کشف متد dst و دستاوردهای علمی مهندس دژاکام

به نام قدرت مطلق الله
یازدهمین جلسه از دور پنجم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، نمایندگی ایلام، با استادی مسافر محمد، نگهبانی مسافر ایوب و دبیری مسافر محمدرضا، با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای علمی مهندس دژاکام»، روز پنجشنبه، ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد جلسه
خداوند را شاکر و سپاسگزارم که بار دیگر این فرصت را به من داد تا در این جایگاه قرار بگیرم و خدمت کنم. در ابتدا، ضایعه درگذشت جناب مهندس دژاکام را به خانواده محترم ایشان و اعضای خانواده بزرگ کنگره ۶۰ تسلیت می‌گویم.
برداشت انسان‌ها از فقدان شخصیت‌های بزرگ و تأثیرگذار، متفاوت است. ممکن است یک مسافر در سفر اول، عمق این فقدان را با تمام وجود خود احساس کند، اما مسافری که ده سال از رهایی‌اش گذشته است، در عمل آن‌گونه که باید، متوجه عظمت این اتفاق نباشد. به نظر من، این تفاوت به میزان شناخت، آگاهی و درک هر فرد از جایگاه و تأثیر آن شخصیت در زندگی‌اش بستگی دارد.
در کنگره ۶۰، نگاه به مسئله مرگ، نگاهی خاص و متفاوت است. جناب مهندس دژاکام میراث بزرگی برای منِ محمد و تمام اعضای کنگره ۶۰ به‌جا گذاشته‌اند؛ میراثی که تنها به یک شخص یا یک دوره زمانی محدود نمی‌شود، بلکه مجموعه‌ای از آموزش‌ها، تجربیات، روش درمان و نگرشی تازه به زندگی انسان است.
در گذشته، زمانی که فردی از دنیا می‌رفت، معمولاً خانواده و بازماندگان دغدغه برگزاری مراسم و فراهم کردن امکانات پذیرایی از حاضران را داشتند. اما در کنگره ۶۰، نگاه به این موضوع متفاوت است. حتی پس از درگذشت بنیان‌گذار کنگره ۶۰، مراسمی ساده و به دور از حاشیه برگزار شد. این موضوع نشان می‌دهد که آنچه اهمیت دارد، تجملات و ظواهر نیست، بلکه شناخت جایگاه انسان، آثار و دستاوردهای او و ادامه دادن مسیری است که برای دیگران روشن کرده است.
در نگاه کنگره، مرگ پایان مطلق نیست؛ بلکه انسان با پایان حیات دنیوی خود، وارد مرحله‌ای دیگر می‌شود. همان‌گونه که در وادی سیزدهم می‌آموزیم: «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.» این آموزش به من یادآوری می‌کند که پایان یک مرحله، لزوماً به معنای نابودی و تمام شدن همه‌چیز نیست. در طول تاریخ نیز انسان‌های بزرگ بسیاری بوده‌اند که با رفتنشان، آثار و اندیشه‌هایشان از بین نرفته است؛ بلکه نام، تفکر و آموزش‌های آنان همچنان بر زندگی انسان‌ها تأثیر می‌گذارد.
به اعتقاد من، یکی از بزرگ‌ترین میراث‌های جناب مهندس دژاکام، همین آموزش‌ها و مسیری است که برای درمان اعتیاد و بازگشت انسان به تعادل ترسیم کردند. وظیفه ما این است که قدر این میراث را بدانیم، آموزش‌ها را به‌درستی فرا بگیریم و در زندگی خود به کار ببندیم؛ زیرا زنده نگه داشتن یاد یک انسان بزرگ، تنها با برگزاری مراسم و بیان جملات زیبا محقق نمی‌شود، بلکه با ادامه دادن راه و عملی کردن آموخته‌های او معنا پیدا می‌کند.
متد DST و دستاوردهای علمی مهندس دژاکام
یکی از مهم‌ترین دستاوردهای علمی جناب مهندس دژاکام، کشف و ارائه متد DST برای درمان اعتیاد است. ایشان با تکیه بر تجربه، مشاهده دقیق و بررسی تدریجی فرایند درمان، به این نتیجه رسیدند که اعتیاد را نمی‌توان صرفاً با قطع مصرف مواد حل کرد؛ زیرا مصرف طولانی‌مدت مواد مخدر می‌تواند عملکرد سیستم‌های طبیعی بدن را نیز تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین، برای رسیدن به درمانی پایدار، باید جسم، روان و جهان‌بینی فرد هم‌زمان مورد توجه قرار گیرند. این نگاه، مسیر تازه‌ای را در درمان اعتیاد در کنگره ۶۰ ایجاد کرد.
در متد DST، کاهش تدریجی و حساب‌شده مصرف دارو یا ماده مصرفی، بر اساس برنامه درمانی و با در نظر گرفتن شرایط فرد انجام می‌شود. این روش بر این اصل استوار است که بدن برای بازگشت به تعادل، به زمان و فرصت مناسب نیاز دارد. در کنار این فرایند، آموزش‌های کنگره ۶۰ به مسافر کمک می‌کند تا شناخت عمیق‌تری از خود، رفتارها و باورهایش به دست آورد و به‌تدریج مسئولیت زندگی خود را بپذیرد. در واقع، هدف تنها قطع مصرف نیست، بلکه رسیدن به تعادل و فراهم شدن زمینه‌ای برای یک زندگی سالم‌تر و پایدارتر است.
از دیگر دستاوردهای جناب مهندس دژاکام، توجه به عملکرد دستگاه گوارش و معرفی فرآورده‌ای با عنوان «دیسپ» است که در مجموعه دستاوردهای ایشان مطرح شده است. بررسی دقیق کاربردها و آثار این فرآورده، نیازمند مراجعه به مستندات علمی مربوط است. همچنین، ایشان با تألیف کتاب‌های ارزشمندی همچون عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، عشق، ۱۴ وادی برای رسیدن به عشق و از نقطه‌ای به نقطه دیگر، تجربیات و آموزش‌های خود را در اختیار علاقه‌مندان قرار داده‌اند. مقالات و پژوهش‌های ایشان نیز بخشی از تلاش‌های علمی در زمینه شناخت و درمان اعتیاد به شمار می‌روند. برای بیان دقیق میزان تأیید جهانی این مقالات، باید به اطلاعات مربوط به نشریات علمی و مستندات انتشار آن‌ها مراجعه کرد.اهمیت این آثار در آن است که مسئله اعتیاد را فراتر از قطع مصرف بررسی می‌کنند و به بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی انسان توجه دارند.

از دیگر دستاوردهای ارزشمند مهندس دژاکام، توجه هم‌زمان به ابعاد مختلف وجود انسان و پیوند دادن تجربه عملی با آموزش و پژوهش است. در کنگره ۶۰، درمان اعتیاد صرفاً به جسم محدود نمی‌شود؛ بلکه روان، جهان‌بینی، مسئولیت‌پذیری و تغییر نگرش فرد نیز اهمیت دارند. همین نگاه جامع باعث شده است که بسیاری از مسافران، علاوه بر عبور از اعتیاد، در مسیر شناخت بهتر خود و اصلاح رفتارهایشان نیز قدم بردارند. به نظر من، ارزش واقعی این دستاوردها زمانی آشکار می‌شود که آموزش‌ها از حد حرف فراتر بروند و در زندگی روزمره ما نمود پیدا کنند. وظیفه ماست که با یادگیری صحیح، عمل به آموزش‌ها و انتقال تجربه‌های سازنده، در حفظ و گسترش این میراث ارزشمند سهیم باشیم.

تنظیم و ارسال گزارش مسافر احمد