حرکت آغاز راه

با حرکت راه نمایان می‌شود. در این وادی نقطه تفکری در ما بیدار می‌شود که پشت پرده نیم‌‌پرده‌های بسیاری وجود دارد و زندگی ابعاد مختلف و گوناگونی دارد. در این وادی من متوجه شدم که از سکون و بی‌حرکت بودن چیزی به وجود نخواهد آمد. در راکد ماندن، تولدی صورت نمی‌پذیرد و چیزی خلق نمی‌گردد. وادی هشتم می‌گوید: با حرکت، راه نمایان می‌شود. در سکون هیچ زایشی نیست، همه‌چیز در حرکت به وجود می‌آید. خداوند به انسان اختیار کامل داده است تا خود بتواند مسیر ارزش‌ها و ضدارزش‌ها را تشخیص دهد و انتخاب کند. هر شخصی به میزان خردمندی یا کم‌خردی خویش به مسیر خود ادامه می‌دهد. در اصل، خواسته فرد باید قوی باشد تا او را به سمت هدفش پیش ببرد. ممکن است در این مسیر مشکلات سر راه قرار بگیرند و باعث ناامیدی شخص شوند.

در این هستی ما چیزی به‌نام نیستی نداریم و با مرگ زندگی ما تمام نمی‌شود. در حقیقت ما به شکل دیگری دوباره متولد می‌شویم؛ فقط مکان زندگی‌مان تغییر می‌کند و سفر ما در حلقه‌های آفرینش آغاز و ادامه‌دار می‌گردد. وقتی مسئله‌ای در زندگی ما به وجود می‌آید برای رفع و یا حل آن باید حرکت کنیم؛ اما قبل از حرکت باید خوب بیاندیشیم و تمام جوانب کار را در نظر بگیریم. در وادی اول می‌گوید که با تفکر ساختارها آغاز می‌شود و بدون تفکر آنچه هست رو به زوال می‌رود. این نشان دهنده این است که برای انجام هر کاری ابتدا باید خوب فکر کنیم تا بتوانیم ساختار درستی را بنا کنیم تا چیزی که قرار است در این جهان ماده توسط فکر و اندیشه من ساخته شود، سازنده و آموزنده باشد؛ اما باید در نظر بگیریم که انسان به‌گونه‌ای آفریده شده که اختیار کامل دارد و وقتی می‌خواهد حرکتی را شروع کند، همیشه بر سر یک دو راهی قرار می‌گیرد. کسانی که انسان را به صراط‌مستقیم و یا در مسیر ضد‌ارزش‌ها هدایت می‌کنند، به او تقوا و فجور الهام می کنند، هم از طریق انسان به انسان و هم از طریق یک وجود خارجی.

این مسئله به این صورت می‌باشد که هم نیروهای الهی به یاری همراهان خود می‌روند و هم نیروهای منفی و شیطانی. وادی هشتم خود یکی از قوانین صراط‌مستقیم می‌باشد. در مسیر صراط مستقیم ما با مسائل و چالش‌های بی‌شماری روبرو می‌شویم که باید با توکل به خداوند، با تفکر صحیح و حرکت کردن ثابت قدم باشیم. وقتی که ما حرکت خود را آغاز می‌کنیم این امید را باید داشته باشیم که در مسیر حرکت‌، راهنماها و کمک‌های الهی به یاری‌مان می‌آیند و با ادامه دادن کم‌کم راه برایمان آشکارتر میشود؛ اما ممکن است در ابتدا چیزی چندان مشخص نباشد، اما ما می‌توانیم با پشتکار، تفکر صحیح و ایمان سالم خود این مسیر را طی نمائیم؛ اما در هنگام حرکت باید خواسته یا هدف ما مشخص باشد. مسئله بعدی، بعد از مشخص شدن خواسته یا هدفمان این است که با تمام وجودمان بخواهیم که به خواسته خود برسیم. مثل انسان تشنه در بیابان که به دنبال آب می‌گردد، به آن توجه کنیم و برایش ارزش قائل باشیم؛ اما این مهم را در نظر بگیریم که ما در مسیر حرکت همیشه بر سر یک دوراهی قرار می‌گیریم؛ یک مسیر ارزش‌ها و صراط‌مستقیم، دوم مسیر ضد‌ارزشی و خواسته‌های نفس غیر عقلانی یا شیطانی.

وقتی در مسیر قرار گرفتیم این به خود ما بستگی دارد که بنا به اختیار خود همچنین دانش و خردمندی‌مان  کدام راه را برویم که آیا با تفکر صحیح راه ارزشی را انتخاب می‌کنم یا ضد‌ارزشی که البته به نظر من با آموزش‌های کنگره حرکت مسیر زندگی ساده‌تر و راحت‌تر صورت می‌پذیرد. این‌ را فراموش نکنیم که اگر در مسیر ضدارزشی هستیم و قصد توبه یا بازگشت داریم؛ باید ابتدا جبران خسارت و اشتباه از خودمان بکنیم و توقع نداشته باشیم به محض برگشت اوضاع سر و سامان بگیرد؛ چرا که مسیر ضدارزش‌ها، زندگی ما را آشفته نموده و حال برای باز پس‌گیری آن باید ابتدا خودمان را ببخشیم، صبوری کنیم و به مسیر درستی که انتخاب کرده‌ایم ادامه دهیم. همین طور اگر با انجام اعمالمان به خانواده نیز آسیب رسانده‌ایم جبران خسارت کنیم و بدانیم که ما هم در قبال خود، خانواده، طبیعت، جامعه مسئولیم و اگر با کارهای غیر ارزشی خسارت وارده نموده‌ایم از این مسیر برگردیم و با کارهای ارزشمند، گذشته را جبران کنیم .

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر سحر رهجوی راهنما همسفر ریحانه (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر معصومه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شمس