دومین جلسه از دور بیست و یکمین سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی ملایر، با استادی راهنمای محترم تازه واردین مسافر محمد، نگهبانی موقت راهنمای محترم مسافر منصور و دبیری موقت راهنمای محترم مسافر رضا، با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس» روز پنج شنبه مورخ ۱۴۰۵/۰۷/23 رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.
سخنان استاد:
سلام دوستان، محمد هستم، یک مسافر.
«پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.»
با احترام به روح آرام و پرفتوح دانشمند عزیزمان، آقای مهندس حسین دژاکام، جلسه را آغاز می‌کنیم.
آقای مهندس، مردی خیراندیش، ازخودگذشته و بخشنده بودند؛ مردی از جنس عشق و ایمان که بخش بزرگی از عمر پربرکت و تمام سرمایه‌های اجتماعی خود را در اختیار دیگران قرار دادند تا بتوانند به انسان‌های دردمند کمک کنند.
اینجا زانو می‌زنم و به احترام ایشان، ادای احترام می‌کنم.
حقیقتاً من در جایگاهی نیستم که درباره شخصیت حقیقی آقای مهندس و خانواده محترمشان صحبت کنم؛ اما می‌خواهم چند دقیقه‌ای درباره شخصیت حقوقی ایشان، رسالت و مأموریتی که بر عهده داشتند و دستاوردهایی که برای ما به یادگار گذاشتند، صحبت کنم.
رسالت آقای مهندس از سال ۱۳۶۰ آغاز شد. از آن زمان تاکنون، دستاوردهای ایشان همواره راه را برای ما روشن کرده است.
در سال ۱۳۶۸، متد DST کشف شد؛ روشی که ابتدا خود ایشان با کمک آن به درمان رسیدند و سپس راهی برای درمان دیگر انسان‌های دردمند گشودند. این کشف، روزنه‌ای از امید را نه‌تنها در دل خودشان، بلکه در دل بسیاری از انسان‌هایی که از اعتیاد رنج می‌بردند، روشن کرد.
در ادامه این مسیر، با شکل‌گیری کنگره ۶۰ و تأسیس جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ در سال ۱۳۷۸، بنایی ارزشمند برای کمک به انسان‌های دردمند پایه‌گذاری شد؛ بنایی که اساس آن بر آموزش، شناخت، تغییر و رسیدن به تعادل استوار است.
کشف متد DST در حدود سه دهه پیش، نقطه عطفی در نگاه به درمان اعتیاد بود. در زمانی که بسیاری از روش‌ها بر قطع مصرف مواد و ترک اعتیاد متمرکز بودند، آقای مهندس روشی را مطرح کردند که بر اساس آن، درمان باید با بازسازی و ترمیم سیستم‌های آسیب‌دیده بدن همراه باشد.
ایشان با تحقیقات و تجربیات خود نشان دادند که مصرف‌کننده مواد مخدر را نباید انسانی درمان‌ناپذیر دانست و می‌توان با روشی اصولی، زمان‌بندی‌شده و همراه با آموزش، مسیر درمان را طی کرد.
ارائه مقاله در دانشگاه کرمان با موضوع سم‌زدایی و طرح این دیدگاه که مواد مخدر مصرف‌شده را نمی‌توان صرفاً به‌عنوان سم در نظر گرفت، از جمله تلاش‌هایی بود که نگاه متفاوت ایشان را به موضوع اعتیاد نشان می‌داد.
همچنین انتشار کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر»، سندی ماندگار از تجربیات، تحقیقات و مسیر درمانی ایشان است؛ کتابی که برای من، محمدحسن، و بسیاری از عزیزانی که در اینجا حضور دارند، معنا و ارزش ویژه‌ای دارد.
ما با حضورمان در کنگره ۶۰ و طی‌کردن مسیر درمان، شاهدی بر اهمیت آموزش‌ها و تأثیر این روش در زندگی خود هستیم.
در کنار درمان اعتیاد، درمان سیگار نیز یکی دیگر از دستاوردهای ارزشمند این مجموعه است. شاید گاهی تصور کنیم درمان سیگار موضوع ساده‌ای است، اما می‌دانیم که مصرف سیگار می‌تواند زمینه‌ساز بیماری‌های جدی و انواع سرطان‌ها باشد. ارائه راهکار درمانی برای این موضوع نیز نشان‌دهنده گستردگی نگاه آقای مهندس به مسئله اعتیاد و وابستگی‌هاست.
همچنین تحقیقات انجام‌شده در زمینه موضوعات مختلف، از جمله اضافه‌وزن و برخی بیماری‌ها، بیانگر این است که ایشان همواره در مسیر تحقیق و کشف حقیقت حرکت می‌کردند و تلاش داشتند دانسته‌های خود را در خدمت انسان‌ها قرار دهند.
تمام این دستاوردها حاصل سال‌ها تلاش، تحقیق، تجربه و ازخودگذشتگی این دانشمند عزیز و سفرکرده است.
گاهی با خودم فکر می‌کنم چرا نتوانستم پیش از این، بروم و از نزدیک ادای احترام کنم؛ اما وقتی از این در وارد کنگره می‌شوم، با خودم می‌گویم آقای مهندس در اینجا حضور دارند؛ روح آموزش‌ها، اندیشه و تلاش ایشان در این مکان جاری است.
اینجا جایی است که می‌توانم به ایشان ادای احترام کنم؛ با رعایت حرمت‌ها، با عمل‌کردن به آموزش‌ها و با دوست‌داشتن انسان‌ها؛ همان‌گونه که ایشان به ما آموختند.
اگر من خودم را رهجوی آقای مهندس می‌دانم و قرار است میراث علمی و انسانی ایشان را ادامه دهم، باید به حرمت‌ها احترام بگذارم و قدر بنایی را بدانم که با سال‌ها تلاش و با صرف تمام توان و سرمایه اجتماعی ایشان شکل گرفته است.
ایشان می‌توانستند بخش بزرگی از وقت خود را صرف زندگی شخصی، سفر و آسایش خود کنند؛ اما با تمام وجود تلاش کردند تا چنین مجموعه‌ای را برای ما به یادگار بگذارند.
بنابراین، وظیفه تک‌تک ماست که فارغ از احساسات، راه ایشان را ادامه دهیم. البته هرکدام از ما ممکن است غمگین باشیم، اما باید بدانیم که حتی با تمام احساساتمان، نمی‌توانیم خود را با خانواده محترم ایشان مقایسه کنیم؛ خانواده‌ای که در پیام‌هایشان نیز تلاش کرده‌اند با نگاهی منطقی و به‌دور از هیجانات، این شرایط را مدیریت کنند.
ما هم باید بتوانیم با دریافت صحیح پیام‌ها و آموزش‌های ایشان، راهشان را ادامه دهیم.
آقای مهندس همیشه برای سفر اولی‌ها احترام ویژه‌ای قائل بودند و بارها بر اهمیت جایگاه آن‌ها تأکید می‌کردند. ایشان به ما یادآوری می‌کردند که سفر اولی‌ها خون جاری در رگ‌های کنگره هستند.
پس دوستان سفر اولی، قدر خودتان را بدانید و قدر جایگاهی را که در آن قرار گرفته‌اید، بشناسید. شما در مسیری قدم گذاشته‌اید که حاصل سال‌ها تلاش و تجربه یک انسان بزرگ است.
امیدوارم هرکسی که از این در وارد کنگره می‌شود، حرمت این مکان و جایگاه آقای مهندس را گرامی بدارد و با رعایت حرمت‌ها و عمل به آموزش‌ها، رهجوی شایسته‌ای برای کنگره ۶۰ باشد.
من نیز امیدوارم بتوانم سهم خودم را در ادامه این مسیر ادا کنم.
وقتی به زندگی خودم نگاه می‌کنم، می‌بینم بخش بزرگی از تغییرات و آرامشی که امروز تجربه می‌کنم، نتیجه آموزش‌ها و زحمات این عزیز بزرگوار است.
اگر امروز آرامشی در زندگی‌ام وجود دارد، اگر توانسته‌ام مسیر درمان را طی کنم، اگر مشکلات ریوی‌ام بهبود پیدا کرده، اگر حدود ۳۵ کیلوگرم کاهش وزن داشته‌ام و فشار خونم کاهش یافته است، همه این تغییرات را مدیون مسیری هستم که با آموزش‌ها، تحقیقات و تلاش‌های آقای مهندس برای ما هموار شده است.
این‌ها برای من فقط چند اتفاق ساده نیستند؛ این‌ها بخشی از زندگی من هستند که تغییر کرده‌اند و به همین دلیل، نمی‌توانم نسبت به زحمات ایشان بی‌تفاوت باشم.
امروز وظیفه من این است که قدر این آموزش‌ها را بدانم، به حرمت‌ها احترام بگذارم و با عمل‌کردن به آنچه آموخته‌ام، نشان دهم که این آموزش‌ها در زندگی‌ام تأثیر گذاشته‌اند.
در پایان، برای روح بلند و پرفتوح این دانشمند عزیز، آرامش و جایگاهی والا در پیشگاه خداوند متعال آرزو می‌کنم و از خداوند می‌خواهم به خانواده محترم ایشان صبر و توان ادامه این مسیر را عطا کند.
از اینکه به صحبت‌های من گوش دادید، سپاسگزارم.
مرزبان خبری: مسافر بهرام
عکاس : مسافر محمد لژیون پنجم
تنظیم، تایپ و ارسال گزارش : مسافر رسول لژیون چهارم
- تعداد بازدید از این مطلب :
665