این دستاوردها میراثی ارزشمند هستند

جلسه چهارم از دوره چهاردهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی گوجان با استادی ایجنت همسفر سمیه ، نگهبانی همسفر لیلا و دبیری همسفر صبا با دستور جلسه‌ «کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس» روز دوشنبه ۲۰مهرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

به بهمن‌ماه سال ۱۳۷۵ برگردیم؛ زمانی که آقای مهندس به دلیل روزه گرفتن، تصمیم گرفتند مصرف مواد خود را منظم کنند. ایشان به‌مرور زمان متوجه شدند که می‌توانند هر چند وقت یک‌بار، یک وعده از مواد مصرفی خود را حذف کنند تا اینکه در روز سه‌شنبه، پانزدهم آذرماه سال ۱۳۷۶، توانستند سفر خود را به پایان برسانند و به درمان برسند. این اتفاق، آغاز شکل‌گیری متد DST بود؛ اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد. ایشان به دنبال نجات انسان‌های دیگری بودند که با این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کردند. با کشف این متد، ساختار کنگره ۶۰ نیز شکل گرفت و انسان‌های بسیاری توانستند از این روش بهره‌مند شوند.

به‌مرور زمان، افراد زیادی وارد کنگره ۶۰ شدند و توانستند با حرکت درست، به درمان اعتیاد برسند. آن‌ها در طول سفر خود متوجه شدند که برخی دیگر از بیماری‌هایشان نیز بهبود پیدا کرده است. همین مسئله باعث شد آقای مهندس به اهمیت سیستم بیوشیمی بدن پی ببرند و دریابند که بسیاری از حالات، روحیات و عملکردهای انسان با فعالیت این سیستم ارتباط دارند. ایشان با شناخت بیشتر این سیستم، به بررسی علت بروز بسیاری از بیماری‌ها، از جمله بیماری‌های لاعلاج، پرداختند و به این باور رسیدند که با روش مناسب و داروی مناسب، می‌توان برای درمان بیماری‌های مختلف اقدام کرد.

ایشان پس از درمان، کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را به نگارش درآوردند و پس از آن، کتاب‌های «عشق»، «۱۴ مقاله»، «ادموند و هلیا»، «حال شما چطور است؟» و همچنین مطالب مربوط به کاهش وزن و ساختمان جسم را تألیف و منتشر کردند.

در ادامه، ایشان توانستند اعتیاد به سیگار را نیز با استفاده از روش DST و نیکوتین خوراکی به درمان برسانند. سپس، به دلیل مشکلاتی که برای مسافران در طول سفرشان وجود داشت، به‌صورت تصادفی و با کمک دکتر امین، عصاره خوراکی ارزشمندی به نام D.SAP را کشف و تهیه کردند که امروزه شاهد اثرات آن هستیم و مقاله مربوط به آن نیز به چاپ رسیده است. همچنین، مقالات دیگری درباره بیماری‌های لاعلاج در مجلات معتبر منتشر شدند.

آقای مهندس درباره این مقالات اشاره داشتند که برای تأیید صحت و اعتبار علمی، باید از فیلترهای متعددی عبور کنند. این مقالات، به دلیل آنکه بر پایه پژوهش‌هایی شکل گرفته بودند که به نتایج مشخصی رسیده بودند و مسیر تحقیقات آن‌ها تا مرحله آزمایش و بررسی پیش رفته بود، توانستند این مراحل را پشت سر بگذارند و راهی تازه در زمینه پژوهش‌های علمی باز کنند.

از دیگر دستاوردهای آقای مهندس، شناخت ساختمان جسم بود که از طریق آن، به روش تنظیم وزن پی بردند. ایشان به این باور رسیدند که با درست غذا خوردن و داشتن تغذیه سالم، می‌توان به تعادل جسم رسید.

یکی دیگر از کارهای ماندگار آقای مهندس، فایل‌های صوتی ایشان است که در اپلیکیشن دژاکام وجود دارند. هرکدام از این فایل‌ها، همچون کتابی ارزشمند، اطلاعات و دانش فراوانی را به ما منتقل می‌کنند. ایشان از طریق همین آموزش‌ها، بارها به ما یادآوری کرده‌اند که ریشه و بنیاد انسان و هستی بر اساس عشق و محبت بنا شده است. ما نیز باید این بذر و نهال را در وجود خود پرورش دهیم و آن را به دیگر انسان‌ها انتقال دهیم.

امروز، بار مسئولیتی که اعضای کنگره ۶۰ بر دوش دارند، بسیار سنگین و مهم است؛ چراکه اگر بخواهیم عمل سالم انجام دهیم، باید مطابق همین آموزش‌ها پیش برویم. اگر من در قلب خود احساس دوست داشتن آقای مهندس و کنگره را داشته باشم و این احساس را بر زبان نیز جاری کنم، کافی نیست؛ بلکه باید با عمل خود و به‌کارگیری آموزش‌هایی که دریافت کرده‌ام، این محبت را ثابت کنم. باید از خودم بپرسم: آیا می‌توانم به این آموزش‌ها جامه عمل بپوشانم، به‌گونه‌ای که هم خودم زندگی کنم و به آرامش و صلح برسم و هم اجازه دهم دیگران زندگی کنند؟

مهندس حسین دژاکام، انسانی دانشمند، نویسنده و مهندسی هستند که کار خود را با یک تفکر آغاز کردند و امروز شاهد به ثمر رسیدن شکوفه‌های این درخت هستیم؛ درختی که از سرمای ۶۰ درجه زیر صفر عبور کرده است و اکنون می‌تواند راه و مسیر را برای دیگران هموار کند.

آقای مهندس دستاوردها و کشفیاتی را به یادگار گذاشته‌اند که نه‌تنها برای اعضای کنگره ۶۰، بلکه برای انسان‌های بسیاری می‌توانند مفید و راهگشا باشند. این دستاوردها، میراثی ارزشمند هستند که مسئولیت حفظ و انتقال آن‌ها بر عهده تک‌تک اعضای کنگره ۶۰ قرار دارد. هر شخصی باید به‌نوعی حافظ و انتقال‌دهنده این دانش باشد؛ از یک مسافر سفر اول گرفته تا اعضایی که در کنگره خدمت می‌کنند.همه ما می‌توانیم سهم کوچکی در پیشبرد اهداف کنگره ۶۰ و تحقق آرزوی آقای مهندس، یعنی جهانی شدن این علم، داشته باشیم؛ علمی که برای ما شناخته‌شده است و می‌توانیم در حفظ و انتقال آن نقش مؤثری ایفا کنیم.

آقای مهندس در دل ناامیدی و تاریکی، دریچه‌ای از امید و روشنایی گشودند. بدون شک، این مسیر در گذر زمان می‌تواند روزبه‌روز پیشرفت کند و ادامه یابد.

امیدوارم با توجه به آموزش‌های ایشان، به‌ویژه این آموزه که نیستی وجود ندارد، بتوانیم با تلاش و کوشش، استوار و محکم به این مسیر ادامه دهیم و در انتقال این دانش و حفظ ارزش‌های آن، مسئولیت خود را به بهترین شکل انجام دهیم.

مرزبانان کشیک : همسفر فروزان‌ ، مسافر عبدالله
ویرایش و ارسال: همسفر صوفیه (مرزبان خبری)
عکاس: همسفر تارا رهجو همسفر سمانه (لژیون دوم)
همسفران نمایندگی گوجان