مشارکت مسافر محمد الف(لژیون هفتم) در مورد دستور جلسه هفتگی:
از نشریات کنگره 60 چگونه استفاده می کنم . نقش سی دی و نوشتن آن در آموزش
آموزش در کنگره ۶۰، ستون اصلی بنایی است که ما در آن از تاریکی‌ها به‌سوی روشنایی حرکت می‌کنیم و در این مسیر پرفرازونشیب، سی‌دی‌های آموزشی حکم قطب‌نما را برای مسافران و همسفران دارند. این سی‌دی‌ها که حاصل سال‌ها تجربه، تفکر و دانش بنیان‌گذار کنگره ۶۰ هستند، تنها مجموعه‌ای از کلمات نیستند، بلکه عصاره‌ای از عشق و جهان‌بینی الهی‌اند که راه رسیدن به تعادل را برای ما هموار کرده‌اند.
امروز اگر کنگره ۶۰ توانسته است در قلب‌های هزاران نفر نفوذ کند و زندگی‌های متلاشی‌شده را احیا کند، مدیون همین آموزش‌های مستمر و «صدای» ماندگاری است که در قالب این سی‌دی‌ها برای ما به یادگار مانده است. نوشتن این سی‌دی‌ها، فراتر از یک تکلیف آموزشی، پیمانی است که ما با خودمان و با این مسیر می‌بندیم تا ریشه‌های معرفت را در وجودمان آبیاری کنیم؛ زیرا مهندس دژاکام کنگره را به درختی تنومند تشبیه کرده‌اند که آموزش، تغذیه و آبیاری مداوم این درخت است تا همواره طراوت شاخ‌وبرگ آن حفظ شود.
وقتی قلم بر کاغذ می‌گذاریم و کلمه‌به‌کلمه آموزش‌ها را مکتوب می‌کنیم، گویی در حال حک‌کردن قوانین زندگی بر لوح ضمیر ناخودآگاه خود هستیم. این عملِ نوشتن، تمرکز ما را بالا می‌برد و باعث می‌شود مطالب از سطح ذهن عبور کنند و به عمق جانمان نفوذ کنند تا در لحظات بحرانی زندگی، چراغ راهمان باشند. شاید در ابتدا، این نوشتنِ مداوم برای خیلی‌هایمان سخت و یا حتی غیرممکن بنماید، اما به‌مرورزمان با آن خو می‌گیریم و به‌گونه‌ای می‌شود که دیگر بدون آن، گویا گمشده‌ای داریم.
در واقع، این میراث گران‌بها که مهندس دژاکام برای ما بر جای گذاشته‌اند، با نوشتن ما زنده می‌ماند. اگر هر یک از ما با جدیت به این امر بپردازیم، ثابت کرده‌ایم که قدردان این راه هستیم و اجازه نمی‌دهیم جریان زلال آموزش در کنگره ۶۰ متوقف شود. این آموزش‌ها به ما می‌آموزند که چگونه در صلح با خود و جهان پیرامونمان زندگی کنیم و چگونه با تغییر نگاهمان، دنیای اطرافمان را تغییر دهیم. ما با هر کلمه‌ای که می‌نویسیم، در حال حفظ‌کردن این پیوند ناگسستنی هستیم.
این سی‌دی‌ها پل‌های ارتباطی میان ما و حقیقت هستند؛ پل‌هایی که هیچ‌گاه فرو نمی‌ریزند، مگر آنکه ما از آن‌ها غافل شویم. و اکنون که مهندس در آستانه ورود به بُعدی دیگر است، همان‌طور که خود او بارها تأکید نمود که «پایان هر نقطه سرآغاز خط دیگری است»، همان‌طور که با نوشتن و اتمام هر سی‌دی، یک آموزش و موضوع جدید را شروع می‌کنیم، ایشان نیز با پایان‌یافتن آموزش و خدمت این‌جهانی، در آستانه آموزش‌های جهان دیگر قرار گرفتند؛ اما راهشان، آموزش، الگوها و علمی که پایه‌ریزی کردند، همچنان باقی است.
بیایید با تداوم در نوشتن، ثابت کنیم که آموزه‌های بنیان‌گذار کنگره ۶۰ در تک‌تک ما جاری است و این میراث عظیم، حتی با گذشت زمان، همچنان پویا و راهگشا باقی خواهد ماند. نوشتن، ادای دین ما به این راه است و راه رهایی از همین مسیر مکتوب می‌گذرد؛ مسیری که هرچقدر در آن قدم برمی‌داریم و می‌نویسیم، بیشتر به عمق دریای معرفت دست می‌یابیم و آرامش، پاداش این تلاش آگاهانه خواهد بود.
مشارکت مسافر سینا (لژیون یکم) در مورد دستور جلسه کشف متد DST و دستاوردهای علمی آقای مهندس:
گاهی آدم در زندگی به نقطه‌ای می‌رسد که دیگر نمی‌داند از کجا باید شروع کند؛ خسته است، امیدش کم‌رنگ شده و راه برگشت را دور می‌بیند. برای بسیاری از اعضای کنگره ۶۰، ورود به کنگره آغاز راهی تازه بوده است؛ راهی که در آن، درمان فقط به کنارگذاشتن مواد محدود نمی‌شود، بلکه فرصتی است برای شناخت دوباره جسم، اندیشه و زندگی. در این مسیر، آموزش جایگاهی اساسی دارد و نشریات کنگره یکی از همراهان همیشگی این آموزش‌اند.
نشریات، فقط کتاب و جزوه و فایل صوتی نیستند. پشت هرکدام، تجربه و اندیشه‌ای قرار دارد که می‌تواند در لحظه‌ای حساس، چراغی پیش پای کسی روشن کند. کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» برای بسیاری روایت سفری دشوار اما ممکن است؛ یادآوری اینکه بیرون‌آمدن از تاریکی، با شناخت مسیر، صبر و حرکت تدریجی امکان‌پذیر می‌شود. کتاب‌های «ساختمان جسم» و «کاهش وزن» و... نیز ما را به توجه بیشتر به جسم و نیازهای آن دعوت می‌کنند. جزوات جهان‌بینی کمک می‌کنند از زاویه‌ای تازه به خودمان، دیگران و اتفاق‌های زندگی نگاه کنیم. هرکدام از این منابع، دریچه‌ای برای یادگیری و بازنگری در شیوه زندگی‌اند.
در کنار این آثار، سی‌دی‌های آموزشی هفتگی جای ویژه‌ای دارند. اعضا آن‌ها را می‌شنوند، می‌نویسند و در لژیون درباره‌شان گفت‌وگو می‌کنند. شاید در نگاه نخست، نوشتن یک فایل صوتی کاری ساده یا حتی تکراری به نظر برسد؛ اما وقتی با دقت گوش می‌دهیم و جمله‌ها را روی کاغذ می‌آوریم، ناچار می‌شویم مکث کنیم، دوباره فکر کنیم و معنای حرف‌ها را با تجربه‌های خودمان بسنجیم. گاهی نکته‌ای که بار اول از کنارش گذشته‌ایم، هنگام نوشتن یا گفت‌وگو روشن می‌شود و می‌بینیم همان نکته پاسخی برای پرسشی در زندگی‌مان دارد.
این آموزش‌ها برای همه اعضا هستند؛ برای مسافری که تازه سفرش را آغاز کرده، برای همسفری که در کنار عزیزش قدم برمی‌دارد و برای اعضایی که سال‌ها در کنگره خدمت کرده‌اند. آدم‌ها با سطح سواد و تجربه‌های متفاوت، از یک مطلب برداشت‌های گوناگونی دارند و همین تفاوت‌ها گفت‌وگو را زنده می‌کند. در لژیون، هرکس می‌تواند بگوید از یک سی‌دی یا یک صفحه کتاب چه فهمیده و آن آموزش را در کجای زندگی‌اش دیده است. اینجا یادگیری فقط شنیدن حرف یک نفر نیست؛ شنیدن تجربه یکدیگر هم بخشی از آموزش است.
بسیاری از ما می‌دانیم که تغییر یک‌شبه اتفاق نمی‌افتد. آموزش نیز وقتی اثر می‌گذارد که کم‌کم وارد رفتار و انتخاب‌های روزانه‌مان شود: در برخورد با خانواده، در مسئولیت‌پذیری، در مراقبت از جسم، در کار و در احترام به دیگران. نشریات کنگره می‌توانند مثل نشانه‌های مسیر به ما یادآوری کنند که از کجا آمده‌ایم و به کدام سو می‌خواهیم برویم؛ اما پیمودن مسیر بر عهده خود ماست.
در سخن‌گفتن از این نشریات، نمی‌توان از نقش بزرگ‌مردی که بخش مهمی از این مسیر را بنا کرده است، چشم پوشید: جناب مهندس دژاکام آثار و آموزش‌های ایشان برای بسیاری از اعضا فقط مجموعه‌ای از مطالب آموزشی نیست؛ بخشی از تجربه رهایی، امید و آغاز دوباره است. این آموزش‌ها در طول سال‌ها در قالب کتاب، جزوه، سی‌دی و تجربه عملی، دست‌به‌دست میان اعضا چرخیده و برای هرکس معنایی شخصی پیدا کرده است.
این روزها، با توجه به کسالت جدی ایشان، دل بسیاری از اعضای کنگره درگیر نگرانی و اندوه است؛ اما در کنار این احساس‌ها، امید و دعای خیر نیز حضور دارد. شاید یکی از صمیمانه‌ترین راه‌های قدردانی از ایشان، آن باشد که آموزش‌هایی را که برایمان به‌جا گذاشته‌اند جدی بگیریم، بیاموزیم و در زندگی به کار ببندیم. امید داریم ایشان هرچه زودتر سلامتی و آرامش خود را بازیابند.
نشریات زمانی ارزش واقعی خود را نشان می‌دهند که فقط خوانده یا شنیده نشوند، بلکه در ما تغییری هرچند کوچک ایجاد کنند. شاید آغاز این تغییر، گوش‌دادن با حوصله به یک سی‌دی، نوشتن چند صفحه، خواندن چند بند از یک جزوه یا گفت‌وگویی صادقانه در لژیون باشد. همین قدم‌های کوچک، اگر پیوسته برداشته شوند، می‌توانند به راهی بزرگ‌تر تبدیل شوند؛ راهی به سوی شناخت، تعادل و زندگی بهتر.
تایپ و نگارش: مسافر محمد الف(لژیون هفتم) مسافر سینا (لژیون یکم)
منبع: نگارش دیدبان محترم آقای خدامی
تهیه، ویرایش و ارسال: مسافر سینا (لژیون یکم)
گروه خبری نمایندگی محمدی‌پور قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
457