ما در جهانبینی مثلثی داریم به نام دانایی که سه ضلع دارد و این مثلث از اضلاع تفکر، آموزش و تجربه تشکیل شده است. حال در مقابل مثلث دانایی مثلث جهالت قرار میگیرد که عبارتند از ترس، منیت و ناامیدی که هر یک از این ضلعها در مقابل هم قرار میگیرند و نمیگذارند که دانایی ما رشد کند. ترس در مقابل تفکر، منیت در مقابل آموزش و ناامیدی در مقابل تجربه. همه موجودات و انسانها دچار منیت میشوند؛ حتی حیواناتی مثل کبوتر، مهندس حسیندژاکام فرمودند که کبوتر وقتی میخواهد پرواز کند مومنیت در مقابل آموزشقع پرواز فکر میکند یک عقاب است یا میتواند مثل یک عقاب به بالاترین نقطه پرواز کند و وقتی پرواز میکند از همان بالا پرت میشود حالا یا میمیرد یا هم دست و پاهایش خرد میشود و دیگر بال پرواز ندارد.
ما انسانها هم دچار منیت میشویم که این منیت ممکن است زیاد و کم باشد؛ اما سوال اینجاست که ما چگونه دچار منیت میشویم و یا چگونه منیت ما را در بند خودش کرده و باید بدانیم چگونه از آن منیت که ما را از راه صراط مستقیم دور کرده رها شویم؟ ما وقتی موفقیتهایی به دست میآوریم در زمینه کاری یا پولی، خودمان را در جایگاه بالا میبینیم و دچار منیت میشویم و پیش خودمان فکر منفی میکنیم که ما اینها را یا این جایگاه را داریم، چرا به کسانی که ندارند نگاه کنیم یا با آنها مشارکت کنیم یا با آنها هم صحبت یا دوست شویم که در اینجا همان مقایسه کردن خودمان با دیگران به وجود میآید. ما وقتی موفقیتی به دست میآوریم؛ باید بدانیم اگر دانایی ما زیاد باشد خودمان را با دیگران مقایسه نمیکنیم و بدانیم شاید آنهایی که ما خودمان را با آنها مقایسه میکنیم در کارهای دیگری توانا باشند.
اگر دانایی ما زیاد باشد در موفقیتهایی که کسب میکنیم نباید دچار منیت شویم. منیت چند چیز را با خودش به همراه دارد خشونت، حسادت، کینه، مکر و حیله در منیت به وجود میآید. وقتی دچار منیت میشویم اعتماد دیگران را نسبت به خودمان از دست میدهیم. منیت دو حالت دارد یا انسان در منیت خودش را پیدا میکند و آموزشها و موفقیتهایی که در کارهایش دارد را به کسانی که در این کارها اطلاع کافی ندارند آموزش میدهد و آنها هم موفق میشوند و یا اینکه خودش را در بند زندان میکند و زندانی افکار منفی خودش میشود و با همان منیت پیش میرود و هر چه دست و پا بزند از منیت بیرون نمیآید و در همان زندان از گرسنگی یا تشنگی میمیرد و نمیتواند چیزی پیدا کند در آخر اینکه نباید آدم در هر مکانی که قرار میگیرد دچار منیت شود؛ چون منیت آدم را یک روز به زمین میزند؛ چون نمیخواهد نصیحت دیگران را بپذیرد یا با دیگران مشورت کند؛ چون فکر میکند که دانایی او از همه بیشتر است؛ اما نه اینطور نیست هر کسی در زندگی خود دچار کمبودهایی است یا به تجربه دیگران هم نیاز دارد.
منبع: سیدی «منیت» دکتر امیندژاکام
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون هفتم)
رابط خبری: راهنما همسفر زینب (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر سوزان رهجوی راهنما همسفر صغری (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بروجن
- تعداد بازدید از این مطلب :
82