یادگارهای ماندگار مهندس دژاکام

هفتمین جلسه از دوره ششم لژیون سردار همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی گیلان به استادی ایجنت همسفر سپیده، نگهبانی همسفر صفورا، دبیری همسفر فرشته و خزانه‌داری همسفر معصومه با دستور جلسه «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان (کتاب‌ها)» در روز دوشنبه ۲۷ مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ‌15:۰۰ در نمایندگی گیلان آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
از نگهبان لژیون سردار، خانم صفورا، همچنین دبیر و خزانه‌دار عزیز، بسیار سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا بتوانم خدمت کنم و این فرصت نصیبم شده است و به شما عزیزان خوش‌آمد می‌گویم. همان‌طور که در جریان هستید، روزهای بسیار سختی را سپری می‌کنیم. طبیعی است که اشک بریزیم و گریه کنیم، در سوگ مهندس دژاکام هستیم؛ زیرا از حضور ارزشمند ایشان محروم شده‌ایم. صحبت کردن در این شرایط بسیار سخت است و من هم دوست نداشتم در این جلسه استاد باشم؛ اما به گفته جانشین بنیان، دکتر امین، باید آگاهانه در مسیر سوگواری حرکت کنیم تا آسیبی به تازه‌واردین، سفر اولی‌ها و افرادی که شرایط دشوارتری قرار دارند و هنوز در تاریکی هستند وارد نشود. ما باید ادامه‌دهنده راه مهندس دژاکام باشیم. ایشان هیچ‌گاه راضی نبودند کوچک‌ترین آسیبی به کسی وارد شود. بنابراین باید تمام تلاش خود را به کار بگیریم تا یاری‌دهنده جانشین بنیان، دکتر امین، باشیم و مانند یک ید واحده در کنار هم قرار بگیریم. اگر ماشینی در چاله بیفتد، یک نفر به‌سختی می‌تواند آن را بیرون بیاورد و ممکن است به خودش هم آسیب بزند؛ اما اگر ده نفر با هم همکاری کنند می‌توانند به‌راحتی ماشین را از چاله خارج کنند. دلیلش این است که همه با هم متحد هستند.

ما هم باید وظیفه خود بدانیم که به دکتر امین یاری برسانیم تا این مسیر هموار بماند. بنابراین، باید تمرکز خود را روی دستور جلسات بگذاریم. دستور جلسه ما، «بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای علمی ایشان(کتاب‌ها)» است. مهندس دژاکام دانشمندی بودند که روش DST را برای درمان اعتیاد کشف کردند. اگر بخواهم درباره تمام کشفیات و دستاوردهای ایشان صحبت کنم، در پنج دقیقه نمی‌توانم این مبحث را به پایان برسانم؛ زیرا توضیح هرکدام از این موارد ساعت‌ها زمان می‌برد. شما عزیزان می‌توانید هرکدام، یکی از این دستاوردها را نام ببرید تا همه از مشارکت یکدیگر استفاده کنیم. بعد از روش DST و درمان اعتیاد، می‌توان به درمان سیگار، درمان اضافه‌وزن، پژوهش‌های مرتبط با بیماری‌هایی مانند سرطان، MS و همچنین D-SAP اشاره کرد که از دستاوردهای مهندس دژاکام هستند و ما از آن استفاده می‌کنیم. بسیاری از دانشمندان معتقدند که این بیماریها درمان ندارد؛ اما ایشان با ارائه مستندات و مقالات بر روی نمونه‌های جانوری که همه آنها تایید شده‌اند اثبات کردند که این بیماری‌ها قابل درمان هستند. روش DST از دستاوردهای مهندس دژاکام است که با الهام از ماه مبارک رمضان به آن دست یافتند و این روش در تمام سطوح زندگی ما کاربرد دارد و فقط مخصوص درمان اعتیاد نیست.

ما می‌توانیم در زمینه‌های مختلف زندگی، از جمله درمان سیگار و اضافه‌وزن، از اصل حرکت تدریجی استفاده کنیم. برای مثال، به یک همسفر سفر اولی که وارد کنگره‌۶۰ می‌شود، 10 تا 11 ماه فرصت داده می‌شود تا از بی‌نظمی، سردرگمی و حال نامساعد خود خارج شود. او در طول این مدت می‌تواند به‌تدریج خود را ارتقا دهد و از سفر اول وارد سفر دوم شود. سفر دوم، سفر حرکت کردن است. یکی از حرکت‌های مهم در این مسیر، بخشیدن است؛ چه بخشش مالی، چه بخشیدن وقت و انرژی و چه خدمت کردن. خدمت کردن یعنی از عصاره جان خود گذشتن. ظاهر خدمت‌ها ملاک نیست. میکروفن‌گردان، نگهبان نظم، مهماندار، ایجنت و تمام افرادی که شال خدمتی بر گردن دارند، همگی در یک مسیر مشترک قدم برمی‌دارند. اگر من تصور کنم که چون شال ایجنتی بر گردن دارم، جایگاه بسیار ارزشمندی دارم و جایگاه‌های دیگر اهمیت کمتری دارند، مشخص است که هنوز معنای واقعی خدمت را درک نکرده‌ام. اگر خدمتی به من واگذار شود؛ اما نگهبان نظم، مرزبان‌ها، مسئول سایت و مسئول نشریات حضور نداشته باشند، این زنجیره کامل نمی‌شود؛ زیرا همه ما مانند حلقه‌های یک زنجیر به هم متصل هستیم و به یکدیگر نیاز داریم. از تازه‌وارد و رهجوی سفر اولی گرفته تا جایگاه‌های بالاتر و دیده‌بان، همه در این مسیر به هم وابسته هستیم. اینجاست که باید به دکتر امین یاری برسانیم.

هدف کنگره این است که شخصی که وارد کنگره می‌شود و درگیر اعتیاد و تاریکی است، نجات پیدا کند. بنابراین، همه ما باید با عشق و مسئولیت‌پذیری خدمت کنیم. همان‌طور که می‌دانید، قرار بود در آبان‌ماه جشن گلریزان داشته باشیم؛ اما به‌دلیل اتفاقات پیش‌آمده، این جشن به تعویق خواهد افتاد. می‌خواهم دیدگاه خودم را درباره لژیون سردار و جشن گلریزان با شما در میان بگذارم. هر شخص باید متناسب با توان مالی و ظرفیت درونی خود، ظرفش را انتخاب کند. یک نفر سردار می‌شود و فرد دیگری دنور، پهلوان یا نشان بی‌نشانی دریافت می‌کند. معیار اصلی، این عنوان‌ها و مبالغ نیست؛ آنچه اهمیت دارد، ظرفیت درونی انسان، میزان بخشندگی و حرکتی است که در این مسیر انجام می‌دهد. ممکن است من شش میلیون تومان پرداخت کنم و عضو لژیون سردار شوم و برای تأمین این مبلغ، تمام توانم را به کار بگیرم. در مقابل، شخصی پهلوان می‌شود و ششصد میلیون تومان پرداخت می‌کند.

شاید با خودم فکر کنم مبلغی که من پرداخته‌ام بی‌ارزش است و مبلغ او ارزش بسیار بیشتری دارد؛ اما این تفکر درست نیست. هر شخص توانایی و شرایط خودش را دارد. مهم این است که با خودمان روراست باشیم و با تمام توان واقعی خود در این مسیر قدم برداریم. ممکن است شخصی با یک مبلغ اندک ظرف وجودی خود، از میزان تلاش، گذشت و بخشندگی به حدی ظرف او بزرگ باشد که تمام توانش را گذاشته از بسیاری از خواسته‌های خود گذشته تا بتواند این مبلغ را پرداخت کند. مبلغ به‌تنهایی مهم نیست؛ آنچه اهمیت دارد، میزان بخشندگی، توانایی و از همه مهم‌تر، مسئولیت‌پذیری ماست. من می‌خواهم در پایان به این نکته اشاره کنم که تعهد دادن به‌تنهایی کافی نیست؛ اگر تعهدی می‌دهیم، باید به آن پایبند باشیم. ممکن است در روز جشن گلریزان، تحت تأثیر فضای جشن قرار بگیریم، تصمیمی بگیریم و تعهدی بدهیم؛ اما اگر برنامه‌ریزی درستی نداشته باشیم، نمی‌توانیم به تعهد خود عمل کنیم. بنابراین، اگر عضو لژیون سردار هستیم و تعهدی می‌دهیم، باید از قبل برنامه‌ریزی کنیم تا بتوانیم به آن پایبند بمانیم. امیدوارم بتوانیم عاقلانه ببخشیم.

تایپیست: همسفر ژاله رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر سیمین رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر نجوا رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)