آموزش‌های مهندس دژاکام، چراغ راه زندگی دوباره ماست

جلسه نهم از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد به استادی همسفر نسترن، نگهبانی همسفر معصومه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «کشف متد DSTو دستاورد های علمی آقای مهندس»روز یک‌شنبه ۲۶ مهر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان جلسه سپاس‌گزارم که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند تا آموزش بگیرم. درگذشت بنیان‌گذار کنگره۶۰، مهندس دژاکام، را به خانواده محترم ایشان و تمامی اعضای کنگره۶۰ که با آموزش‌های نابشان زندگی دوباره یافتند، تسلیت می‌گویم. همچنین از راهنمایم، همسفر میترا، بی‌نهایت سپاسگزارم؛ چراکه هرچه دارم، مدیون آموزش‌ها و زحمات ایشان است.

مهندس دژاکام برای من فقط یک استاد نبودند؛ بلکه پدر و ناجی من بودند. خدا را شاکرم که در این مدت، سایه پربرکت ایشان بالای سر من و مسافرم بود و سعادت داشتم از نزدیک ایشان را زیارت کنم. با اینکه جسم ایشان از میان ما رفته است؛ اما اندیشه، تجربه و زحماتشان هنوز در زندگی ما جریان دارد؛ با هر بار رهایی مسافران، با هر زندگی که به آرامش می‌رسد و هر بار که دست افتاده‌ای را می‌گیریم.

ایشان از طریق همین صندلی‌ها، حرمت‌ها و از همه مهم‌تر، گنجینه‌ای از کتاب‌ها و آموزش‌هایی که در هیچ دانشگاهی یافت نمی‌شود، ما را از عمق تاریکی‌ها نجات دادند.

اولین اثر بزرگ ایشان، «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» است؛ کتابی که سراسر درس و آموزش است. این کتاب برای منِ همسفر، معلمی بزرگ بود تا بیاموزم چطور در کنار یک مسافر در یخبندان اعتیاد زنده بمانم، یخ نزنم و صبوری کنم تا به بهار برسم. در روزهای اول ورود به کنگره۶۰، می‌خواستم مسافرم هرچه زودتر به رهایی برسد و اصلاً صبوری نداشتم، اما با مفاهیم کتاب ۶۰ درجه زیر صفر توانستم به آرامش و صبر برسم.

دومین کتاب، «چهارده وادی عشق» است که الفبای زندگی را از آن آموختم. دانستم که نباید به دنبال گمشده خود در بیرون بگردم؛ بلکه باید آن را در درون خودم بیابم. آموختم که کینه، تکبر، حسادت و منیت، صفت‌های ضدارزشی هستند و تا زمانی که آن‌ها را از قلبم بیرون نریزم، به حال خوش نخواهم رسید.

سومین اثر، «چهارده مقاله» است که شناسنامه علمی مهندس دژاکام به شمار می‌رود. روزی که پزشکان می‌گفتند: «اعتیاد قابل درمان نیست و مصرف‌کننده تا پایان عمر بیمار می‌ماند»، ایشان با این کتاب و متد DST به همه اثبات کردند که اعتیاد یک بیماری در سیستم ایکس و بیوشیمی جسم است و هیچ ارتباطی به بی‌ارادگی ندارد. مقالات این کتاب در معتبرترین دانشگاه‌ها و مجلات دنیا چاپ شده‌اند و همه را انگشت‌به‌دهان گذاشته‌اند.

کتاب‌های «حال شما چطور است؟» و «ادموند و هلیا» نیز از دیگر آثار ارزشمند ایشان هستند که خلقت انسان را به شکلی داستانی، زیبا و ساده برای ما به تصویر کشیده‌اند.

حیف است این گنجینه‌ها در خانه‌ها خاک بخورند و از آن‌ها استفاده نکنیم. خواهش می‌کنم این کتاب‌ها را بخوانیم، یاد بگیریم و در زندگی به اجرا درآوریم. وقتی مسافر من می‌بیند که منِ همسفر این کتاب‌ها را سرلوحه کار خود قرار داده‌ام و به آرامش رسیده‌ام، به این مکان مقدس باور بیشتری پیدا می‌کند. این کار، نوعی قدردانی است.

اگر امروز من در این جایگاه هستم و خانواده‌ام به آرامش رسیده‌اند، مدیون دستاوردهای مهندس دژاکام هستم. جسم ایشان رفته است، اما علم، متد DST و کتاب‌هایشان به یادگار مانده‌اند و وظیفه ماست که قدردان باشیم، با حضور به‌موقع در جلسات و گوش‌به‌فرمان راهنما بودن، این چراغ را روشن نگه داریم.

در پایان، با جمله‌ای زیبا از ایشان کلامم را به اتمام می‌رسانم: «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری‌ست.»

در ادامه مراسم بزرگداشت آقای مهندس:

مرزبان کشیک: همسفر سودابه
تایپیست: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون اول)
عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر ناهید(لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر پریسا
همسفران نمایندگی بروجرد