یکی از آموزش‌هایی که از کنگره ۶۰ گرفته‌ام، اهمیت حضور در جمع است

جلسه نهم از دور چهارم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی علی عصارزاده با نگهبانی حبیب، استادی راهنما محترم مسافر هادی و دبیری مسافر حسین با دستور جلسه «کشف متد dst و دستاوردهای علمی آقای مهندس» در تاریخ بیست و یکم مهرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد: 

 «کلید در گنج حکیم»
 
 به نام آن‌که هستی را بنا کرد و مرا با کنگره آشنا کرد.
 
 سلام دوستان، حسن هستم، مسافر.
 
 خداوند را شاکر و سپاسگزارم که فرصت حضور در این جایگاه را دارم. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و راهنمای محترم، آقای محمود، تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند.
 
 صحبت‌کردن درباره دستور جلسه امروز، به‌ویژه در شرایطی که آقای مهندس حسین دژاکام حضور فیزیکی ندارند، برای من بسیار دشوار است. به همین دلیل تصمیم گرفتم به‌جای صحبت‌های رسمی، از احساس و تجربه خودم بگویم.
 
 متد DST؛ مسیری برای رهایی انسان
 
 آقای مهندس حسین دژاکام با تفکر و تلاش خود، متد DST را برای درمان اعتیاد ارائه کردند و زندگی انسان‌های بسیاری را تغییر دادند.
 
 شاید دوستان سفر اول و دوم هنوز به‌طور کامل عظمت این اتفاق را درک نکرده باشند، اما راهنمایان تغییرات رهجوهای خود را از نزدیک می‌بینند؛ افرادی که روزی زندگی خود و خانواده‌شان تحت تأثیر اعتیاد قرار داشت و امروز می‌توانند با شرایطی بهتر زندگی کنند.
 
 درمان فقط قطع مصرف مواد نیست؛ تغییر در اندیشه، رفتار و احساس انسان است.
 
 من حسن، با بیست‌وسه سال مصرف مواد مخدر، در بهترین سال‌های زندگی‌ام به خودم و اطرافیانم آسیب زدم. امروز که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌فهمم آشنایی با کنگره ۶۰ چه فرصت بزرگی برای من بود. حالا می‌توانم برای خانواده‌ام مفید باشم، آموزش بگیرم و خدمت کنم.
 
 این موضوع به من یاد می‌دهد که شاکر و سپاسگزار باشم و قدر فرصتی را که برای تغییر در اختیارم قرار گرفته، بدانم.
 
 آثار و دستاوردهای مهندس دژاکام
 
 یکی از موضوعاتی که عظمت تلاش‌های آقای مهندس را نشان می‌دهد، کتاب‌ها و پژوهش‌های ایشان است.
 
 کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» تجربه عبور از اعتیاد و مسیر درمان را بیان می‌کند. کتاب «عشق، ۱۴ وادی برای رسیدن به خود» آموزش‌هایی درباره شناخت انسان و حرکت در مسیر تغییر ارائه می‌دهد و کتاب «چهارده مقاله» به مباحث تخصصی درمان اعتیاد می‌پردازد. آثار دیگری مانند «ادموند و هلیا» و «حال شما چطور است؟» نیز به جنبه‌های دیگری از شناخت انسان و زندگی می‌پردازند.
 
 در کنار این آثار، آقای مهندس و تیم تحقیقاتی کنگره ۶۰ در زمینه‌های مختلفی، از جمله پژوهش‌های مرتبط با اعتیاد و برخی بیماری‌ها، فعالیت کرده‌اند. این تلاش‌ها نشان‌دهنده اهمیت تحقیق، مطالعه و جست‌وجو برای یافتن راه‌های بهتر کمک به انسان‌هاست. البته نتایج هر پژوهش باید بر اساس شواهد علمی معتبر بررسی شود.
 
 وقتی به این حجم از فعالیت نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم که پشت هر کتاب و مقاله، ساعت‌ها تلاش و صرف انرژی وجود دارد. برای من، این میزان از پیگیری و دغدغه کمک به انسان‌ها، بسیار ارزشمند است.
 
 تکامل در جمع اتفاق می‌افتد
 
 یکی از آموزش‌هایی که از کنگره ۶۰ گرفته‌ام، اهمیت حضور در جمع است. انسان با شنیدن تجربه دیگران، مشارکت‌کردن و آموزش‌گرفتن می‌تواند تغییر کند.
 
 من در گذشته رفتارهایی داشتم که به خودم و اطرافیانم آسیب می‌زد، اما امروز هنوز در حال آموزش و اصلاح خودم هستم. این تغییر یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد؛ باید در مسیر بمانم و آموزش‌ها را در زندگی به کار بگیرم.
 
 کنگره ۶۰ بستری فراهم کرده است تا انسان تنها نباشد و در کنار دیگران حرکت کند. خدمت نیز به من کمک می‌کند از محدوده مسائل شخصی خودم فراتر بروم و برای دیگران مفید باشم.
 
 نبود فیزیکی؛ پایان اندیشه نیست
 
 ممکن است نبود فیزیکی بنیان‌گذار این پرسش را در ذهن ما ایجاد کند که مسیر کنگره چگونه ادامه پیدا خواهد کرد.
 
 به نظر من، باید میان حضور فیزیکی یک انسان و اندیشه و آموزشی که از او باقی می‌ماند، تفاوت قائل شویم. متد DST، آموزش‌های کنگره ۶۰ و تجربه انسان‌هایی که در این مسیر تغییر کرده‌اند، بخشی از میراث این حرکت هستند.

 
 مسئولیت ما این است که این آموزش‌ها را در زندگی خودمان به کار بگیریم و با عملکردمان نشان بدهیم که قدر این فرصت را می‌دانیم.
 
 من امیدوارم دوستان سفر اول به درمان برسند و دوستان سفر دوم نیز در مسیر آرامش، رشد و خدمت حرکت کنند.
 
 پیام پایانی؛ قدردانی در عمل
 
 من خودم را مدیون آقای مهندس حسین دژاکام، متد DST و آموزش‌های کنگره ۶۰ می‌دانم.
 
 اگر امروز می‌توانم در کنار خانواده‌ام زندگی بهتری داشته باشم، آموزش بگیرم و خدمت کنم، بخشی از این فرصت را مدیون مسیری هستم که با کنگره شناختم.
 
 بهترین راه قدردانی، فقط صحبت‌کردن نیست؛ بلکه باید در زندگی تغییر ایجاد کنیم، مسئولیت رفتارمان را بپذیریم و برای خانواده و جامعه خود مفید باشیم.
 
 امیدوارم همه ما قدر این بستر آموزشی را بدانیم، در جمع بمانیم و در مسیر آموزش و تکامل حرکت کنیم.
 
 از گروه مرزبانی و همه شما عزیزان که به صحبت‌های من گوش دادید، تشکر می‌کنم.

تصویربردار : مسافر حسین
تایپ : مسافر مصطفی
ارسال خبر : مسافر مصطفی
مرزبان خبری : مسافر مرتضی
نمایندگی علی عصارزاده