میراثی به نام کنگره ۶۰

به نام قدرت مطلق الله

جلسه هشتم از دوره ششم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی بوئین زهرا، با استادی ایجنت مسافر عبدالله، نگهبانی مسافر رضا و دبیری همسفر محمد با دستور جلسه «متد DST، دستاوردها و کشفیات مهندس دژاکام» در روز پنج‌شنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۶ آغاز به‌ کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان عبدالله هستم یک مسافر.عرض تسلیت دارم خدمت همگی شما‌ و خانواده کنگره ۶۰.به خانواده محترم دژاکام و تمام ایران بزرگ و جامعه علمی تسلیت می‌گویم.دنیا یک ابرانسان را از دست داد که عدم حضور و فقدان ایشان برای همه به خصوص ما اعضای کنگره سخت و دشوار است.ما یک دانشمند بزرگ را از دست دادیم.جناب مهندس همیشه می‌فرمودند،من نه پیر و نه مرشد شما،بلکه یک معلم و دانشمند هستم.هیچ‌وقت نمی‌گذاشتند از ایشان بُت ساخته شود و یا جایگاه مقدسی داشته باشند،چون اگر اینطور بود،حداقل یک عکس از ایشان در بین همه این تصاویر بود.هیچ وقت به دنبال دیده شدن نبودند.شعری بود که می‌گفت اگر در هوا پری مگسی باشی،روی آب روی خَسی باشی،دلی بدست آر تا کسی باشی.آقای مهندس نور الهی بودند که به دل ها وارد شدند و خودِ وادی چهاردهم بودند.

امروز نمی‌خواهم از فضایل اخلاقی ایشان بگویم.جناب مهندس نیز همیشه بر این موضوع تاکید داشتند و می‌گفتند درباره مقالات من بگوئید،یا تحقیقاتی که در زمینه بیماری ها انجام می‌دهیم.این دانشمند بزرگ گره های زیادی را در هستی گشود و رفت.کتابی می‌خواندم که بسیار جالب بود که می‌گفت هر وقت زمین به مشکلی برمی‌خورد،مثل یک بیماری همه‌گیر و یا اتفاقات دیگر؛در جایی دیگر استاد راهنمایانی ارشد حاضرند‌ که به بعد زمینی نمی‌آیند و دوران حضورشان در این بعد تمام شده و هر وقت در زمین گرفتاری به وجود می‌آید که زمینیان قادر به حل آن نیستند،به کمک می‌آیند و حضور پیدا می‌کنند.جناب مهندس آمدند و برای پیچیده ترین مشکلات بشری که سال‌های متمادی راه حلی نداشت،مثل اعتیاد،درمان و راه حل قطعی ارائه کردند.سرطان‌های‌مختلف،چاقی و درمان سیگار از دیگر موضوعاتی بود که ایشان درمان و راه حل مناسب برای آنها ارائه کردند.

جالب است که ایشان حتی یک واحد پزشکی در دانشگاه و محیط آکادمی پاس نکرده اند،اما با این‌حال در معتبر ترین دانشگاه های دنیا کرسی داشتند و از کشورهای مختلف دانشمندان زیادی با ایشان مباحثه های علمی داشتند.ایشان علم لدونی داشتند،یعنی بدون اینکه معلمی به ایشان آموزش دهد،این علم را کسب کرده اند.می‌خواهم امروز درباره مقالات و جایگاه علمی ایشان در دنیا صحبت کنم.آرزوی معتبرترین دانشگاه های دنیا این است که با کنگره ۶۰ ارتباط بگیرند و در زمینه درمان اعتیاد و سرطان و اختلالات مختلف مراودات علمی داشته باشند.آقای مهندس می‌گویند هر ساختاری دو هدف را دنبال می‌کند،حفظ و بقا و رشد و توسعه.یکی از اهداف ایشان جهانی شدن کنگره ۶۰ بود و برای جهانی شدن کنگره ۶۰،احتیاج داشتیم علمی و معتبر صحبت کنیم.

سال ۱۳۹۸،کنگره ۶۰ صاحب یک دانشگاه شد،همانطور که در حدود بیست سال پیش استادان جناب مهندس به ایشان گفته بودند که باید دانشگاه تاسیس کنید.چرا به این موضوع تاکید داشتند؟چون که مقالاتی که منتشر می‌کنند به واسطه این دانشگاه،وجهه معتبر و علمی پیدا کند.به کنگره ۶۰ یک هویت علمی بدهد و از یک NGO ساده ای که درمان اعتیاد ارائه می‌دهد،به یک دانشگاه تحقیقاتی تبدیل شود.ما در نوشتار ها نیز می‌خوانیم که کنگره ۶۰ یک مجموعه تحقیقاتی است.ما در مورد اعتیاد و سرطان و حتی بیماری های خاص مقاله ارائه کرده ایم.وقتی سال ۱۳۹۸ صاحب دانشگاه شدیم،از آن به بعد هر مقاله ای که منتشر شد،وجهه بین المللی پیدا کرد.به یاد دارم اولین مقاله ای که بعد از تاسیس دانشگاه منتشر شد،مقاله تغییر بیان ژن ها بود که در آن زمان بسیار مورد توجه جهانیان قرار گرفت و حقانیت روش DST را به صورت علمی به تصویر کشید.ثابت کردند در کنگره ۶۰ درمان به صورت علمی انجام می‌پذیرد و بیان و عملکرد ژن‌ها تغییر می‌کند.

ایشان می‌گفتند وقتی روبروی این افراد قرار می‌گیرید،باید یک صحبت علمی ارائه دهید تا شنیده شوید.برای آنها آمار و ارقام مهم است،نه اینکه صرفا بگوییم یک معتاد به شیوه ای درمان می‌شود که اگر در انباری از مواد مخدر هم قرار بگیرد،بی تفاوت خواهد بود.جناب مهندس هم دقیقا به این موضوع واقف بودند.با تاسیس دانشگاه کنگره ۶۰ به مقاله های خود وجهه علمی دادند.مقاله تغییر بیان ژن ها اولین مقاله کنگره ۶۰ بود که در بزرگترین مجله های دنیا به چاپ و انتشار برسد و این مقاله زمینه ساز انتشار مقالات و تحقیقات موثر دیگری مثل سرطان خون شد.کنگره ۶۰ با روش DST توانست درمان سرطان خون را هم کشف کند.یا حتی درمان سرطان سینه و تئوری ایکس که همگی از دل روش و متد DST بیرون آمدند.جناب مهندس چهره ای علمی در جوامع پزشکی بودند و در انجمن سرطان امریکا عضویت داشتند.در جوامع بین المللی و کشورهای اروپایی ایشان جایگاه بسیار بالایی داشتند و به عنوان یک دانشمند بزرگ شناخته می‌شدند.لازم به ذکر است مقالات را به اسم کنگره ۶۰ ارسال می‌کنند نه اسم خودشان،چون می‌خواستند کنگره ۶۰ بین المللی شود که این اتفاق افتاده و در حال حاضر فقط شعبه ای در خارج از کشور نداریم که انشالله به زودی اولین شعبه خود را تاسیس خواهیم کرد.کما اینکه کنگره ۶۰ یک NGO بین المللی است و همه اینها به خاطر تلاش و زحمات بی وقفه جناب مهندس است.مدیون ایشانیم و نه تنها به ما،بلکه به خیلی های دیگر کمک کرده اند که بتوانند راه خود را پیدا کنند.دستور جلسه امروز کشفیات و دستاورد های جناب مهندس است.شاید بزرگترین دستاورد ایشان همین صد هزار نفری اند که روزی در تاریکی به سر می‌بردند و الان خودشان چراغ راه دیگران را روشن می‌کنند.دستاورد ایشان،میراث کنگره ۶۰ است.ایشان رفتند اما مکتب و راهشان باقیست.یک شعر زیبایی خواندم که به عقیده ام برای کسانی بود که نمی‌توانستند و نمی‌خواستند دستاوردها و جایگاه والای او را ببینند و می‌گفت،گرگ ها خوب بدانند که در این ایل غریب،گر پدر نیست تفنگ پدری هست هنوز،گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند،در گهواره چوبی پسری هست هنوز،آب اگر نیست نترسید که در قافله‌مان،دل دریایی و چشمان تری هست هنوز.

جناب مهندس دژاکام در بین ما نیستند ولی راه و مکتب ایشان و افراد تربیت شده ای هستند که در نشر علم و راه ایشان می‌کوشند و بر ما واجب است همان فرمانبرداری و عشقی که به جناب مهندس داشتیم،به جانشین ایشان ابراز کنیم که کنگره ۶۰ بتواند به راه خودش ادامه دهد.

تایپ و تنظیم:مسافر محمد

عکس: همسفر امیرحسین

با تشکر سایت نمایندگی بویین زهرا