مهندس حسین دژاکام دانشمند و مؤسس آموزش عالی هستند

جلسه چهارم از دوره سی ‌و ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ میرداماد به استادی ایجنت همسفر مهدیه، نگهبانی همسفر مریم و دبیری همسفر زهره با دستور جلسه « کشف متد DST، دستاوردها، کشفیات، آموز‌های آقای مهندس» روز دوشنبه ۲۰ مهرماه ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه امروز بسیار پرمعنا و عمیق است و نیاز به توجه دارد. شاید همان سی‌دی عالم غیب باشد که آقای مهندس، شکرگزاری و قدردانی را به ما یاد دادند. این خودش یک جور مراقبت از ماست، یعنی الان متوجه می‌شویم که وقتی آقای مهندس به ما می‌گویند شکرگزار و قدردان باشیم، برای خود ماست؛ چون می‌خواهند ما را از غفلت‌ها دور کنند. این شکرگزاری و قدردانی به لژیون سردار و هر کار دیگری بسنده نمی‌شود. کارهای خیلی دیگری هم هست که می‌توانیم انجام بدهیم و در مسیر شکرگزاری باشیم.

اگر بخواهم از بیوگرافی آقای مهندس بگویم، مهندس حسین دژاکام دانشمند و مؤسس آموزش عالی دانشگاه خوارزمی قشم و تئوریسین جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ هستند. ایشان در روز ۱۳۲۸/۰۸/۲۵ در محله قدیمی ارگ کرمان متولد شدند و در سال ۱۳۴۸ وارد دانشگاه علم و صنعت تهران شدند. ایشان در کنار تحصیل به‌صورت شبانه‌روزی کار می‌کردند و به تحصیل خود ادامه می‌دادند. اگر بخواهم به دستاوردهای این دانشمند عزیز اشاره کنم، می‌توانم بگویم امروز که ما در کنار هم هستیم این دستاورد کاملاً خودش را به ما نشان می‌دهد. روزی که در شعبه میرداماد و سایر شعب همه بچه‌ها با عشق و محبت در کنار هم نشستند، این‌ها همه دستاوردهای آقای مهندس هستند، همچنین تغییراتی که در زندگی تک‌تک ما اتفاق افتاده است.

داشتم فکر می‌کردم که حتماً یک انسان باید در خودش صفتی داشته باشد که بتواند دیگران را در این مسیر هدایت کند و در این مسیر قرار دهد، چیزی که به ذهن من رسید، این بود که آقای مهندس مسئولیت خودشان را قبول کردند. هرچه به پیشینه زندگی ایشان نگاه کردم و مطالعه کردم، دیدم چیزی جز مسئولیت‌پذیری نبود. ایشان مسئولیت خودشان را قبول کردند، من هم باید قبول کنم که انسانی روی زمین هستم. به قول دوستی که می‌گفتند: برای اینکه اتفاقی روی زمین بیفتد؛ باید اول از همه نقشت را قبول کنی، اول از همه باید من قبول کنم که یک انسان هستم و آن موقع که قبول کردم یک انسان هستم دقیقاً انسانی رفتار می‌کنم. این‌ها همه دستاوردهای آقای مهندس هستند. آقای مهندس این لذت را به ما معرفی کردند، اینکه چنین لذتی در قالب انسانی وجود دارد.

انسان ۹۵ درصد در صور پنهان و ناشناخته است و ۵ درصد، صور آشکار است. این دستاورد آقای مهندس است که من مهدیه بدانم ۹۵ درصد ناشناخته دارم و باید آن را بشناسم. آقای مهندس به من یاد دادند چیزی که از زندگی متعلق به توست ثروت توست، آن چیزی است که آقای مهندس امروز دارند. آن ثروت پیوند محبتی است که در سراسر کشور برای ایشان ایجاد شده است، پیوند محبتی که با تمام وجود می‌تپد. من در قالب انسان باید این‌گونه باشم. این برای من مهدیه عین یک تلنگر است که در قالب انسانی فقط خودت نیستی، دیگران هم هستند.

وقتی دیگران را داشته باشی، ثروتمندی. وقتی دیگران برای تو دلتنگ شوند، یعنی تو ثروت داری، در کوله‌بارت چیزی هست که به آن افتخار می‌کنی. این وجود همچنان ادامه دارد، درحالی که آقای مهندس قالب زمینی‌شان را ترک می‌کنند؛ اما همچنان این تأثیر وجود دارد و این محبت باقی است. اولین دستاوردی که آقای مهندس کسب کردند، در سال ۱۳۵۹ تهیه و تولید چشم الکترونیکی برای کارگران بود و باز هم خودشان را در نظر نگرفتند و نگاهشان به دیگران بود، این اتفاق بسیار بزرگی بود.

این مرحله که شروع شد می‌توانم بگویم که در دهه ۵۰ آقای مهندس به دنبال خودشناسی بودند و سعی می‌کردند خودشان را بشناسند؛ اما تأثیرش در دهه ۶۰ با این انگیزه ادامه پیدا کرد که چه اتفاقی بیفتد تا من در پی شناختی که از خودم داشتم، درمان اعتیاد خودم را انجام دهم. در کنار آن سال ۱۳۷۵ درمان خودم را شروع کنم و سال ۱۳۷۶ درمانم به پایان برسد و دو سال مداومت، تحقیق و پیگیری ادامه پیدا کند تا سال ۱۳۷۷ کنگره۶۰ تأسیس شود. من می‌توانم بگویم سال تولد روش DST سال ۱۳۷۶ است، سالی که آقای مهندس رهایی خودشان را دریافت کردند و به این نتیجه رسیدند که این تحقیق می‌تواند به مردم خدمت کند.

تولد DST تولد بزرگی برای تمام دنیاست، برای سیستم پزشکی و تمام تحقیقاتی که انجام می‌شود؛ پس تولد بزرگی در سال ۱۳۷۶ اتفاق افتاد و در کنار آن در سال ۱۳۹۴ اتفاق دیگری رخ داد. ارتباط آقای ویلیام وایت با آقای مهندس از سال ۱۳۸۵ شروع شد و این ارتباط باعث شد در سال ۱۳۹۴ آقای مهندس با همکاری آقای ویلیام مقاله‌ای تهیه کنند. با توجه به معرفی‌نامه‌ای که آقای مهندس به ایشان دادند، کنگره۶۰ در مجله درمان الکلی‌ها به چاپ رسید. این مقاله با عنوان معرفی کنگره۶۰ در بیرون از مرزهای ایران بود و آغاز فراتر رفتن کنگره۶۰ و جهانی‌شدن آن در سال ۱۳۹۴ با همکاری آقای ویلیام رقم خورد.

آقای مهندس با همکاری آقای ویلیام وایت توانستند دو مقاله دیگر نیز در زمینه سیگار در مجله مشاور آمریکا که مجله‌ای معتبر بود، ارائه کنند. این مقالات نحوه درمان در کنگره۶۰ را تأیید کردند و این NGO و این نوع ریکاوری اعتیاد را مورد توجه قرار دادند و عنوان کردند که این روش می‌تواند چشم‌انداز جدیدی برای بسیاری از محققان ایجاد کند. چاپ این مقاله در سال ۱۳۹۵ بهترین اتفاقی بود که برای آقای مهندس افتاد، حاصل تلاشی بود که انجام دادند و زحمتی که کشیدند تا به آن مرحله برسند.

در پی آن در سایت تحقیقات و مقالات کنگره۶۰ مقالاتی در زمینه سرطان، بهبود زخم، کولیت اولسراتیو، چهار نوع سرطان خون کشنده و کووید ۱۹ منتشر شد. تمام مقالات و کنفرانس‌هایی که انجام شد، مصاحبه‌ها و سخنرانی‌هایی که در داخل کشور انجام شد، از جمله مطالبی هستند که در کتاب ۱۴ مقاله همه آن‌ها را خوانده‌ایم. این کتاب ظرف مدت پنج سال از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ پر از مقاله شد. همه این‌ها اتفاقاتی بودند که آقای مهندس رقم زدند. ان‌شاءالله که بتوانیم قدردان ایشان باشیم و امیدوارم مسیرشان همیشه پرنور باشد، همان‌طور که در زمین بود. امیدوارم هیچ‌گاه ما را فراموش نکنند و بدانند که عاشقانی روی زمین دارند که محتاج علمشان هستیم.

تقدیرنامه سردار

مرزبان کشیک: همسفر شهلا و مسافر محمود
تایپست: همسفر پریسا رهجو راهنما همسفر زهره (لژیون نهم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجو راهنما همسفر فاطیما (لژیون بیست و ششم)
ویراستاری و ارسال: همسفر فاطمه رهجو راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی میرداماد اصفهان