهندس ببخشید این‌جوری شد، همیشه یک حرف به من می‌زدند و می‌گفتند بخوان تا دکترا، این صدایش همیشه در گوشم است، رفتم خدمت‌شان گفتم که آقای مهندس از شما تشکر می‌کنم شما خیلی اندیشمندید. من می‌خواهم رویکرد درمانی را انتخاب کنم بعد می‌‌آیم نظریات مختلف را دو ساله دادم بررسی می‌کنم که کدوم را بروم که هم‌راستا با کنگره باشد شما تلفیقی از همه این‌ها را دارید.

 خیلی به جهان مادی من فکر می‌کنم مربوط باشد که این حجم از دانش، این همه اساتید کل دنیا آمدند جمع شده‌اند و هر کدام یک نظریه داده‌اند، بعد یک نظریه را چندین نظریه پرداز دیگر هم آمدند باز روی آن کار کردند، یک خروجی ندارند، یک اختلال روانی رو نمی‌توانند صحیح و سالم تحویل جامعه بدهند، شما اینجا دارید چه‌کار می‌کنید؟ می‌دانید نمی‌توانم مثلاً این را در حجم یک کتاب کنم، گفتم من فقط می‌خواهم از شما خیلی تشکر کنم. خدا را هزاران بار شاکرم که اجازه داد در عصری زندگی کنم که خیلی کم توانستم استفاده کنم، ان‌شاءالله که از این به بعد بتوانم شاگرد خوب و شایسته‌ای برای ایشان باشم. همه ما ان‌شاالله که بتوانیم شاگرد خوب و شایسته‌‌ی آقای مهندس باشیم. آقای مهندس به ما یاد دادند که همیشه امیدوار باشیم، ایشان همیشه نگرش مثبتی داشتند.

 در مورد کتاب‌های ایشان می‌خواستم برداشت خودم را بگویم که از کتاب ساختمان جسم آقای مهندس یاد گرفتم که ورودی بدنم را اصلاح کنم و با تفکر غذا بخورم و به غذایی که می‌خورم نگاه کنم و بی‌اندیشم، چه دارم به بدنم می‌دهم، خیلی چیز‌ها هست و من فقط تیتر‌وار نوشتم که وقت جلسه را خیلی نگیرم، در مورد کتاب ۶۰ درجه زیر صفر من از آقای مهندس یاد گرفته‌ام و به زبان ساده به زهرا نابلد گفت اعتیاد یعنی چه؟ یعنی بمباران شهر وجودی، یعنی اینکه این بمب‌ها را در ۳ روز بیرون در نیاورید، اجازه بدهید با اپیوم تینکچر با این شربت شفا بخش، با متدDST که کاشف‌شان هستند این زخم‌ها را التیام کنیم و بعد اجازه بدهیم که بدن بازسازی شود و آن احیاء رخ بدهد، در کتاب ادموند و هلیا من با تفکر آقای مهندس پی به راز خلقت بردم. سوالی که همیشه برایم بود که شیطان چه‌طوری اجازه پیدا کرد آن مخلوق نسبت به خالقش بخواهد عصیان کند؟ من در این کتاب جواب این سوالم را گرفتم و با کتاب چهارده مقاله صورت مساله اعتیاد برایم باز شد.

اینکه چه‌طوری می‌شود پیشگیری کرد من کارم با نوجوان‌ها بود، خیلی این قضیه برایم مهم بود چه‌طور مهارش می‌شود کرد؟ برای آن مصرف کننده‌ای که هنوز به آن تفکر نرسیده که بیماری‌اش را درمان کند و در مورد نیکوتین آقای مهندس در مقاله‌ای که دارند به قشنگی درمان نیکوتین را مطرح کردند و من آن‌جا خیلی جواب خودم را گرفتم. با سایت من همیشه برایم آموزش جاری است، دیگر شب‌و‌روز ندارد، ساعت ورود و خروج ندارد. من در سفر اولم خیلی وقت‌ها شب‌ها حالم بد می‌شد، من مصرف نیکوتین داشتم درسته بدنم تغذیه می‌شد؛ ولی نفس بدن و وسوسه به سراغش‌ می‌آید، سایت در هر لحظه مثل یک راهنما حاضر بود برای من، می‌رفتم مشارکت اعضا را می‌خواندم، این را برای سفر اولی‌ها می‌گویم، برای همسفرایی که می‌آیند وناخودآگاه آماج نیروهای اضداد قرار می‌گیرند، مثل یک ابر سیاه به آن‌ها حمله می‌کند، چیزی هم که در دسترست نبود، سریع به سایت مراجعه کنید در هر زمان و مکانی سی‌دی‌ها مشروط اندیشه و تفکرات این استاد بزرگ است، چهارده وادی به من نشان داد که زهرا چگونه به خویش خویشت برسی و چگونه باید از این وادی ها بگذری؟ خیلی راه دارم هنوز نرسیده‌ام، این‌ها را گذاشتم تیتر‌وار که ان‌شاءالله به آن‌ها برسم.

 این جا است که نمی‌دانی زهرا چه‌کار باید بکنی؟ جایی که نمی‌دانی باید چه‌کار کنی نباید هیچ کاری کنی، در آن شعبه‌ای که بودم تابلوی بزرگ الله در رو‌به‌رو بود من در صندلی نشسته بودم و گفتم آقای مهندس با رفتنت به من زهرا یاد دادی که راه تو از کنگره، از خدمت، از دانش ، از خدمت به هستی و از فرمان برداری می‌گذره، هیچ چیزی به غیر از این نیست، راه آقای مهندس از این شاه راه کنگره ۶۰ می‌گذره، واقعا یعنی بزرگ‌ترین درسی که آن شب من گرفتم همون بود و امیدوارم که بتوانم فرمان‌بردار باشم و جزء شاگرد آقای مهندس باشم و اجازه‌ی خدمت در کنگره را داشته باشم.

 آقای مهندس به من یاد داد زهرا خسته شدن نداریم، وقتی معلم من ۱۴ ساعت به گفته‌ی استاد امین روی پا هستن در دهه‌ی ۷۰ زندگی‌شان؛ پس جایی برای خستگی من نمی‌ماند، به من یاد دادند تنها چیزی که ریسمان من هستش و معنای من می‌تواند باشد. در زندگی به من زهرا یاد داد وادی ۱۴ عشق ومحبت، هیچ چیزی به غیر از این نمی‌تواند باشد، هدف من از خلقت و از اینکه زندگی کنم روی این کره‌ی خاکی خود با عشق خدمت کردن، با عشق آموزش گرفتن، دانش کسب کردن و انتقالش به دیگران است. در انتها صحبتم را با یک آیه‌ی کوتاهی از کلام الله شریف تمام می‌کنم. «سوره نحر (آیه‌ی ۷۴)» «برای خدا مَثَل نزنید چرا که خدا می‌داند و شما نمی دانید.» و من در برگه‌ام نوشته‌ام دلم می‌خواست حسم را با شما به اشتراک بزارم. کسی که خدمت می‌کند آیا برابر با کسی است که خدمت نمی کند؟!

اهدای نشان پيمان وادی هشتم همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر زری (لژیون سوم)

مراسم بزرگداشت آقای مهندس با پذیرایی از همسفران نمایندگی طارم به انجام رسید.

مرزبانان کشیک: همسفر سمیه و مسافر محسن
تایپیست: همسفر راحله رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول)
عکاس: همسفر رویا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر مرضیه
همسفران نمایندگی طارم