مهندس دژاکام و میراثی ماندگار برای بشریت

هشتمین جلسه از دور سی و چهارم، از کارگاه آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران آقا به نمایندگی لویی پاستور با استادی راهنمای محترم آقا سعید  و نگهبانی مسافر روح الله و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه « کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس دژاکام » در روز دوشنبه مورخ 20 مهر 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد
سلام دوستان، سعید هستم، یک مسافر.
خدا را شکر می‌کنم به‌خاطر حضور امروزم در کنگره.
قبل از اینکه صحبت‌هایم را شروع کنم، چند نکته را خدمتتان عرض می‌کنم. "  پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است. "
جناب آقای مهندس، بزرگ‌تر کنگره، دیگر در کنار ما نیستند. قطعاً حضور دارند، اما در این دنیا کارشان به نوعی به پایان رسیده و سفر بعدی خود را آغاز کرده‌اند.
ما همچنان طبق فرمان عمل می‌کنیم؛ همان‌طور که دکتر امین هم دیروز در صحبت‌هایشان فرمودند، ما فقط از دستاوردهای آقای مهندس، دانشمند بزرگ، خود عشق، معلم و مربی همه ما صحبت می‌کنیم و سعی می‌کنیم محکم‌تر از قبل، در هر جایگاهی که هستیم، به کارهایمان ادامه بدهیم؛ یک راهنما در جایگاه راهنمایی، یک سفر اولی در جایگاه سفر اولی و یک سفر دومی در جایگاه سفر دومی.
باید کنگره را یاری کنیم و به نوعی با خودمان پیمان ببندیم که عملکرد بهتری داشته باشیم و دستورات کنگره را اجرا کنیم تا راه آقای مهندس ادامه پیدا کند.
به نوعی می‌توان گفت بهتر است به‌جای عزاداری و ناراحتی، مهندس‌وار زندگی کنیم؛ یعنی راه و رسم جناب مهندس را در زندگی‌مان جاری کنیم، با خدمت کردن دست دردمندان را بگیریم و در حد توان، به دیگران کمک کنیم. فکر نمی‌کنم چیزی جز این، خواسته آقای مهندس باشد؛ کسی که تمام زندگی خود را وقف خدمت به مردم و دردمندان کرد.
از آقای نگهبان، دبیر و ایجنت تشکر می‌کنم که بنده را لایق دانستند و این مسئولیت را به عهده من گذاشتند تا امروز در خدمت شما باشم. از راهنماهای محترم هم تشکر می‌کنم. بنده نماینده راهنماهای عزیز هستم. بسیاری از عزیزانی که اینجا حضور داشتند، خیلی بهتر و کامل‌تر از من می‌توانستند درباره دستاوردهای مهندس صحبت کنند. من به نمایندگی از همه این عزیزان اینجا هستم تا چند نکته را خدمتتان عرض کنم.

استاد امین فرمودند که ما یکدیگر را در آغوش می‌گیریم و با هم همدردی می‌کنیم، اما مسئولیت ما سنگین‌تر شده است و باید کارمان را به‌درستی انجام بدهیم.
اگر بخواهم درباره دستاوردهای آقای مهندس صحبت کنم، حتی اگر بخواهم به‌صورت تیتر‌وار به آن‌ها اشاره کنم، در پنج دقیقه نمی‌گنجد. به‌طور خلاصه، درد و رنج بشر، به قول آقای مهندس، از دانش‌های کشف‌نشده است. آقای مهندس به‌واسطه اعتیادی که داشتند، در سال ۱۳۷۵ درمان خودشان را آغاز کردند. شناخت انسان‌ها کار هر کسی نیست. ایشان درمان خود را شروع کردند؛ شاید در ابتدا هم فکر نمی‌کردند که قرار است درمانی صورت بگیرد.

در سال ۱۳۷۶ درمانشان به پایان رسید و در سال ۱۳۷۸ جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ را پایه‌گذاری کردند. فکر می‌کنم این یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان بود؛ چراکه سالیان سال، درمان اعتیاد به این شکل توسط کسی انجام نشده بود. ایشان بنیان کنگره ۶۰ شدند و در ادامه، با رهایی‌هایی که در کنگره ۶۰ اتفاق افتاد و تحقیقاتی که انجام دادند، درمان سیگار را نیز مطرح کردند.
در ادامه، کتاب‌هایی نوشته شد؛ از جمله کتاب چهارده مقاله، وادی‌ها، عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، ادموند و هلیا و حال شما چطور است.
تمام این دستاوردها به‌تدریج شکل گرفتند. DSAP را ایشان کشف کردند. در زمان کرونا به یاد دارم که شاید در بیرون از اینجا، بسیاری از افراد به‌خاطر این مسئله رنج می‌کشیدند، اما ما اینجا بدون ماسک دور هم جمع می‌شدیم.
با همین متد، لژیون جونز را برای کاهش و افزایش وزن و تناسب اندام تشکیل دادند. همین‌طور جلوتر آمدیم و ایشان پایه‌های مالی کنگره ۶۰ را با لژیون سردار محکم‌تر و محکم‌تر کردند.
شاید درباره هرکدام از مواردی که به‌صورت تیتر‌وار بیان کردم، بتوان ساعت‌ها و روزها صحبت کرد، اما همه آن‌ها در پنج دقیقه نمی‌گنجند.
همان‌طور که گفتم، ان‌شاءالله بتوانیم مهندس‌وار زندگی کنیم، خط‌مشی‌ای را که برای ما در نظر گرفته شده است به‌درستی دنبال کنیم و در حد توانمان، دردی از دردهای بشر کم کنیم.
بیش از این صحبت نمی‌کنم.

ممنونم که به صحبت‌هایم گوش کردید.

ضبط و تایپ: مسافر یاسر (لژیون2)
عکس: مسافر یاسر (لژیون2)
ویرایش و ارسال: (گروه سایت نمایندگی لوئی پاستور)