مکتبی زنده ،راهی بی پایان

جلسه پنجم از دوره چهاردهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی چرمهین با استادی مسافر راهنما  سعید ، نگهبانی مسافر جواد و دبیری مسافر اکبر با دستور جلسه « کشف متد DSTودستاوردهای اقای مهندس دژاکام» سه‌شنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز بکار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، سعید هستم، یک مسافر.

دستور جلسه امروز، «کشف متد DST و دستاوردهای آقای مهندس» است.
در ابتدا، درگذشت این دانشمند بزرگ، اسوه و الگوی ارزشمند را به خانواده محترم ایشان و تمامی اعضا و عزیزان کنگره ۶۰ تسلیت عرض می‌کنم. امروز صحبت کردن برای من بسیار دشوار است. در این چند روز، بارها در خلوت خودم به فکر فرو رفتم و روزهای سختی را پشت سر گذاشتم.
به فرموده آقای مهندس، «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.» هر سال، هر فصل و هر مرحله‌ای از زندگی روزی به پایان می‌رسد و مرحله‌ای جدید آغاز می‌شود. بی‌شک، آموزه‌ها و مسیری که آقای مهندس برای ما ترسیم کرده‌اند، همچنان چراغ راه ما خواهد بود و به ما کمک می‌کند تا در مسیر درست حرکت کنیم.
در کتاب «۶۰ درجه زیر صفر»، پیامی وجود دارد که برداشت من از آن این است که گاهی انسان‌های بزرگ، آن‌گونه که شایسته است، در زمان حیاتشان شناخته نمی‌شوند و قدر و منزلتشان به‌درستی درک نمی‌شود. این موضوع به ما یادآوری می‌کند که باید قدرشناس باشیم و محبت و زحمات دیگران را از صمیم قلب ارج بنهیم. من نیز همواره تلاش کرده‌ام این پیام را با تمام وجود در زندگی خود به کار ببندم. در این روزها، در سایت شاهد پیام‌های تسلیت فراوانی از سوی نهادها، شخصیت‌ها، جوامع پزشکی، مجامع بین‌المللی و حتی مردم عادی بودم. این حجم از ابراز همدردی و احترام، نشان‌دهنده جایگاه ارزشمند و تأثیر عمیق خدمات ایشان در زندگی انسان‌های بسیاری است. بی‌تردید، آقای مهندس انسانی بزرگ بودند که رنج‌ها و زحمات فراوانی را متحمل شدند و عمر خود را صرف خدمت به انسان‌ها کردند.همان‌طور که آموخته‌ایم، گذشت و فداکاری از مراتب والای محبت است. به فرموده استاد امین، آقای مهندس روزانه حدود چهارده ساعت کار می‌کردند. ایشان با وجود تمام سختی‌ها و مشقت‌ها، با تمام توان به خدمت ادامه می‌دادند و کمتر از رنج‌هایی که متحمل می‌شدند، سخن می‌گفتند. در وادی محبت، انسان با خدمت کردن می‌تواند از مرحله عشق مخلوق به خالق، به مرحله عشق خالق به مخلوق نزدیک شود. آقای مهندس برای بسیاری از ما نماد محبت، عشق و خدمت بودند؛ انسانی که دوستش داشتیم، دوستش داریم و یاد و آموزه‌هایش همواره در قلب ما زنده خواهد ماند. یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان، کشف و ارائه روش درمان اعتیاد با متد DST و همچنین کمک به درمان وابستگی به سیگار بود. من خودم به‌واسطه این روش توانستم به‌راحتی از بند اعتیاد به مواد مخدر و سیگار رها شوم. همچنین، پیش از ورود به کنگره، با مشکلاتی مانند دیسک کمر، فشار خون و قند خون مواجه بودم و در دوران حضورم در کنگره، با بهره‌گیری از متد DST، داروی OT و روش درمانی دژاکام، بهبود چشمگیری را در وضعیت خود تجربه کردم. خداوند را شاکرم که این مسیر، برای من دستاوردهای ارزشمندی به همراه داشت. موضوع دیگری که باید به آن اشاره کنم، داروی DSAP است که من نتیجه و تأثیر آن را در بهبود وضعیت بسیاری از افراد مبتلا به بیماری‌های مختلف مشاهده کرده‌ام. ما باید همواره قدردان زحمات و خدمات آقای مهندس باشیم و آموزه‌های ایشان را در زندگی خود زنده نگه داریم. هرچند ایشان از میان ما رفته‌اند، آثار، اندیشه‌ها و مسیری که برایمان ترسیم کرده‌اند، همچنان باقی خواهد ماند. وظیفه ما این است که با احترام به جایگاه استاد امین و با عمل به راهنمایی‌های ایشان، در مسیر تعیین‌شده حرکت کنیم و مسئولیت خود را به‌درستی انجام دهیم. در کتاب «چهارده مقاله» نیز به موضوع درمان بیماری‌ها و نقش تعادل سیستم ایکس پرداخته شده است. در کنگره ۶۰، اعضای بسیاری که با مشکلات و بیماری‌های مختلف، از جمله صرع، کولیت، دیسک کمر و برخی اختلالات اعصاب و روان دست‌وپنجه نرم می‌کردند، تجربیات ارزشمندی از روند درمان و بهبود خود داشته‌اند. این تجربیات، اهمیت توجه به تعادل جسم، روان و جهان‌بینی را در مسیر بهبودی برای ما یادآوری می‌کند. در حقیقت، همه ما به نوعی مدیون زحمات و خدمات آقای مهندس هستیم. من از همان ابتدای سفرم به ایشان ایمان آوردم و محبت عمیقی نسبت به ایشان در دل داشتم؛ محبتی که همچنان در وجودم زنده است. امیدوارم بتوانیم قدر این میراث ارزشمند را بدانیم، آموزه‌های ایشان را در زندگی خود به کار ببندیم و راهی را که برایمان روشن کرده‌اند، با تعهد، محبت و خدمت ادامه دهیم.

تایپ:مسافر حسین لژیون دوم 

ارسال : مسافر پوریا