در این گفت‌وگو، پای صحبت راهنما همسفر معصومه و مرزبان مسافر داوود می‌نشینیم؛ دو نفری که سفر باورنکردنی رهایی را از دل تاریکی اعتیاد آغاز کردند و امروز، با لطف خداوند، دستان پرمهر آقای مهندس و آموزش‌های ناب کنگره۶۰، در وادی روشنایی و رهایی ایستاده‌اند. این‌ها صفحاتی از دفتر زندگی‌اند که با صبر، ایمان و حرکت از ناامیدی به امید و از رنج به تجربه تبدیل شدند. با ما همراه باشید تا روایت این سفر پرافتخار را بشنویم.
راهنما همسفر معصومه و مسافرشان مرزبان داوود با تخریب بیش از ۲۰ سال با آنتی‌ایکس مصرفی هرویین و متادون وارد کنگره شدند به مدت۱۲ ماه با متدDST و داروی OT به راهنمایی راهنما مسافر علی و همسفر منیره سفر کردند در حال حاضر به مدت ۲سال و ۷ ماه است که به لطف خدا و دستان پر مهر آقای مهندس آزاد و رها هستند. در ادامه مسافر داوود، مصرف سیگار داشتند که با آدامس نیکوتین با متد DST با راهنمایی مسافر پویا سفر کردند و مدت رهایی از سیگار ۱ سال و ۷ ماه است. رشته ورزشی مسافر، دارت و رشته‌ی ورزشی همسفر دارت و والیبال است.
کدام جمله، امروز شما را بهتر از گذشته توصیف می‌کند؟
راهنما همسفر معصومه: امروز من، سرفرازی حاصل از ایستادگی، روایت عبور از روزهای سخت، از ناامیدی مطلق به روزهای شکوه دوباره بودن، روشنایی پایداری زندگی و رسیدن به آرامش درونی است.
از اولین روز ورود تا امروز، کدام برهه از سفرتان در کنگره، بیشترین و عمیق‌ترین تغییر را در شما ایجاد کرد؟
راهنما همسفر معصومه: زمانی که از سمت ناامیدی به سوی امید شروع به حرکت کردم. سعی بر آن داشتم که با آموزش‌های ناب آقای مهندس و در نظر گرفتن فرآیند زمان برای درمان مسافرم، با ایمان قلبی و اعتماد به مسیر، به راهم ادامه دهم و برای رسیدن به هدفم مصمم باشم.
اگر زندگی قبل از کنگره را یک فصل از کتاب زندگی‌تان بدانید و بعد از کنگره را فصل دیگر، عنوان این دو فصل چه بود؟ و کدام ورق، بزرگ‌ترین چرخش داستان شماست؟
مرزبان مسافر داوود: عنوان فصل اول، فصل گرفتار طوفان اعتیاد و عنوان فصل دوم، آرامش و بازیابی خود از گرداب سهمگین، ورق زندگی من زمانی برگشت که به جای جنگیدن با گذشته، تصمیم گرفتم با آموزش‌هایی که از کنگره دریافت می‌کنم، آینده را بسازم و شیرین‌ترین بخش داستان زندگی من، لحظه‌ای بود که به جای رنج به تجربه و به جای شکست به درس تبدیل شد.
وقتی مسیر سخت می‌شد، چه چراغ درونی روشن می‌ماند که شما را در مسیر کنگره نگه می‌داشت؟ از کجا انگیزه ادامه‌دادن را بیرون می‌کشیدید؟
راهنما همسفر معصومه: زمانی که مسیر سخت می‌شد، ناامیدی در تمام وجودم رخنه می‌کرد؛ اما در اوج درماندگی، این آموزش‌ها بودند که چراغ راه من شدند و کمک کردند تا مسیر زندگی‌ام را به کلی تغییر دهم. همیشه به این فکر می‌کنم که برای چه کاری یا هدفی در کنگره هستم؛ باید گذشته‌ام را فراموش نکنم که با چه وضعیتی وارد کنگره شدم و الان چقدر تغییر کرده‌ام.
اگر یک همسفر با مسافر، آینه آموزش‌های کنگره باشد، به نظر شما این آینه باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد تا تصویر درست و کاربردی را به زندگی خودش بازتاب دهد؟
مرزبان مسافر داوود: آموزش‌های کنگره برای من مثل یک آینه عمل کرده است و تصویر حقیقت را به من نشان می‌دهد؛ با من صادق است، حتی وقتی حقیقت تلخ است. در عین حال به من امید می‌دهد تا با اصلاح تصویر درونی‌ام، زندگی بیرونی‌ام را تغییر دهم.
اولین جایگاه خدمتی شما، چه هیجانی در شما آفرید؟ اگر آن حس را با یک رنگ یا تصویر توصیف کنید، چه تصویری است؟
مرزبان مسافر داوود: من برای اولین بار در کنگره، شال زیبای مرزبانی را از دستان پرتوان آقای خدامی دریافت کردم. حال و هوای غیرقابل وصفی داشتم؛ مانند بوی گل که نمی‌توان آن را توصیف کرد. رنگ سفید که نشانه پاکی و رهایی است و تصویر اسکی‌بازان در کتاب۶۰ درجه زیر صفر که فرد دچار لذت و شعف بود را داشتم.
اگر جایگاه مرزبانی را دروازه امنیت، نظم و آموزش بدانیم، به نظر شما یک مرزبان خوب چه ویژگی‌هایی دارد که این دروازه را به‌درستی نگه می‌دارد؟
مرزبان مسافر داوود: یک مرزبان باید بدون حاشیه و تابع قوانین کنگره باشد. فرمانبرداری و گذشت از بالاترین ویژگی‌هاست. همچنین خدمت صادقانه، مردم‌دار بودن، نظم و قلبی سرشار از عشق و مهربانی داشتن، از ویژگی‌های یک مرزبان است.
با زبان دل‌تان بگویید، خدمت و حال خوش در کنگره چه نسبتی با هم دارند؟ آیا می‌توان یکی را بدون دیگری تصور کرد؟
راهنما همسفر معصومه: خدمت کردن با حال خوش از اهمیت خاصی برخوردار است. اگر خدمت با آگاهی و حس خوب باشد، حال خوش را به همراه دارد و خودش نوعی آموزش است. همچنین خدمت باید خالصانه و از روی عشق باشد؛ عشق بلا عوض مساوی است با رسیدن به حال خوش، آرامش، آموزش ناب و رهایی از گره‌های درونی است. خدمت کردن در کنار حال خوش، بسیار تأثیرگذار و مکمل هم هستند.
لطفاً حس خود را نسبت به واژه‌های زیر، هر کدام در یک جمله‌ی کوتاه و صمیمی بیان کنید.
مسافر داوود: آقای مهندس: ناجی بشریت، همسفر: نماد صبر و استقامت، مسافر: همه انسان‌ها در طول تکامل خود مسافرند، وادی چهاردهم: آغازی بی‌پایان، بخشش: نعمت خاص خداوند است.
طراح سوالات و مصاحبه‌کننده : همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
عکاس: مرزبان همسفر نینا
ویرایش و ارسال: همسفر رباب رهجوی راهنما همسفر معصومه ( لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صائب تبریزی
- تعداد بازدید از این مطلب :
149