English Version
This Site Is Available In English

در زمان اعتیاد فرماندهی جسم ما در اختیار نفس اماره بود.

در زمان اعتیاد فرماندهی جسم ما در اختیار نفس اماره بود.

هشتمین جلسه از دوره شانزدهم کارگاههای آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی کاشمر با استادی مسافر علی نگهبانی موقت مسافر امیر حسین و دبیری موقت مسافر محمد با دستور جلسه «وادی هشتم و تاثیر آن روی من» روز سه شنبه تاریخ 14 مهرماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان علی هستم مسافر.

  از نگهبان جلسه تشکر می کنم که مسئولیت و اداره جلسه را به من واگذار نمود تا خدمت کنم و آموزش بگیرم.

دستور جلسه وادی هشتم است «با حرکت راه نمایان می‌شود». قبل از ورود به کنگره 60 در تاریکی و ضد ارزش‌ها بودم، بیشتر زندگی من درگیر مصرف مواد مخدر بود، هیچ‌ وقت نمی‌توانستم به موقع سر کار حاضر بشوم، نظم و برنامه ای در زندگی من وجود نداشت و خیلی از مسئولیت‌هایم را درست انجام نمی‌ دادم. بیشتر در تاریکی حرکت می‌ کردم. با ورودم به کنگره متوجه شدم برای رهایی از اعتیاد باید فرمانبردار حرف راهنما باشم، سی‌دی بنویسم و آموزش بگیرم. یکی از مواردی که از همان ابتدا در کنگره یاد گرفتم، نظم بود. راهنما به من گفت داروی  OT را چه مقدار و در چه زمانی مصرف کنم. این موضوع شاید در ظاهر ساده باشد، ولی برای من خیلی مهم بود چون سال‌ها نفس اماره فرمانده زندگی من بود.

پس زمانی فرمانده جسم و زندگی خودم می شوم که در مسیر نور و روشنایی و سمت ارزش ها حرکت کنم. وادی هشتم به ما می گوید که با حرکت، راه نمایان می‌شود. یعنی اگر فقط بنشینیم و منتظر باشیم که راه به من نشان داده شود، اتفاقی نمی‌افتد چون در سکون هیچ زایشی نیست. پس باید حرکت کنم، آموزش بگیرم تا مسیر برایم روشن شود. در سفر اول وظیفه من این است که در مسیر درست حرکت کنم و بدانم برای چه خواسته ای وارد این مسیر شده ام. اگر کسی برای خواسته خانواده یا هر خواسته دیگر قدم در این مسیر گذاشته است، به نظر من مقصد کارش هنوز مشخص نیست. من وقتی وارد کنگره شدم، خواسته‌ام این بود که از مصرف مواد مخدر، از ضد ارزش‌ها دوری کنم و زندگی خودم را تغییر بدهم، سال‌ها در تاریکی و سیاهی بودم و بخش زیادی از عمرم را در آن شرایط گذراندم. البته در این مسیر با مشکلات زیادی روبرو شدم ولی مهم این است که با بودن در این مسیربه تعادل رسیدم. گاهی ممکن است یک اشتباه باعث شود از مسیر خارج شوم. اگر در سفر اول بگویم امروز حالم خوب نیست، یک مقدار بیشتر از دارو مصرف کنم، شاید از نظر خودم این عمل درست باشد ولی این کار نتیجه ای جز برگشت به سمت تاریکی برای من ندارد. به نظر من وادی هشتم به ما یاد می‌دهد که فقط حرف زدن کافی نیست؛ باید حرکت کنیم. وقتی حرکت درست داشته باشیم، راه برای ما نمایان می شود.

از اینکه سکوت کردید وبه صحبت های من گوش دادید از همگی شما سپاسگزارم

عکاس:مسافر مهدی
ویراستار:مسافرسلیمان
ارسال خبر:مسافرمرتضی
مرزبان کشیک: مسافرحسین

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...