همه ما در مسیر زندگی با چالش‌ها و مشکلاتی روبرو می‌شویم که تجربه‌هایی ناخوشایند هستند. غریزه انسانی ما همواره در پی رفع این تنش‌هاست؛ اما تفاوت بنیادین انسان‌ها در نوع تصمیماتی است که برای عبور از این بحران‌ها می‌گیرند.
در این میان، دو دسته از انسان‌ها قابل شناسایی هستند: گروه نخست، کسانی هستند که بار مسئولیت را از دوش خود برداشته و هر ناکامی را به گردن تقدیر می‌اندازند. گروه دوم، کسانی هستند که بدون تفکر عمیق به‌دنبال راه‌های فرار و گریز می‌گردند.
کسانی که با متوسل‌شدن به امور مرموز یا چله‌نشینی سعی در حل معضلات خود را دارند، بدون آنکه حتی یک لحظه در این فکر باشند که ریشه اصلی مشکل کجاست.
گاهی اوقات با بهره‌گیری از یک تفکر سالم، متوجه می‌شویم که مسیرهای گذشته نه‌تنها به حل مشکل کمک نکرده؛ بلکه خود عامل تداوم آن بوده‌اند؛ اما وسوسه میان‌بر همواره در کمین است.
بسیاری از ما می‌خواهیم با اتکا صرف به اراده و بدون تغییر در ساختار رفتاری مشکل را ناگهانی حل کنیم؛ اما باید دانست که اتکا به راه‌های کوتاه، گاهی انسان به‌جای رسیدن به مقصد، سر از مسلخ در می‌آورد. همچنین اراده به‌تنهایی در برابر فرمان‌های غیرممکن تاثیری ندارد، همان‌گونه که یک انسان گرسنه نمی‌تواند تنها با تکیه بر اراده خود، مدت‌ها بدون غذا زنده بماند.
در این راستا یادآوری رویکرد جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ اهمیت بسیاری دارد. در این مسیر هدف این نیست که فرد بخواهد با یک تصمیم ناگهانی و صرفاً با تکیه بر اراده مواد را کنار بگذارد؛ بلکه تمرکز بر یک راهکار عملی است.
کنگره به‌جای تغییرات ناگهانی، بر جایگزینی تدریجی و کاهش پله‌پله در یک بازه زمانی مشخص (حداقل ۱۰ماه) تأکید دارد تا درنهایت به قطع کامل برسد؛ درواقع راز ماندگاری و موفقیت در این متد، همین تکیه بر مسیر علمی و گام‌به‌گام به‌جای اتکا بی‌ثبات به اراده است؛ بنابراین، در مواجهه با هر بحرانی، نخستین گام باید تأمل و تفکر باشد. باید علت ریشه‌ای مشکل را پیدا کرد و از وسوسه حل فوری پرهیز نمود؛ چراکه چله‌نشینی و رفتارهای نمادین، زمانی‌که تغییری در الگوهای رفتاری ایجاد نکنند، چیزی جزء اتلاف وقت و فرار از واقعیت نیستند.
منبع: فایل صوتی چله
نویسنده: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون دوم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر فاطمه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یزد
- تعداد بازدید از این مطلب :
147