شاید مسیر همیشه آسان نباشد

انسان در زندگی با گذرگاه‌هایی روبه‌رو می‌شود که نحوه برخورد با آن‌ها می‌تواند مسیر حرکت او را تغییر دهد. آنچه در این میان اهمیت دارد فقط خودِ اتفاق نیست، بلکه تفسیری است که انسان از آن اتفاق دارد. یک مسئله می‌تواند در نگاه انسان به شکست و ناامیدی تبدیل شود و همان مسئله در نگاه دیگری، زمینه‌ای برای تجربه و رشد باشد. گاهی انسان در زمان روبه‌رو شدن با مشکلات، آن‌قدر تحت تأثیر شرایط قرار می‌گیرد که داشته‌ها و توانایی‌های خود را فراموش و احساس می‌کند چیزهایی را که به دست آورده از دست داده و دیگر امکان جبران وجود ندارد. همین نگاه می‌تواند توان حل مسئله را از انسان بگیرد.

زمانی که انسان باور داشته باشد هنوز امکان حرکت و جبران وجود دارد، قدرت تصمیم‌گیری و عبور نیز در او زنده می‌شود؛ بنابراین یکی از مهم‌ترین ابزار عبور، حفظ امید و ندادن اجازه به ناامیدی برای تسلط بر تفکر است. جهان‌بینی در حقیقت نوع نگاه انسان به خودش، دیگران و جهان پیرامون است و آموختن آن فقط به دانستن چند مطلب محدود نمی‌شود. شناختن یک قانون یا یک آموزش، مرحله اول است و استفاده درست از آن در زندگی مرحله‌ای مهم‌تر محسوب می‌شود. زمانی‌که آموزش از ذهن عبور کرده و وارد تفکر و رفتار انسان شود، می‌تواند به بخشی از وجود او تبدیل شده و در شرایط دشوار، راه درست را نشان دهد.

در مسیر زندگی، به‌طورمعمول نیروهای بازدارنده از نقطه ضعف‌های انسان استفاده می‌کنند و با ایجاد تردید، ناامیدی و احساس شکست، او را از ادامه مسیر دور می‌کنند. یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که می‌تواند انسان را در برابر این نیروها مقاوم کند، افزایش نقطه تحمل است. نقطه تحمل با قرار گرفتن در شرایط واقعی زندگی و عبور صحیح از مسائل افزایش پیدا می‌کند. انسان نمی‌تواند بدون تجربه سختی‌ها انتظار داشته باشد ظرفیتش بیشتر شود.

گاهی فرد تمام ارزش تلاش خود را فقط با نتیجه نهایی می‌سنجد. اگر به خواسته‌اش نرسد، تصور می‌کند حرکتش بی‌فایده بوده است. درحالی‌که تلاش، تجربه و مراحلی که در مسیر طی شده، خود بخشی از رشد انسان است. ممکن است نتیجه در زمانی که انتظار داریم ظاهر نشود، اما این به معنای بی‌ارزش بودن حرکت نیست. ادامه دادن با آگاهی و صبر، انسان را از مرحله‌ای عبور می‌دهد که در ابتدا تصور می‌کرد توان پشت سر گذاشتنش را ندارد.

تفاوت انسان‌ها نیز بیشتر در همین مسیر شکل می‌گیرد. همه انسان‌ها با ظرفیت رشد آفریده شده‌اند، اما نوع تفکر، انتخاب‌ها، آموزش‌ها و عملکرد هر فرد، اندوخته متفاوتی برای او ایجاد می‌کند. انسان در طول مسیر زندگی می‌تواند فلز وجودی خود را تغییر داده و از مرحله‌ای به مرحله بالاتر برسد. این تغییر یک اتفاق ناگهانی نیست، بلکه نتیجه مجموعه‌ای از آموزش‌ها، تجربه‌ها، سختی‌ها و انتخاب‌های درست است.
عبور کردن به معنای فرار از مشکلات نیست. گاهی لازم است انسان در مقابل مسئله بایستد، آن را بشناسد، دلیل به وجود آمدنش را بررسی کند و با استفاده از عقل و آموزش، راه مناسب را پیدا کند. هر گذرگاه سخت می‌تواند فرصتی باشد برای این‌که انسان ضعف‌های خود را شناخته و ظرفیت‌های تازه‌ای در وجودش ایجاد کند.

در نهایت، رسیدن به مرحله بالاتر نیازمند پالایش تفکر و تقویت عقل است. انسان زمانی می‌تواند از گذرگاه‌های دشوار عبور کند که به جای تسلیم شدن در برابر شرایط، مسئولیت حرکت خود را بپذیرد و با صبر، تلاش و آموزش ادامه دهد. شاید مسیر همیشه آسان نباشد، اما هر عبور صحیح می‌تواند انسان را یک قدم به شناخت بیشتر، ظرفیت بالاتر و جایگاه بهتر نزدیک کند.
فایل‌صوتی «عبور» برای من یادآور این حقیقت است که هیچ مرحله‌ای پایان راه نیست. مهم این است که در سخت‌ترین لحظات، مسیر را رها نکنیم و اجازه ندهیم یک اتفاق، تمام داشته‌ها و توانایی‌های ما را زیر سؤال ببرد. انسان با هر گذرگاه می‌تواند ساخته‌تر شود و اگر از سختی‌ها با آموزش عبور کند، همان چیزی که روزی مانع او بوده، می‌تواند به عاملی برای رشد و حرکتش تبدیل شود.

منبع: فایل صوتی «عبور» از دکتر امین دژاکام
نویسنده: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر آسیه (لژیون یازدهم)
رابط خبری: راهنما همسفر آسیه (لژیون یازدهم)
ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون ششم)، نگهبان‌سایت
همسفران نمایندگی ملاصدرا (نیک‌آباد)