English Version
This Site Is Available In English

رهایی یک انسان از بند اهریمن،حرکت بسیار عظیمی است

 رهایی یک انسان از بند اهریمن،حرکت بسیار عظیمی است

سومین جلسه از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰؛ نمایندگی جهان‌بین شهرکرد؛ به استادی راهنمای محترم مسافر فرزاد ، نگهبانی مسافر پوریا و دبیری مسافر مجید ، با دستور جلسه : " بزرگداشت دستاوردهای مهندس حسین دژاکام " پنج‌شنبه ۲۳ مهر ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ١۶ آغاز به کار کرد. 

خلاصه سخنان استاد؛

سلام دوستان، فرزاد هستم، یک مسافر.

خدا را شکر می‌کنم که اجازه داد یک بار دیگر در کنار شما باشم و آموزش بگیرم. دعا می‌کردم که فقط بتوانم صحبت کنم. از شما درخواست می‌کنم که کمک کنید تا بتوانم صحبت کنم. همه می‌دانند که در این شرایط چه اتفاقی افتاده است. آقای محمدجواد دیروز با من تماس گرفتند و گفتند که امروز استاد جلسه باشم. فکر نمی‌کردم که این کار تا این اندازه سخت باشد.

آقای مهندس دژاکام متولد ۲۸ آبان ۱۳۲۸ هستند و در تاریخ ۱۴۰۵/۷/۱۹ مرحله دیگری از حیات خود را آغاز کردند. ایشان از نظر تحصیلات، مهندسی الکتروتکنیک داشتند و از اولین دانشمندانی بودند که چشم الکترونیک را در ایران اجرا کردند. ایشان چندین سال درگیر مسئله اعتیاد بودند و در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» نیز سرگذشت خود را نوشته‌اند. ایشان سفر خود را آغاز کردند و در تاریخ ۱۳۷۶/۹/۱۵ به رهایی رسیدند. سپس با آن حس پژوهشگرانه و با الهام از تجربه‌های دیگران، پایه و اساس کنگره ۶۰ را بنا نهادند.با وجود سختی‌ها و مشکلات فراوانی که در سر راه ایشان بود و با ایمانی که به این راه داشتند، آرام‌آرام تعداد نفرات در کنگره بیشتر شد و انسان‌های زیادی با این روش آزاد و رها شدند. در این مسیر، دستاوردهای زیادی به دست آمده است که اولین دستاورد آن، درمان قطعی اعتیاد بود.

دستور جلسه امروز، «دستاوردهای آقای مهندس و پاس داشتن از آن دستاوردها» است. در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» جمله‌ای وجود دارد با این مضمون که اثرحکم قاضی در زمان حیات او بزرگ جلوه نمی کند. با وجود این ، قطعاً روزی نام آقای مهندس بر سر زبان‌ها خواهد آمد.همه ما از دستاوردهای آقای مهندس اطلاع داریم. بالغ بر ۲هزار حلقه سی‌دی از سخنان ایشان وجود دارد که در آن‌ها درباره جهان‌بینی، مثلث درمان و موضوعات روان‌شناختی، مطالبی برای آموزش بیان شده است. آقای مهندس اعتقاد دارند که اعتیاد از سه ضلع انسان، مواد مخدر و مسائل مربوط به آن‌ها تشکیل شده است و تحقیقات زیادی درباره جسم و روان انسان انجام داده‌اند.

رهایی یک انسان از بند اهریمن،حرکت بسیار عظیمی است. شنیده‌ام وقتی کسی به رهایی می‌رسد، در آسمان‌ها برای او جشن و پایکوبی برپا می‌شود. از آنجا که این رهایی‌ها در نزدیکی ما اتفاق می‌افتند، شاید به دلیل نزدیک بودنمان به عظمت و بزرگی این کار، به‌خوبی از ارزش آن آگاه نباشیم.کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» اولین اثر مکتوب ایشان بود. پس از آن، کتاب‌های دیگری از جمله «چهار وادی برای رسیدن به خود، عشق»، «ادموند و هلیا» و «حال شما چطور است؟» و همچنین<< ۱۴ مقاله>> منتشر شدند که هرکدام می‌توانند مورد استفاده تمام انسان‌ها، چه اعضای کنگره ۶۰ و چه افرادی خارج از کنگره، قرار بگیرند.

پس از مدتی، حرکت عظیمی آغاز شد؛ حرکتی که زمینه‌ساز شکل‌گیری آکادمی شد تا علم تخصصی اعتیاد آموزش داده شود و افراد از سراسر دنیا بتوانند برای آموزش دیدن به آنجا بیایند. سیستم کنگره ۶۰ از مرحله آموزش‌های عمومی به سمت ایجاد رشته‌های تخصصی و آموزش علم به‌روز دنیا حرکت کرد.آقای مهندس با تمام وجود، تلاش‌های بی‌وقفه و فعالیت‌های شبانه‌روزی خود را برای ساخت دانشگاه و آزمایشگاهی با تجهیزات کامل و به‌روز دنیا به کار گرفتند. همچنین در طول این سال‌ها، پژوهش‌ها و تحقیقاتی درباره بیماری‌های خاص و صعب‌العلاجی که برخی از اعضای کنگره، علاوه بر اعتیاد، با آن‌ها درگیر بودند، انجام شده است. در متن به بیماری‌هایی مانند سرطان، ایدز، کولیت‌های روده و ام‌اس اشاره شده است.  تا جایی که من می‌دانم و خودم دیده‌ام، آقای مهندس از ساعت ۴ صبح که بیدار می‌شدند، تا زمانی که انرژی و توان در بدنشان بود، کار و کوشش می‌کردند. دغدغهٔ اصلی آقای مهندس، بچه‌های کنگره بودند و با پیشرفت هر یک از اعضا خوشحال می‌شدند.

مگر می‌شود کسی در عمق تاریکی‌ها باشد و وقتی از آن ظلمت و تاریکی‌ها بیرون آمد، هزاران نفر را از این گردنهٔ صعب‌العبور و از تاریکی‌ها عبور بدهد و آن‌قدر در درگاه خداوند عزیز باشد که الان، که به بُعد و دنیای دیگری سفر کردند، مطمئن هستم جایگاه بالای دارند. آنچه باور است، محبت است و آنچه نیست، ظروف تهی است. تنها پیوند محبت است که ما را به هم وصل می‌کند.قطعاً جانشین ایشان، استاد امین عزیز، شایسته هستند و با کمک دیده‌بانان و همهٔ عزیزان، این راه ادامه خواهد یافت.وظیفهٔ منِ مسافر و منِ رهجو در این مسئله چیست؟ وظیفهٔ سفر اولی، درست سفر کردن و حرکت درست در این راه است. برای سفر دومی‌ها نیز، با خدمت کردن، رعایت اصول کنگره، عمل سالم و حرکت در چهارچوب قوانین کنگره، یاد آقای مهندس را گرامی بداریم.

روش و علم DST که آقای مهندس برای درمان اعتیاد ابداع کردند، روشی است که همهٔ انسان‌ها می‌توانند برای داشتن یک زندگی سالم و خوب از آن استفاده کنند.نکتهٔ آخر این است که از دستاوردهای آقای مهندس، آنچه حاضر، زنده و حی است، تک‌تک اعضای کنگرهٔ ۶۰ هستند.در پایان، به احترام آقای مهندس، این مرد بی‌نظیر و دانشمند نمونه، بایستیم و ایشان را تشویق کنیم.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم. 

نگارنده: مسافر کورش لژیون ۷

عکاس: مرزبان محترم مسافر افشین 

 تنظیم: مسافر علی لژیون ۷

ارسال: مرزبان خبری مسافر صابر

نمایندگی جهانبین شهرکرد مسافران/همسفران

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...