مهندس حسین دژاکام علم را با عشق آمیخت

جلسه دهم از دوره پنجاه و چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی البرز کرج به استادی مرزبان همسفر شبنم، نگهبانی همسفر آمنه و دبیری همسفر خدیجه با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان(کتاب ها)» روز دوشنبه ۲۷ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

امروز در خدمت شما هستم تا در مورد بزرگداشت مهندس حسین دژاکام و دستاوردهای علمی ایشان و کتاب‌ها در جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ صحبت کنم. راستش را بخواهید، همیشه می‌دانستم که انسان‌ها روزی این جهان را ترک می‌کنند و این موضوع برایم دردناک بود؛ اما هرگز فکر نمی‌کردم که نبود فیزیکی مهندس حسین دژاکام تا این اندازه رنج‌آور و دردناک باشد. البته من این غم را به رسمیت می‌شناسم و می‌پذیرم که این، غم بزرگی است و شاید باید هم همین‌قدر بزرگ باشد؛ زیرا بشخصه احساس می‌کنم بخشی از جهان من فروریخته است. بااین‌حال، باور دارم که نبود فیزیکی ایشان هرگز به معنای ازبین‌رفتن آثار وجودی‌شان نیست.

انتخاب این درد در اختیار ما نبوده است؛ اما اینکه بتوانیم از دل این درد و رنج چه چیزی بیرون بکشیم، انتخاب خود ماست. دستاوردهای ایشان، مسیری از علم به عشق بود و این مسیر، صرفاً یک متد درمانی نبود؛ بلکه نگاهی تازه و رویکردی متفاوت به انسان بود. ایشان صورت‌مسئله اعتیاد را که تا پیش از آن نادیده گرفته شده بود، روشن کردند. مشکل را در ضعف اراده انسان‌ها ندیدند، بلکه با مطرح‌کردن مفهوم سیستم ایکس و جایگزینی مزمن، نگاه تازه‌ای به مسئله اعتیاد ارائه دادند و این نوید را به تمام مصرف‌کنندگان و کسانی که در تاریکی گرفتار مانده بودند، دادند که درمان امکان‌پذیر است.

با ارائه متد DST، به رنج ترک‌هایی که بارها با شکست روبه‌رو شده بودند، پایان دادند و با مطرح‌کردن مسیری تدریجی و پله‌پله، امکان درمان را نشان دادند؛ اما به باور من، بزرگ‌ترین دستاورد ایشان، لبخند مسافرانی است که از تاریکی نجات پیدا کردند، لبخند کسانی که دوباره زندگی را پیدا کردند و خانواده‌هایی که در آستانه فروپاشی بودند و آموختند چگونه عشق را زنده نگه دارند و دوباره زندگی کنند. ما مدیون مهندس حسین دژاکام هستیم، انسانی که دستاوردهای علمی و دیدگاه‌هایش در حوزه‌های مختلف موردتوجه قرار گرفت و تلاش کرد با نگاهی متفاوت به انسان و سازوکارهای بدن، راه‌های تازه‌ای برای شناخت و درمان مشکلات پیشروی انسان پیدا کند.

ایشان با طرح دیدگاه‌هایی درباره نقش بیان ژن‌ها در درمان بیماری‌ها، از جمله بیماری‌هایی مانند سرطان، ام‌اس، صرع، کولیت اولسراتیو و دیگر بیماری‌ها، توجه ما را به نقش فرایندهای درونی بدن جلب کردند. همچنین، با تأکید بر اهمیت بازسازی و ترمیم فرایندهای زیستی بدن، این دیدگاه را مطرح کردند که می‌توان برای بازگشت بدن به وضعیت سالم، مسیرهای تازه‌ای را بررسی کرد. ازسوی‌دیگر، با نگاهی جامع و با تلفیقی از علم و عشق، به موضوع غنی‌سازی سرکه سیب پرداختند و حاصل تلاش خود را در اختیار دیگران قرار دادند. کتاب‌های ایشان، از جمله «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، «عشق؛ چهارده وادی برای رسیدن به خود» و دیگر آثارشان، به زبانی ساده و قابل‌فهم، راه شناخت انسان و درک حقیقت را برای ما روشن کردند.

مهندس حسین دژاکام فقط یک درمانگر نبودند؛ ایشان معمار رهایی بودند. علمشان در مقاله‌ها و نوشته‌هایشان جاری است؛ عشقشان در نجات انسان‌هایی که در مسیر زندگی درمانده بودند، و اراده‌شان در تلاش بی‌وقفه راهنماها و همسفران، همچنان ادامه دارد. در دنیای معنویت، ادای احترام به استاد این نیست که بنشینیم و شبانه‌روز برای ایشان گریه کنیم. احترام واقعی این است که مسیر روشن ایشان را ادامه دهیم. همه کسانی که امروز در مسیر مهندس حسین دژاکام قدم برمی‌دارند، میراث زنده ایشان هستند. هر بار که مسافری به درمان می‌رسد، هر بار که خانواده‌ای ترمیم می‌شود و هر بار که عشق در کنگره ۶۰ جاری می‌شود، گویی ایشان دوباره در زندگی انسان‌ها حضور پیدا می‌کنند.

شاید تا زمانی که زنده هستیم و حافظه‌مان یاری می‌کند، دلتنگ ایشان باشیم؛ اما هرگز اجازه نمی‌دهیم این دلتنگی باعث شود در مسیرمان جا بمانیم؛ بلکه باقدرت بیشتری در جهت رعایت قوانین جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰، رسیدن به اهداف آن، یاری کسانی که در راه مانده‌اند و نجات خانواده‌های گرفتار قدم برمی‌داریم. می‌خواهیم مهر و عشق کنگره ۶۰ همواره جاری باشد و هر بار که دلتنگ می‌شویم، با خودمان پیمان ببندیم که هرگز از مسیری که آغاز کرده‌ایم دست نکشیم؛ بلکه باقدرت و تعهد بیشتری، این علم و عشق را به دیگران منتقل کنیم. شاید نتوانیم جای خالی مهندس حسین دژاکام را پر کنیم؛ اما می‌توانیم با ادامه‌دادن راهشان، اجازه ندهیم چراغی که روشن کرده‌اند، خاموش شود. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

طبخ و آماده سازی غذا به مناسبت بزرگداشت مهندس حسین دژاکام

مرزبانان کشیک: همسفر طاهره و مسافر زین العابدین
تایپیست: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر عفت (لژیون نوزدهم)
عکاس: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر کبری (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر طاهره
همسفران نمایندگی البرز(کرج)