کلید عبور از جاده‌های سخت آرامش، در نظر گرفتن زمان است

آقای مهندس در وادی هشتم پیرامون «حرکت» صحبت می‌کنند. در هفت وادی گذشته ما را از جهت تفکر و عملکرد آماده می‌کنند. همه وادی‌ها ارتباط نزدیک به‌ یکدیگر دارند و مانند حلقه‌های پی‌در‌پی هستند. در این وادی بیان می‌کنند زمان حرکت فرا رسیده‌ است؛ برای حرکت ابتدا باید تفکر صحیح داشته باشم و این امر مهم را در وادی اول آموزش گرفتم. در ادامه سه نیروی القاء، احیا و تحرک مرا همراهی می‌کنند، سپس باید ساختار ذهنی و قرار گرفتن در مسیر حرکت را در ذهن خود ترسیم کنم که در مقابل دریچه‌هایی برایم باز می‌شود و دنبال راه درست و اصولی هستم که انتخاب کنم؛ زیرا انسان تنها موجودی است که خداوند به او قوه اختیار داده است و مهمترین کار، شروع کار و حرکت است تا زمانی که حرکت نکنیم راه مشخص نمی‌شود، بنابراین بر سر دوراهی قرار می‌گیرم و با چند پارامتر روبرو می‌شوم گاهی بر سر دو راهی می‌مانم که به سمت راست یا چپ بروم، ایستادن بر سر دوراهی ایرادی ندارد؛ ولی نکته مهم این است که نباید مدت آن طولانی باشد، توقف تا یک حدی مجاز است در نتیجه من بلاتکلیف و باعث انرژی گرفتن از من می‌شود. خرمایی که بر سر درخت بماند تکلیفش معلوم است.

حالت دوم اینکه گاهی راه را اشتباه می‌روم که این خیلی طبیعی است در این موقعیت نمی‌توان در لحظه تغییر مسیر داد و یکباره مسیر حرکت را عوض کرد. مسیر مانند اتوبان می‌ماند باید در این مسیر یک مسافتی را طی کنم تا به یک دور برگردان برسم. نکته مهم دیگر اینکه برای برگشت از مسیر اشتباه نباید سرعت عمل داشته باشم؛ بلکه بایستی با متانت آرامش و ذره‌ذره مسیر را برگشت کنم؛ زیرا نمی‌توانم پارامتر زمان را حذف کنم و باید بدانم کلید عبور از جاده‌های سخت آرامش، در نظر گرفتن زمان و با گذشت عبور کردن را ممکن و سهل می‌کند. اکنون که با انتخاب درست، راه برای من نمایان شد بایستی بدانم در مسیر حرکت رنج همیشه هست تا زمانی که رنج نکشم هیچ گنجی به من داده نمی‌شود. با توجه به‌ صحبت‌های آقای مهندس در مسیر حرکت جایی که بیشترین درد را احساس کردی آنجا مسیر رشد تو است که می‌خواهی بزرگتر شوی. این مطلب بیانگر لطف و رحمت خداوند به من است؛ زیرا حرکت در این مسیر سبب رشد و پیشرفت من  می‌شود. در واقع وادی هشتم فلسفه خلقت انسان را برای من بازگو می‌کند زمانی که خداوند عذرخواهی آدم و حوا (ادموند و هلیا) را پذیرفت به آن‌ها فرصت داد تا به زمین برگردند و جبران خسارت کنند.

طبق این وادی برای طی کردن مسیر و رسیدن به هدف باید از خودم، خانواده‌ام و جامعه جبران خسارت کنم. به نظر من بهترین مکان برای جبران خسارت، مقوله ورزش در کنگره۶۰ است که با درایت آقای مهندس به عنوان مکمل درمان برای مسافران و همسفران الزامی است. در ابتدا با ورزش کردن  از خودم جبران خسارت می‌کنم و با برگرداندن سلامتی، شادابی و نشاط به جسم خود که سال‌ها با افکار پریشان، استرس، ناامیدی، غیبت، تجسس و... به ورطه نابودی کشانده بودم. حال به جسم خود بدهکارم و باید با ورزش کردن جسم خود را قوی و محکم کنم. در مرحله دوم به همراه خانواده در محیط‌های ورزشی حضور پیدا کنم و تعطیلی این روز را در کنار خانواده کنگره۶۰ به یک روز عالی و پر انرژی تبدیل می‌کنم. در حالی که قبل از ورود به کنگره‌۶۰ روزهای جمعه یکی از بدترین روزهای هفته برای همسفر بود؛ زیرا به تنهایی همراه با افکار منفی در خانه سپری می‌کرد.

پارامتر سوم جبران خسارت از جامعه است. طبیعتی که در زمان تاریکی اعتیاد اصلاً به چشم خودم و خانواده‌ام نمی‌آمد و هیچ گونه لذتی از آن نمی‌بردم. اگر هم در پارک حضور پیدا می‌کردیم قطعاً همراه با کینه، نفرت، حال خراب و سراسر حس‌های منفی بود؛ اما اکنون با حضور در طبیعت از این موهبت الهی استفاده می‌کنیم و در جهت پاکسازی طبیعت  گام بر می‌داریم. در کنگره۶۰ ورزش نشان یا نمادی از رسیدن به تعادل است. ورزش برای ما حکم پیام رسانی دارد. پارک‌های ورزشی کنگره۶۰ محل تجمع برندگان زندگی است که با حضور در پارک این حال خوش و سلامتی را به معرض نمایش می‌گذارند. ورزش یک حرکت بیرونی است که برای حال خوب خود انجام می‌دهیم. ورزش می‌کنیم تا حالمان خوب شود؛ زیرا ورزش برای همه انسان‌ها لازم است. علت اکثر بیماری‌ها به دلیل عدم ورزش و تحرک در زندگی روزمره است.

نویسنده: راهنمای تازه‌واردین همسفر مریم (رشته ورزشی والیبال)
رابط خبری: همسفر زهرا مرزبان خبری پارک امامزادگان از نمایندگی علیرضا مبارکه
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر سميه (رشته ورزشی والیبال) از نمایندگی دنا شهرضا، دبیر سایت
گروه ورزش همسفران کنگره‌۶۰