شعری در تجلیل از جناب مهندس دژاکام

به‌نام قدرت مطلق الله

شعری از مسافر محترم مصطفی از لژیون چهارم:

سلام دوستان، مصطفی هستم یک مسافر.
درود می فرستم به روح پر فتوح مهندس دژاکام. دکلمه ای را به ایشان تقدیم می کنم.

استادم، من با همه شرمندگی‌ها دست‌های خسته‌ات را بوسه باران می‌کنم؛
استادم، من با همه درماندگی‌ها قبلۀ معماری ات را سجده چون درگاه یاران می‌کنم؛
دست‌هایم خالی است، اما دلم لبریز از عشق وجودت، عاجز از زحمت‌های بی‌پایان و عشقت؛
من تمام هستی‌ام را بر گل پاک وجودت همچو اصوات قناری‌های عاشق، نغمه‌باران می‌کنم.
استادم ای مهر تو قلب مرا بگرفته در بر،
من تو را از کوی شعرم نور باران می‌کنم.

عکاس: مسافر ابوالفضل

تایید و ارسال: همسفر پیمان