میراثی جاویدان از دستاوردهای بنیان‌گذار کنگره۶۰

جلسه دهم از دوره هشتادوهشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی آکادمی به استادی ایجنت همسفر گلناز و نگهبانی همسفر ریحانه و دبیری همسفر سعیده با دستور جلسه «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس» روز سه‌شنبه ۲۱ مهر‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خیلی خوشحالم که امروز در این شرایط در کنار هم هستیم تا با یکدیگر همدردی کرده و احساساتمان را به اشتراک بگذاریم، بلکه تسکینی برای همه‌مان باشد. شرایط خوبی نیست، همه‌مان ناراحتیم و غم بزرگی در دل داریم که کاملاً طبیعی است. فکر می‌کنم این مسئله با توجه به شرایط موجود برای ما غریب نیست؛ چراکه در اینجا آموخته‌ایم وقتی پیوند محبت واقعی باشد، نیازی نیست حتماً با آدم‌ها نسبت نسبی یا سببی داشته باشیم. این پیوند محبت است که اصالت دارد و فکر می‌کنم اگر کسی ذره‌ای هم در این موضوع شک داشت، این روزها متوجه شد که پیوند ما با آقای مهندس و کنگره چقدر قوی است.

چیزی که ما طی سالیان متمادی در کنگره از آقای مهندس فراگرفته‌ایم (هر کس به‌اندازه میزان حضور خود)، این است: «مرگ به معنای نیستی نیست، بلکه کسی که از این دنیا می‌رود، فقط به جهانی دیگر منتقل می‌شود». شاید امروز ازلحاظ فیزیکی آقای مهندس را در کنار خود نداشته باشیم و ناراحتی ما هم از باب دل‌تنگی باشد؛ اما با مرگ چیزی تمام نمی‌شود و انسان‌ها فقط جهان خود را عوض می‌کنند. قطعاً آقای مهندس نیز اکنون در میان ما حضور دارند.

همان‌طور که دبیر جلسه اعلام کردند، موضوع جلسه امروز «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس» است. آقای مهندس بارها به ما گفته بودند: «هر زمان و هرکجا که خواستید از من یاد کنید، بگویید من یک دانشمند، مهندس و نویسنده هستم. مرا با القاب خاص یا معنوی یاد نکنید. از علم، مقاله‌ها، کتاب‌ها و دانش من بگویید».

اگر بخواهم درباره دستاوردهای ایشان صحبت کنم، آقای مهندس به‌عنوان نویسنده، پژوهشگر، دانشمند و معلمی که همواره به جامعه خدمت می‌کردند، آثار فراوانی به یادگار گذاشتند. کتاب‌های منتشرشده و در دسترس ما عبارت‌اند از: «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» (که همه عزیزان، حتی تازه‌واردین هم در پکیج خود دارند)، «عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود»، «۱۴ مقاله»، «ادموند و هلیا»، «حال خوش»، «حال شما چطور است؟»، کتاب مربوط به «کاهش وزن و ساختمان جسم» و همچنین مقالات علمی متعددی که به چاپ رسیده‌اند.

علاوه بر این، کشف روش DST چه درزمینهٔ درمان اعتیاد مسافران که باعث بازگشت سلامتی، احیا خانواده‌ها و بازگشت به زندگی شد، چه در درمان دخانیات و سیگار که به بسیاری از ما همسفران کمک کرد و چه درزمینهٔ تنظیم وزن یاری‌رسانمان بود. هزاران مسئله دیگر هم وجود دارد که قطعاً در زمان کوتاه این جلسه نمی‌گنجد. خواهش من این است که هر یک از شما به یکی از دستاوردها یا دانش‌های آقای مهندس بپردازید تا اگر امروز تازه‌واردی در جمع حضور دارد، باشخصیت بزرگ ایشان، اقداماتشان و علت ناراحتی امروز ما آشنا شود.

مسئله دیگری که آقای دکتر امین روز یکشنبه مطرح کردند و دوست داشتم با شما به اشتراک بگذارم این است که فرمودند: «این چند روز خیلی فکر می‌کردم که همه ما ناراحتیم؛ اما این ناراحتی را چگونه می‌توان تسکین داد؟ آیا اصلاً از بین می‌رود یا همیشه با ما می‌ماند؟» ایشان فرمودند که آقای مهندس حتی درمان این غم و رنج را هم برای ما به یادگار گذاشته‌اند. ازآنجاکه هدف و خواسته آقای مهندس کمک به بشریت و کاهش رنج انسان‌ها بود، اگر هر یک از ما در این مسیر حرکت کنیم و برای پیشبرد اهداف ایشان گام برداریم، قطعاً این تلاش تسکینی بر غمی خواهد بود که بر دل‌هایمان سنگینی می‌کند.

همیشه در آموزش‌ها، سی‌دی‌ها و کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» می‌خواندیم که «درد فراق، لذت وصال را زیاد می‌کند». اگر امروز دل‌تنگ آقای مهندس هستیم و می‌خواهیم بار دیگر ایشان را ملاقات کنیم، راه آن حرکت در صراط مستقیم، جدی گرفتن تزکیه و پالایش خویش و کمک به هدف ایشان یعنی کاهش رنج بشریت است. از این طریق می‌توانیم هم مسیر راهی شویم که آقای مهندس بنیان گذاشتند تا ان‌شاءالله در جهان‌های دیگر نیز یکدیگر را ملاقات کنیم؛ چراکه می‌دانیم انسان‌هایی که پیوند محبت و اشتراک فکری و حسی دارند، قطعاً در جهان‌های مختلف در کنار هم قرار خواهند گرفت.

در ادامه، بخشی از صفحه ۱۳۲ کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را می‌خوانم: «ارابه‌ها را بی‌کران به حرکت درآورید. آنچه به‌درستی ساخته بشود، پس از تخریب در هر دو حیات طی طریق می‌کنند، به‌خصوص این مورد که در حیات مادی از خویش اثر می‌گذارید و چون از آن بهره‌برداری نمایید به همه‌جا خواهد رفت و علم خواهد شد، می‌شود بی‌کران. در بعد دیگر هم به‌نوعی سیر می‌کند و ارزش آن پس از انتقال حس می‌شود».

این پاراگراف دقیقاً توصیف‌کننده کاری است که آقای مهندس انجام دادند. اثر اقدامات ایشان هم در جهان مادی و در زندگی تک‌تک ما باقی مانده و هم مسافرانی که درمان شده و از این دنیا رفتند، اثر این درمان را همراه خود به جهان‌های دیگر برده‌اند. این نشان می‌دهد اعتیاد صفتی نیست که با مرگ از بین برود، بلکه منتقل می‌شود. پس مسافری که با متد DST درمان شده، این رهایی و اثر مثبت را با خود به ابعاد دیگر برده است.

فکر می‌کنم در جهانی دیگر، بیشتر از ما به وجود آقای مهندس نیاز داشتند. رسالتشان در این جهان به پایان رسیده بود و راهی شدند تا در جایی دیگر به انسان‌های دردمند کمک کنند. شاید عزیزانی که با بیماری اعتیاد از دنیا رفتند، آن‌جا منتظر حضور ایشان بودند. امیدوارم آقای مهندس در آن جهان نیز یاری‌گر همه جویندگان رهایی باشند.

مرزبانان کشیک: همسفر صدیقه و مسافر حامد
عکاس: همسفر مهسا رهجوی راهنما همسفر عقیق (لژیون هشتم)
تایپیست: همسفر اشرف رهجوی راهنما همسفر سولماز (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر آیدا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی آکادمی